Ισραήλ – νέος νόμος της Κνεσέτ θανατικής ποινής για τους Παλαιστίνιους αγωνιστές

Όπως είναι ήδη γνωστό τον περασμένο Μάρτιο, το Ισραηλινό κοινοβούλιο (Κνεσέτ) πέρασε νόμο που προέβλεπε την θανατική ποινή για καταδικασμένους για “τρομοκρατία” Παλαιστίνιους. Ωστόσο, καθότι τα ψιλά γράμματα τους ξέφυγαν, αυτός ο νόμος δεν είχε αναδρομική ισχύ. Με αυτή την έννοια όσοι Παλαιστίνιοι κατηγορούνται ή έχουν καταδικαστεί για τα γεγονότα της 7ης Οκτώβρη 2023, δεν χωρούσαν σε αυτό το νομικό πλαίσιο, το οποίο η Κνεσέτ έσπευσε να αποκαταστήσει με τον νέο φωτογραφικό νόμο που ψήφισε στις 11 Μαΐου.

Συγκεκριμένα ο νόμος προβλέπει “δημόσιες δίκες” και την επιβολή της θανατικής ποινής για όσους καταδικασθούν ότι σχετίζονται με τα συγκεκριμένα γεγονότα. Δημιουργεί ειδικό νομικό πλαίσιο για τη δίωξη όσων κατηγορούνται για άμεση συμμετοχή στις επιθέσεις, συμπεριλαμβανομένων μελών της μονάδας Νούχμπα των Ταξιαρχιών αλ-Κασάμ, της στρατιωτικής πτέρυγας της Χαμάς. Οι κατηγορίες αναμένεται να περιλαμβάνουν τρομοκρατία, ανθρωποκτονίες, σεξουαλική βία ακόμη και γενοκτονία (!) – αδικήματα που θα μπορούν να οδηγήσουν σε θανατική καταδίκη.

Το νομοσχέδιο ψηφίστηκε με 93 υπέρ (και από βουλευτές της αντιπολίτευσης!), ενώ 27 απείχαν ή απουσίαζαν. Πολλές οργανώσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Ισραήλ αντέδρασαν έντονα στον νέο νόμο, εκφράζοντας αντίθεση τόσο στη θανατική ποινή όσο και στις δημόσιες δίκες, τις οποίες χαρακτηρίζουν πιθανές «δίκες επίδειξης», ενώ εξέφρασαν και ανησυχίες ότι ομολογίες κατηγορουμένων μπορεί να έχουν αποσπαστεί μέσω βασανιστηρίων, τοποθέτηση διόλου αβάσιμη, θέτοντας υπόψιν τις μεθόδους του Σιωνιστικού κράτους-δολοφόνου.

Όσο κι αν προσπάθησαν να ντύσουν αυτόν τον φριχτό νόμο με συναισθηματισμούς περί δικαίωσης των νεκρών ή απαχθέντων – τα κροκοδείλια δάκρυα δεν πείθουν και η αλήθεια δεν κρύβεται. Η άδικη και παράνομη βάσει διεθνούς δικαίου αντιμετώπιση των Παλαιστίνιων, που ως μόνο “πταίσμα” φέρουν τον ανυποχώρητο αγώνα αγώνα τους για αξιοπρεπή κι ελεύθερη ζωή στον τόπο τους, δεν είναι νέο φαινόμενο. Στα κατεχόμενα της Δυτικής Όχθης και της Ανατολικής Ιερουσαλήμ επικρατεί ένα διπλό νομικό σύστημα, σύμφωνα με το οποίο, οι ισραηλινοί έποικοι υπάγονται στον ισραηλινό αστικό νόμο, ενώ οι Παλαιστίνιοι στον στρατιωτικό νόμο και δικάζονται σε στρατοδικεία. Το Διεθνές “Δίκαιο” επιτρέπει κανονικά στο Ισραήλ να χρησιμοποιεί στρατιωτικά δικαστήρια στα κατεχόμενα εδάφη. Αυτό σημαίνει ότι ένας μεγάλος αριθμός Παλαιστινίων φυλακίζεται χωρίς βασικές νομικές εγγυήσεις. Επίσης, στις 2 Αυγούστου 2016 ψηφίστηκε από την Κνεσέτ (ισραηλινό κοινοβούλιο) νόμος ο οποίος επιτρέπει την απόδοση ποινικής ευθύνης σε παιδιά ηλικίας 12 έως 14 ετών, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να δικαστούν ως ενήλικες και να τους επιβληθούν ποινές φυλάκισης!

Η 7η Οκτώβρη ήρθε ως απάντηση από την Παλαιστινιακή αντίσταση στην προσπάθεια των ΗΠΑ – Ισραήλ να εξαφανίσουν από τον χάρτη την Παλαιστίνη (βλ. “Μεγάλο Ισραήλ” – Συμφωνίες του Αβραάμ κλπ). Δεν επρόκειτο για κάποιον κεραυνό εν αιθρία ή μια “απρόκλητη τρομοκρατική επίθεση”. Ο ηρωικός Παλαιστινιακός λαός δεν έσκυψε το κεφάλι στα 80 χρόνια κατοχής και θα συνεχίσει να αγωνίζεται με κάθε μέσο.

Οι δακρύβρεχτοι συναισθηματισμοί του Νετανιάχου και της συμμορίας του, των ιμπεριαλιστών ΗΠΑ/ΕΕ/ΝΑΤΟ και των πιο πιστών δουλοκολαούζων τους (με έξεχοντα τον Μητσοτάκη και την κυβέρνηση του) για τα θύματα της 7ης Οκτώβρη είναι το λιγότερο γελοίοι, την ίδια στιγμή που δεν δίνουν δεκάρα για τους δεκάδες χιλιάδες νεκρούς (ανάμεσα τους βρέφη και μικρά παιδιά) που έχουν αφήσει στην Γάζα, την Δυτική όχθη, στο Ιράν, στον Λίβανο, στην Υεμένη. Ή για τους εκατομμύρια νεκρούς στην Κορέα, το Βιετνάμ, στην Χιλή, στην Βοσνία, την Σερβία, το Ιράκ, το Αφγανιστάν, στην Λιβύη, την Συρία, το Σουδάν – μια λίστα σίγουρα ελλιπής, μια λίστα των φριχτών εγκλημάτων που έχει διαπράξει το Δυτικό στρατόπεδο για την δήθεν “πάταξη της τρομοκρατίας” – στην πραγματικότητα για να χορτάσει την ακόρεστη πείνα τους για τον μαύρο (και όχι μόνο) χρυσό.

Η συλλογική μνήμη της εργατικής τάξης δεν σβήνει με το φτηνό και κακότεχνο τους θέατρο. Οι κινητοποιήσεις αλληλεγγύης στην Παλαιστίνη, οι διαδηλώσεις ενάντια στον πόλεμο των ΗΠΑ στο Ιράν και τα πρωτοφανή ποσοστά απόρριψης της επίθεσης στο Ιράν στις ΗΠΑ (περίπου το 80% δηλώνει “ενάντια” και “μάλλον ενάντια”) και αντίστοιχα σε Ευρώπη κι Ελλάδα είναι ένα σημαντικό δείγμα ότι οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα σε όλον τον πλανήτη αντιλαμβανόμαστε ότι οι πόλεμοι τους δεν είναι δικοί μας. Η αγωνία κι ο φόβος για πιθανή εξάπλωση αυτού του ιδιότυπου Γ’ ΠΠ πρέπει να δώσουν την θέση τους σε αγώνες: ένα παγκόσμιο αντιπολεμικό και αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, μέσα από δομές αυτοοργάνωσης, κόντρα σε πεσιμιστικές και διασπαστικές πολιτικές, που θα στείλει στον αγύριστο όλα τα πολεμοχαρή σκουπίδια της ιστορίας και θα θέσει τις βάσεις για μια Σοσιαλιστική κοινωνία.