Γιάνκηδες, κάτω τα χέρια από τη Βενεζουέλα
Αναδημοσίευση Εργατικής Πάλης Δεκεμβρίου
«Προς όλες τις αεροπορικές, τους πιλότους, τους εμπόρους ναρκωτικών και τους λαθρεμπόρους ανθρώπων. Να θεωρείται πλέον ότι ο εναέριος χώρος πάνω και τριγύρω από τη Βενεζουέλα είναι κλειστός στην ολότητά του»: αυτά δήλωσε στις 29/11 ο νο1 δολοφόνος του πλανήτη και πρόεδρος των ΗΠΑ, Τραμπ, με τον γνωστό του τρόπο, προετοιμάζοντας άμεσα την πρόκληση «θερμού επεισοδίου» στο έδαφος της Βενεζουέλας.
Μια στενή περικύκλωση σε εξέλιξη και μια εισβολή σε εκκρεμότητα
Πάνω από 22 εβδομάδες, οι ΗΠΑ έχουν στείλει στην Καραϊβική τη μεγαλύτερη στρατιωτική αποστολή μετά από την «Κρίση των πυραύλων» στην Κούβα: 15.000 πεζοναύτες, πολεμικά αεροσκάφη, πλοία και αεροπλανοφόρα, που είναι σταθμευμένα στο Πουέρτο Ρίκο και Τρινιντάντ-Τομπάγκο, έχουν βάλει σε ασφυκτικό κλοιό την χώρα και περιμένουν ένα νεύμα του Τραμπ για να ξεκινήσουν την εισβολή. Παραβιάζουν διαρκώς τον εναέριο χώρο και τα χωρικά ύδατα της Βενεζουέλας και έχουν βομβαρδίσει καΐκια με τα παραμύθια περί «διακίνησης ναρκωτικών», σκοτώνοντας δεκάδες ανθρώπους και προκαλώντας ανοιχτά το ενδεχόμενο για ένα νέο μέτωπο στον πλανήτη. Οικονομικά, πέραν από τις χρόνιες κυρώσεις που έχουν επιβάλει στη Βενεζουέλα, η απαγόρευση πτήσεων, που έχει ντε φάκτο εφαρμοστεί, γονατίζει κι άλλο την χώρα. Την ίδια στιγμή, τα αμερικάνικα δικαστήρια ενέκριναν την εκποίηση της CITGO, θυγατρική της κρατικής βενεζουελάνικης πετρελαϊκής εταιρείας η οποία δραστηριοποιείται στις ΗΠΑ, ληστεύοντας «θεσμικά» τον πλούτο της.
Ο Τραμπ ονειρεύεται την επιστροφή της αποικιοκρατίας
Η προαναγγελία ανατροπής του Μαδούρο είναι μια καθαρά αποικιοκρατική κίνηση, σαν αυτές που έχει κάνει επανειλημμένα ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός στο παρελθόν, σφάζοντας λαούς σε κάθε γωνιά του πλανήτη. Σκοπός του πάντα ήταν να επιβάλει δικά του καθεστώτα, που να επιτρέπουν στις αμερικάνικες πολυεθνικές να κλέβουν ανενόχλητες τον πλούτο των εξαρτημένων και αποικιακών χωρών. Στην περίπτωση της Βενεζουέλας, οι Αμερικάνοι εδώ και 27 χρόνια έχουν χάσει ένα άλλοτε στενό σύμμαχο στην περιοχή, ίσως τον πιο σημαντικό, λόγω των μεγάλων αποθεμάτων που διαθέτει η χώρα σε πετρέλαιο (είναι πρώτη στον κόσμο). Με την επικράτηση της Μπολιβαριανής Επανάστασης και του ηγέτη της, Ούγκο Τσάβες, οι Αμερικάνοι έχουν χάσει κάθε πάτημα στη χώρα, με πιο σημαντικό την κρατικοποίηση της πετρελαϊκής εταιρείας PDVSA. Αυτό δεν το συγχώρεσαν ποτέ οι ΗΠΑ, που για αυτές η εθνική κυριαρχία είναι γλυκανάλατο αφήγημα. Με πολλά μέσα, έχουν κηρύξει πόλεμο στη Μπολιβαριανή Επανάσταση, είτε οικονομικά μέσω κυρώσεων, είτε μέσω απόπειρας πραξικοπημάτων με πρωταγωνιστή την φιλοαμερικάνικη αντιπολίτευση, την οποία έχει «μπουκώσει» με πολλά δολάρια από τη CIA. Πρόσφατα, σε μία από τις χειρότερες περιόδους της βενεζουελάνικης ακροδεξιάς λόγω των αλλεπάλληλων αποτυχιών, έδωσαν το «νόμπελ ειρήνης» στην ηγέτη της αντιπολίτευσης, Μαρία-Κορίνα Ματσάδο, μια δωσίλογη που καλεί ανοιχτά σε στρατιωτική εισβολή για την ανατροπή της κυβέρνησης λέγοντας ότι «ο Μαδούρο ξεκίνησε αυτόν τον πόλεμο, ο Τραμπ θα τον τελειώσει»! Ωστόσο όλα αυτά κατέληξαν δίχως αποτέλεσμα για τους Αμερικάνους.
Η Βενεζουέλα ως ορόσημο για το ταπείνωμα των λαών της Λ. Αμερικής
Η τρομοκρατία των ΗΠΑ προς τη Βενεζουέλα δεν γίνεται μόνο για οικονομικούς λόγους – και σίγουρα, όχι για την καταπολέμηση του εμπόριου ναρκωτικών. Είναι και μία ιδεολογική επίθεση με αντικομμουνιστικό περιεχόμενο: λυσσάνε σε ό,τι θυμίζει μια άλλη μορφή οργάνωσης της οικονομίας και της κοινωνίας, που αμφισβητεί την καπιταλιστική βαρβαρότητα και αντιστέκεται στα εγκλήματα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού. Η Μπολιβαριανή Επανάσταση θα πρέπει να τσακιστεί με κάθε μέσο για τους Αμερικάνους. Αν επιβάλουν την ήττα στη Βενεζουέλα θα είναι ένα πισωγύρισμα δεκαετιών για τα κινήματα της Λ. Αμερικής με άμεσο στόχο την ανατροπή καθεστώτος στην Κούβα. Με την σταθερή στήριξη του Μιλέι στην Αργεντινή, την επαναφορά δεξιάς κυβέρνησης στη Βολιβία, αλλά και τη νοθεία που έγινε στις εκλογές στην Ονδούρα με την επικράτηση του εκλεκτού του Τραμπ, οι ΗΠΑ προσπαθούν να κερδίσουν πόντους σε αυτό το φρικτό σενάριο. Αν και το «δόγμα Μονρόε» επαναφέρεται, οι χώρες της Λ. Αμερικής δεν είναι πλέον οι μπανανίες του 19ου αιώνα: έχουν οικονομική δομή και κρατική υπόσταση, συνεισφέρουν σημαντικά στον παγκόσμιο παραγόμενο πλούτο, έχουν οργανωμένες και μεγάλες εργατικές τάξεις.
Η Βενεζουέλα μπορεί και πρέπει να νικήσει! Για την υπεράσπιση της Μπολιβαριανής Επανάστασης και την μετατροπή της σε σοσιαλιστική
Είναι ζωτικής σημασίας η υπεράσπιση και η νίκη της Βενεζουέλας απέναντι στις τραμπ-ούκικες και πειρατικές κινήσεις των ΗΠΑ, οι οποίες θέλουν να πνίξουν στο αίμα κι άλλη μία χώρα μετά την Ουκρανία, την Παλαιστίνη και το Ιράν. Ο ιμπεριαλισμός δείχνει το πρόσωπό του: όταν η πρωτοκαθεδρία του κινδυνεύει, το προσωπείο της «δημοκρατίας» και του «διεθνούς δικαίου» πέφτει και φαίνεται το πραγματικό πρόσωπο της λεηλασίας του πλούτου των χωρών του πρώην Τρίτου Κόσμου, του πολέμου και της διάλυσης-αποσύνθεσης των χωρών, μετατρέποντάς τες σε μια «μαύρη τρύπα». Η Βενεζουέλα δεν θα αμυνθεί αν εμπιστευτεί το στρατόπεδο των BRICS που μάλλον τη μαχαιρώνουν πισώπλατα (η σιωπή της Ρωσίας για το θέμα ίσως κρύβει συμφωνία με τις ΗΠΑ για ανταλλαγή με την Ουκρανία). Θα αντέξει μόνο με την λαϊκή-μαχητική αυτοάμυνα των βενεζουελάνικων μαζών και με την αλληλεγγύη των χωρών σε όλο τον κόσμο. Να οικοδομήσουμε στην χώρα μας ένα αντιπολεμικό κίνημα, που να επιβάλει την παύση κάθε στρατιωτικής συνεργασίας με τους τρομοκράτες των ΗΠΑ και την έξοδο από το ΝΑΤΟ. Το στρατόπεδό «μας», οι δυτικοί ιμπεριαλιστές, μπορούν και πρέπει να χάσουν. Μόνο έτσι θα σταματήσουν να τσαλαπατούνται χώρες από τους αμερικάνους μακελλάρηδες. Μόνο έτσι ανοίγει ο δρόμος για μια άλλη κοινωνία, σοσιαλιστική, χωρίς πολέμους και εκμετάλλευση.
