Η άποψή μας: Τι να κάνουμε

Τι να κάνουμε

Από την στήλη «Η άποψή μας» της Εργατικής Πάλης Ιουλίου

ΣΥΡΙΖΑ και ΝΔ προπαγανδίζουν με όλα τα μέσα ότι έχουν διαφορετικό σχέδιο διακυβέρνησης της χώρας. Είναι και αυτό ένα από τα πολλά ψέματα –το σημαντικότερο και μεγαλύτερο– που χρησιμοποιούν προκείμενου να ξεγελάσουν τον ελληνικό λαό και να υφαρπάξουν την ψήφο του στις επερχόμενες εκλογές της 7ης Ιουλίου. Στην πραγματικότητα τα δυο αυτά αστικά κόμματα, όπως και τα άλλα μνημονιακά που ομνύουν πίστη στην ΕΕ, έχουν το ίδιο πρόγραμμα που, τουλάχιστον στα βασικά του σημεία, αν όχι και στις λεπτομέρειες, είναι τα τρία μνημόνια που διέλυσαν την οικονομία και κατέστρεψαν το βιοτικό επίπεδο και τα στάνταρ ζωής των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας.

Τα βασικά σημεία της πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ & ΝΔ

  1. 1. Η νέα κυβέρνηση στα επόμενα 4 χρόνια θα πρέπει να εξοφλήσει χρέος περίπου 45-50 δισ. ευρώ στους δανειστές/τοκογλύφους της ΕΕ και αυτή η αφαίμαξη της ελληνικής οικονομίας και του ελληνικού λαού θα συνεχιστεί και τις επόμενες δεκαετίες, ακόμη και πέρα από το 2060.
  2. 2. Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο Πρόγραμμα αλλά και το Πρόγραμμα Σταθερότητας που κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην ΕΕ μόλις πριν ενάμιση μήνα, ορίζει τις επόμενες δεσμεύσεις ως προς τα πλεονάσματα μέχρι το 2022: 2019 4,7%, 2020 4%, 2021 4,2%, 2022 4,6%. Όλα αυτά βρίσκονται βεβαίως πάνω ακόμη και από την δήθεν «υποχρέωση» του 3,5% του ΑΕΠ.

Αυτά τα ποσά (αποπληρωμή χρέους και αιματηρά πλεονάσματα) φυσικά θα προέλθουν από την αύξηση την φοροληστείας των εργαζομένων, αφού τα σχέδια αυτών των κομμάτων προβλέπουν μείωση φορολογίας (και εισφορών) για το κεφάλαιο, τους τραπεζίτες, τους εφοπλιστές και τους «επιχειρηματίες». Επειδή όμως αυτά δεν είναι αρκετά, θα γίνει και σημαντική μείωση δαπανών. Αυτή η μείωση γίνεται με ταξικά κριτήρια. Ενδεικτικά παραδείγματα:

– Για την εκπαίδευση, οι δαπάνες από 3,9% του ΑΕΠ το 2019 θα μειωθούν το 2022 στο 3,5% (μείωση 10%)

– Για την υγεία, οι δαπάνες από 5,2% του ΑΕΠ το 2019 θα μειωθούν το 2022 στο 4,7% (μείωση 10%)

– Για την κοινωνική προστασία οι δαπάνες από 19,4% του ΑΕΠ θα μειωθούν το 2022 στο 17,4% (μείωση 10,3%)

– Για μισθοδοσία Δημοσίων Υπαλλήλων οι δαπάνες από το 11,8% θα πέσουν στο 10,6% του ΑΕΠ. Αυτό σημαίνει είτε ότι θα υπάρξει μείωση (ή και απολύσεις) προσωπικού ή/και μισθών μέσω της χαμηλής αμοιβής των νέων, ενοικιαζόμενων εργαζόμενων κ.λπ.

– Για τη συνταξιοδοτική δαπάνη (επαναλαμβάνεται κάτι που είναι γνωστό) υπάρχει μεσοπρόθεσμη μείωση, αλλά και σε ορίζοντα 50 χρόνων έως το 2070, δέσμευση για υποδιπλασιασμό της και διαρκή άνοδο της ηλικίας συνταξιοδότησης. Η συνταξιοδοτική δαπάνη θα μειωθεί από περίπου 18% του ΑΕΠ το 2016, σε περίπου 10% το 2068, ενώ ήδη μειώνεται από το 2016 με ρυθμό 1 δισ. το χρόνο κατ’ ελάχιστο.

Αυτά τα κατέθεσε ο «προοδευτικός» ΣΥΡΙΖΑ, αλλά όπως είπε κατηγορηματικά ο επικεφαλής του ESM Κλάους Ρέγκλινγκ αυτές οι δεσμεύσεις δεν τίθενται υπό συζήτηση ή υπό διαπραγμάτευση, που σημαίνει ότι θα ισχύσουν για όποια κυβέρνηση εκλεγεί και ο λογαριασμός θα πάει, όχι φυσικά, στον Τσίπρα ή τον Μητσοτάκη αλλά τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Επίσης, θα πρέπει να υπολογίσουμε και τα ποσά από το ξεπούλημα/ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας (οργανισμοί, ακίνητη ιδιοκτησία κ.λπ.).

Τέλος, τα δυο αυτά κόμματα συναγωνίζονται μεταξύ τους σε ευρωπαϊκό και φιλο-ιμπεριαλιστικό προσανατολισμό, στην συμμαχία με τα ακραία αντιδραστικά καθεστώτα του σιωνιστικού Ισραήλ και της αιματοβαμμένης χούντας της Αιγύπτου. Πολιτική που εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για εμπλοκή της χώρας σε τυχοδιωκτικές πολεμικές περιπέτειες (και λόγω των πολυεθνικών εταιριών εκμετάλλευσης υδρογονανθράκων), αλλά και δυσβάστακτα βάρη από τα νέα μεγάλα εξοπλιστικά προγράμματα.

Η Σκύλλα και η Χάρυβδη

Αυτά τα λίγα ενδεικτικά αλλά βασικά σημεία της πολιτικής που έχουν ο ΣΥΡΙΖΑ και η ΝΔ, που εκτέθηκαν παραπάνω, δείχνουν την πολιτική που θα ακολουθήσει όποιο από τα δυο αυτά κόμματα κερδίσει τις εκλογές. Με λίγα λόγια, η επόμενη κυβέρνηση θα είναι πολύ χειρότερη από τη σημερινή, ανεξάρτητα από το αν θα είναι της ΝΔ (το πιθανότερο σενάριο, κάτι για το οποίο φέρνει ακέραια την ευθύνη ο Τσίπρας και η παρέα του) ή του ΣΥΡΙΖΑ. Ένας επιπλέον λόγος είναι ότι όλοι οι οικονομικοί δείκτες χειροτερεύουν και τα μαύρα σύννεφα μιας νέας επιδείνωσης της κρίσης του παγκόσμιου καπιταλισμού πυκνώνουν απειλητικά. Το μόνο που μπορούν να προσφέρουν αυτά τα δυο κόμματα είναι περισσότερα δεινά, περισσότερη ανεργία, φτώχεια και εξαθλίωση στον ελληνικό λαό. Από την άλλη, κέρδη στο κεφάλαιο και μεγαλύτερη πρόσδεση στην ΕΕ που διαλύεται και στα ιμπεριαλιστικά συμφέροντα. Είναι παραμύθι ότι θα φέρουν επενδύσεις, ότι τα σχέδια και η πολιτική τους είναι διαφορετικά.

Δεν υπάρχει επιλογή ανάμεσα στο κακό και στο χειρότερο, στη Σκύλλα και στη Χάρυβδη – πρέπει να βάλουμε ένα τέλος σ’ αυτές τις πολιτικές και σ’ αυτά τα κόμματα, στις αστικές νεοφιλελεύθερες/μνημονιακές δυνάμεις. Να ενισχύσουμε με την ψήφο μας πολιτικές που έχουν στο κέντρο τους τις ανάγκες των εργαζομένων και όχι του κεφαλαίου και των «επιχειρηματιών», που θα κόψουν οριστικά με την ΕΕ/ευρώ και τους ιμπεριαλιστές, που θα σταματήσουν άμεσα την αποπληρωμή του χρέους, που θα καθιερώσουν εθνικό νόμισμα, που θα αποκαταστήσουν τα συνδικαλιστικά, πολιτικά, δικαιώματα και ελευθερίες, τη λαϊκή και εθνική κυριαρχία που διασύρθηκαν από το τσίρκο των μνημονιακών δυνάμεων. Ωστόσο, το πιο σημαντικό είναι να ενισχύσουμε τις μάχες και τους αγώνες μετά τις εκλογές και κυρίως την πολιτική δύναμη που παλεύει για ένα τέτοιο πρόγραμμα και μια τέτοια πολιτική. Η ΟΚΔΕ κατεβαίνει στις εκλογές και ζητάει την ενίσχυση και την ψήφο πάνω σ’ ένα πρόγραμμα και σχέδιο αγώνων που είναι χρήσιμο για τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Γιατί μπορεί να τους απαλλάξει από μνημόνια, τα δεινά και τις πολεμικές περιπέτειες του καπιταλισμού/ιμπεριαλισμού και να ανοίξει το δρόμο για μια κυβέρνηση δική τους, μια Κυβέρνηση των Εργαζομένων και για έναν Σοσιαλισμό που δεν θα έχει σχέση με τις σταλινικές δικτατορίες.