Ζελένσκι και ΕΕ δεν αποδέχονται την προφανή ήττα
Αναδημοσίευση Εργατικής Πάλης Ιανουαρίου
Τον Ιανουάριο συμπληρώνονται 4 χρόνια από την έναρξη της «ειδικής στρατιωτικής επιχείρησης» της Ρωσίας ενάντια στην Ουκρανία με σκοπό την επιβολή καθεστώτος ουδετερότητας και την αποτροπή της εισόδου της στο ΝΑΤΟ, που επεδίωκε μανιασμένα το δυτικόφιλο και φιλοναζιστικό καθεστώς Ζελένσκι με την καθοδήγηση των ΗΠΑ και την υποστήριξη της ΕΕ. Χάρη στην γιγάντια στρατιωτική και οικονομική τους βοήθεια, η Ουκρανία άντεξε 4 χρόνια πολέμου. Το αποτέλεσμα αυτής της σύγκρουσης στο πεδίο είναι η Ρωσία να ελέγχει το 1/5 των εδαφών της Ουκρανίας (και της Κριμαίας) και σε αυτά το 90% του Ντονμπάς, το 75% των περιφερειών της Ζαπορίζια (και του πυρηνικού εργοστασίου), της Χερσώνας και μικρότερα τμήματα σε Χάρκιβ, Μικολάιβ, Νντιπροπετρόβσκ.
Ο ρωσικός στρατός συνεχίζει αργά αλλά σταθερά την προώθησή του, καθώς εμπλέκεται σε πόλεμο εντός κατοικημένων περιοχών και δεν χρησιμοποιεί την μέθοδο Νετανιάχου που ισοπεδώνει κατοικημένες περιοχές. Ο ουκρανικός στρατός επιδίδεται σε υπεράσπιση χαρακωμάτων και σε επιθέσεις εξ αποστάσεως με drones και βρετανικούς πυραύλους storm shadow, κυρίως ενάντια στις ενεργειακές υποδομές της Ρωσίας. Ωστόσο τα περιθώριά του έχουν εξαντληθεί. Ο μέσος όρος ηλικίας των ουκρανών στρατιωτών είναι 42 έτη και με πολλούς 60άρηδες. Στον αντίποδα, 54 χιλιάδες έχουν κηρυχτεί λιποτάκτες, 250 χιλιάδες στρατευμένοι δεν παρουσιάστηκαν στις μονάδες τους, ενώ υπολογίζεται πως τουλάχιστον 200 χιλιάδες νέοι Ουκρανοί έχουν καταφύγει στη Γερμανία για να αποφύγουν την στράτευση. Τώρα μετά τις τακτικές βίαιης στρατολόγησης σε δρόμους και λεωφορεία, απομένει η επιστράτευση στα 17-18 και αυτή των γυναικών! Η ουκρανική νεολαία και κοινωνία θυσιάζονται στο βωμό των «διαπραγματεύσεων» του Ζελένσκι.
Η μεταστροφή των ΗΠΑ μετά την εκλογή Τραμπ α) στο φόρτωμα του οικονομικού βάρους του πολέμου της Ουκρανίας στους Ευρωπαίους, β) στην προσπάθεια διευθέτησης της σύγκρουσης σε συνεργασία με τη Ρωσία, αποδεχόμενοι τα αποτελέσματα στο πεδίο και αρνούμενοι να έχουν άμεση εμπλοκή στον πόλεμο, τράβηξαν το χαλί κάτω από τα πόδια του Ζελένσκι. Αυτός όμως στηριζόμενος στους Ευρωπαίους συνεχίζει να αρνείται να υπογράψει την ήττα τους, θυσιάζοντας χιλιάδες Ουκρανούς κάθε εβδομάδα αλλά και βυθιζόμενος και ο ίδιος σε χειρότερα αδιέξοδα. Ήδη πέρα από την προώθηση των Ρώσων, η μισή περιφέρεια του Κιέβου είναι χωρίς ρεύμα/θέρμανση, με βαρύ χειμώνα, ενώ οι επιθέσεις σε άλλες περιοχές όπως η Οδησσός απειλούν με διακοπή τους θαλάσσιους δρόμους της Ουκρανίας.
Η Ρωσία έχει δεχτεί και αυτή σημαντικά πλήγματα στις υποδομές της (σε διυλιστήρια και εγκαταστάσεις αερίου) με αποτέλεσμα να περιορίσει σημαντικά τις εξαγωγές ενέργειας για να καλύψει τις δικές της ανάγκες, ενώ το ίδιο έκανε και με τις εξαγωγές όπλων. Ωστόσο, δείχνει αντοχή στις πιέσεις, ο Πούτιν διατηρεί κοινωνική αποδοχή και είναι αποφασισμένοι να δρέψουν τους καρπούς της νίκης τους που αποτυπώθηκαν στην συμφωνία Τραμπ – Πούτιν μετά την συνάντηση στην Αλάσκα. Αυτή περιείχε τις βασικές επιδιώξεις των Ρώσων για το εδαφικό και για το ουδέτερο καθεστώς της Ουκρανίας. Ωστόσο ο Ζελένσκι σε συνεργασία με τους Ευρωπαίους προχωράει σε ένα νέο σχέδιο που άλλαξε σε διάφορα σημεία τα συμφωνημένα μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας. Αρνείται τη συνταγματική κατοχύρωση της μη ένταξης της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, αυξάνει το όριο των στρατιωτικών δυνάμεων της Ουκρανίας σε καιρό ειρήνης, απαλείφει άλλους όρους από τα 27 σημεία της συμφωνίας Τραμπ-Πούτιν και για το εδαφικό δηλώνει πως θα το θέσει σε δημοψήφισμα ζητώντας εκεχειρία 2 μηνών για να το οργανώσει. Ακόμα και ο Τραμπ δήλωσε μετά τη συνάντηση με τον Ζελένσκι στις 28/12, πως καταλαβαίνει τον Πούτιν που πιθανά δεν θα αποδεχθεί αυτές τις προτάσεις! Η Ρωσία δηλώνει πως αν δεν υπάρξει συμφωνία με βάση τους όρους της Αλάσκας, θα επιτύχει τους στόχους της δια της βίας. Μετά το χριστουγεννιάτικο μήνυμα του Ζελένσκι που ευχήθηκε τον θάνατο του Πούτιν και την ρωσική καταγγελία για απόπειρα επίθεσης με 90 drones στην θερινή κατοικία του Πούτιν αμέσως μετά τη συνάντηση Τραμπ-Ζελένσκι, υπάρχει η υποψία αλλαγής πλεύσης της Ρωσίας στη διαπραγμάτευση, με σκλήρυνση της στάσης της στους όρους αλλά και στο πεδίο.
Τα σχέδια Τραμπ – Οι τυχοδιωκτισμοί των Ευρωπαίων
Ο Τραμπ προσέφερε εγγυήσεις ασφαλείας στην Ουκρανία για 15 έτη ψηφισμένες από το Κογκρέσο, οπότε και απολύτως δεσμευτικές (ο Ζελένσκι ζητούσε 50 χρόνια,) με την προϋπόθεση ο Ζελένσκι να αποδεχτεί το σχέδιό του. Δήλωσε πως οι Ευρωπαίοι θα αναλάβουν μεγάλο μερίδιο του οικονομικού βάρους των εγγυήσεων, χωρίς όμως να στείλουν στρατό. Ότι το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ επιδέχεται διάφορες ερμηνείες και πως αν δεν επιτευχθεί τώρα συμφωνία, ο πόλεμος θα συνεχιστεί επ’ αόριστον με δυσάρεστες συνέπειες για τους Ουκρανούς. Η επιδίωξη του Τραμπ είναι να υπάρξει συμφωνία υπό την σκεπή της «Επιτροπής Ειρήνης» με πρόεδρο τον ίδιο που θα επιτηρεί την τήρηση της συμφωνίας στα πρότυπα της Μ. Ανατολής και θα υποκαθιστά πλέον τον απενεργοποιημένο από τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, ΟΗΕ. Να φορτώσει το οικονομικό βάρος της ανοικοδόμησης της Ουκρανίας ύψους 1 τρισ. ευρώ στους Ευρωπαίους. Να ξεκινήσει η απρόσκοπτη εκμετάλλευση πρώτων υλών της Ουκρανίας που έχουν παραχωρηθεί ήδη από τον Ζελένσκι στις ΗΠΑ. Να ξεκινήσει η απρόσκοπτη πώληση αμερικανικής ενέργειας και όπλων σε Ευρώπη και Ουκρανία. Να ηρεμήσουν οι σχέσεις με Ρωσία, ώστε να επικεντρωθεί ο αμερικανικός ιμπεριαλισμός σε άλλα σημεία. Στη προσπάθεια επανακαθυπόταξης της πίσω αυλής τους ( Βενεζουέλα/Λ. Αμερική), στην εδραίωση της θέσης τους μέσω του Ισραήλ στη Μ. Ανατολή και κυρίως στη σύγκρουση με την Κίνα.
Οι Ευρωπαίοι, αρνούμενοι αλαζονικά να αποδεχτούν την ήττα, σπρώχνουν τον Ζελένσκι σε διαρκείς υπαναχωρήσεις ώστε να συνεχίζεται η σύγκρουση και να ταΐζουν διαρκώς τη μαύρη τρύπα της Ουκρανίας με δισ. ευρώ. Στην πρόσφατη σύνοδο της ΕΕ συζήτησαν για ένα νέο δάνειο 90 δισ. για τα επόμενα δύο χρόνια ώστε να αποφευχθεί η πλήρης χρεοκοπία της Ουκρανίας – δεν κατέληξαν παρά τις πιέσεις της Κομισιόν σε χρήση των «παγωμένων» ρωσικών αποθεμάτων με κύρια άρνηση του Βελγίου, δίνουν χρονοδιάγραμμα ένταξης της Ουκρανίας στην ΕΕ, ενώ πιέζουν για άμεση ψήφιση του δημοσιονομικού σχεδίου (2028-2034) που θα στρέψει πλήρως την οικονομία της ΕΕ στην πολεμική βιομηχανία ως μέσο οικονομικής «ανάπτυξης». Η Γερμανία που έχει τον κύριο ρόλο σε αυτή την μεταστροφή, έχει αποφασίσει να καλύψει το έλλειμμα ανταγωνιστικότητας της γερμανικής βιομηχανίας, κυρίως απέναντι στην Κίνα, λόγω τεχνολογικής ανεπάρκειας, ακριβής ενέργειας κ.ά. με την στροφή στην μαζική παραγωγή όπλων. Αυτό προϋποθέτει την εμπέδωση στις ευρωπαϊκές κοινωνίες του φόβου του «κακού» (τώρα η Ρωσία) και του πολέμου. Βέβαια, η μαζική παραγωγή όπλων, προϋποθέτει και τη χρήση τους ώστε να παράγονται καινούρια. Οι βιομηχανίες όπλων και η αστική τάξη που επενδύει εκεί, επιχειρούν και αυτό με την συνέχιση των πολεμικών συγκρούσεων. Η παγκόσμια αγορά όπλων εκτοξεύτηκε στα 3 τρισ. για το 2025, διπλάσια από το 2021. Ακόμα και δαπάνες για τις πράσινες τεχνολογίες κατευθύνονται σε αγορές όπλων με την αιτιολογία ότι αυτά διασφαλίζουν την βιώσιμη ανάπτυξη (50 δισ. σε 4 χρόνια!). Τα σχέδια αυτής της πολεμοκάπηλης και επικίνδυνης ελίτ που έχουν ως πυρήνα την επαναστρατιωτικοποίηση της Γερμανίας και την αναβίωση του πολεμικού γερμανικού ιμπεριαλισμού (τελικά προς όφελος των ΗΠΑ), είναι σχέδια ατεκμηρίωτα και εκτός της σημερινής πραγματικότητας που αναδεικνύει ως κυρίαρχους παίχτες στην παγκόσμια σκακιέρα τις ΗΠΑ και το μπλοκ Ρωσίας- Κίνας. Η μη αποδοχή της οριστικής ιστορικής υποβάθμισης του ευρωπαϊκού καπιταλισμού και της ιμπεριαλιστικής της συγκρότησης, μπορεί να οδηγήσει σε νέα καταστροφή της Ευρώπης και κυρίως στη σφαγή και εξαθλίωση των ευρωπαίων εργαζόμενων και νέων. Η γκεμπελική προπαγάνδα της Κομισιόν, αν δεν απαντηθεί από το αντιπολεμικό κίνημα και τις κοινωνικές διεκδικήσεις, αν δεν αποδομηθεί πολιτικά από τις δυνάμεις του εργατικού κινήματος ενάντια στην «Συμμαχία των Πρόθυμων», θα μας οδηγήσει στα χνάρια της Ουκρανίας. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη, αδιαφορώντας για τις φανερές αλλαγές στην αντιμετώπιση της Ρωσίας (συμφωνία Αλάσκας, άδειασμα Ζελένσκι, αποδοχή ρώσων αθλητών στην FIFA κ.ά.) συνεχίζει να σιγοντάρει τους ευρωπαϊκούς λεονταρισμούς. Ενώ το πρόσφατο χτύπημα σε (άδειο) δεξαμενόπλοιο που δουλεύει με τη Ρωσία από ουκρανικά/δυτικά drones σε διεθνή ύδατα, 100 χιλιόμετρα νότια της Κρήτης αναδεικνύει ακόμα μια φορά τον ύποπτο ρόλο ακόμα και επιχειρησιακά του ελληνικού καπιταλισμού σε αυτόν τον πόλεμο.
Οι ταξικοί αγώνες μας σε κάθε κοινωνικό πεδίο και ζήτημα για την ανατροπή της αντεργατικής, πολεμοκάπηλης κυβέρνησης της ΝΔ, θα είναι η χρησιμότερη συνεισφορά μας στην επίτευξη της ειρήνης και της απόκρουσης των ιμπεριαλιστικών σχεδίων για γενικευμένο πόλεμο.
