Ακρίβεια: Μηχανισμός λεηλασίας του εισοδήματος των εργαζομένων

Αναδημοσίευση Εργατικής Πάλης Ιανουαρίου

Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση του Μητσοτάκη κομπάζει για τους ρυθμούς ανάπτυξης της οικονομίας, την επενδυτική βαθμίδα, την «επιστροφή στην κανονικότητα», οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα βιώνουν μια διαφορετική πραγματικότητα: το τέλος του μισθού έρχεται όλο και νωρίτερα, τα βασικά είδη κατανάλωσης μετατρέπονται σε είδη πολυτελείας, ενώ η ακρίβεια παγιώνεται σε μόνιμο καθεστώς ζωής.

Κυβερνητικά αφηγήματα και πραγματικότητα: οι αληθινοί αριθμοί

Παρά τις θριαμβολογίες περί «τιθάσευσης του πληθωρισμού», τα στατιστικά της Εurostat δείχνουν μια διαφορετική εικόνα. Ο μέσος όρος του πληθωρισμού το 2025 διαμορφώνεται κοντά στο 3%, ενώ της ΕΕ φτάνει το 2,1%. Αντίστοιχα, σύμφωνα με προβλέψεις για την διακύμανση του πληθωρισμού μέσα στο 2026, στην Ελλάδα αναμένεται να φτάσει το 2,3%, ενώ στην ΕΕ το 1,9%. Παρά τη σχετική (και φαινομενική) «αποκλιμάκωση» του πληθωρισμού, το ποσοστό της Ελλάδας παραμένει ένα από τα υψηλότερα στην ΕΕ, την ίδια στιγμή που η αγοραστική δύναμη των εργαζομένων της χώρας μετά βίας παραμένει στην προτελευταία θέση.

Τα ποσοστά και οι αριθμοί που παρουσιάζονται από τους διάφορους οργανισμούς σε καμία περίπτωση δεν ανταποκρίνονται στις πραγματικές επιπτώσεις και το μέγεθος της ακρίβειας. Παρά τα ποσοστά της τάξεως των 1,2 ή 3% που παρουσιάζονται, η πραγματικότητα είναι πολύ πιο καταστροφική για τους εργαζόμενους, που πρέπει να ανταποκριθούν σε ανατιμήσεις της τάξεως ενίοτε πάνω από 50%. Χαρακτηριστικά, η τιμή του ελαιόλαδου αυξήθηκε κατά 67% μέσα σε 1 χρόνο (2024), το μοσχαρίσιο κρέας κατά 55% από το 2021 ως σήμερα, η τιμή του ηλεκτρικού ρεύματος έχει διπλασιαστεί, κ.λπ.

Το πραγματικό εισόδημα συρρικνώνεται διαρκώς

Οι γελοίες αυξήσεις μισθών που ανακοινώνει η κυβέρνηση Μητσοτάκη, δεν μπορούν να ξεγελάσουν τους εργαζόμενους. Παράλληλα με την θηριώδη αύξηση της ακρίβειας, τα νοικοκυριά και οι εργαζόμενοι βλέπουν καθημερινά το εισόδημά τους να συμπιέζεται προς τα κάτω και να μην φτάνει για την κάλυψη βασικών αναγκών:

– Σε δημοσκοπήσεις της Marc το 48% των συμμετεχόντων εντάσσουν την οικογένειά τους σε αυτές που χρειάζεται να κάνουν περικοπές για να καλύψουν τα απολύτως αναγκαία, ενώ το 12,7% σε αυτές που δεν φτάνουν ούτε για αυτά και χρειάζονται επιπλέον χρήματα για να καλύψουν τις βασικές τους ανάγκες.

– Η στεγαστική κρίση έχει γονατίσει τους εργαζόμενους και την νεολαία. Το κόστος ενοικίασης κατοικίας έχει αυξηθεί κατά 147% τα τελευταία 9 χρόνια, με έναν μέσο εργαζόμενο να ξοδεύει περισσότερο από το 48% του μισθού του για ένα διαμέρισμα του ενός υπνοδωματίου.

– Το 84% των νοικοκυριών θεωρεί απίθανη την αποταμίευση τους επόμενους 12 μήνες.

– Ως προς το κατά κεφαλήν εισόδημα, η Ελλάδα βρίσκεται στην προτελευταία θέση της Ευρώπης, έχοντας το 45% του μέσου κατά κεφαλήν εισοδήματος της ΕΕ.

– Στον τομέα της Υγείας, λόγω των αλλεπάλληλων ιδιωτικοποιήσεων και της διάλυσης του ΕΣΥ, οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα αναγκάζονται να καλύπτουν ετησίως το 41% των ιατρικών εξόδων.

Συνολικά, η ακρίβεια σε κάθε τομέα ζωής των εργαζομένων συνθέτει τα τελευταία χρόνια την εικόνα της διαρκούς συρρίκνωσης του πραγματικού εισοδήματος των νοικοκυριών, της βίαιης επιδείνωσης του βιοτικού επιπέδου (σχεδόν το 50% του πληθυσμού της χώρας υποσιτίζεται), γεννώντας πλέον ζήτημα επιβίωσης για ένα τεράστιο κομμάτι της κοινωνίας.

Φραπέδες, επιχειρηματίες, κυβερνητικοί τρώνε με «χρυσά κουτάλια»

Πλέον είναι καθαρό, δεν υπάρχει καμία αυταπάτη: η ακρίβεια δεν είναι κάποιο «εισαγόμενο φαινόμενο», αποτέλεσμα διεθνών πιέσεων ή «φυσικών μεταβολών» στην οικονομία. Είναι εργαλείο (και μάλιστα δομικό) αναδιανομής πλούτου, λεηλασίας του εισοδήματος των εργαζομένων για να τα «τρώνε με τη σέσουλα» αστικές ελίτ και καπιταλιστές. Δεν είναι αποτέλεσμα, αλλά πολιτική επιλογή και μηχανισμός για την ενίσχυση της αισχροκέρδειας και του παρασιτισμού, της γιγάντωσης της ψαλίδας των κοινωνικών ανισοτήτων.

Με αυτήν την έννοια, οι διθύραμβοι της κυβέρνησης για ανάπτυξη, η εκτίναξη των κερδών των αστικών ελίτ είναι ένα ακόμη σκάνδαλο, όχι «οικονομικό θαύμα». Ενώ οι μισθοί παραμένουν καθηλωμένοι και οι συντάξεις τσακισμένες, τα κέρδη των επιχειρήσεων και των ιδιωτών συνεχίζουν να αυξάνονται. Η φορολογική αφαίμαξη των εργαζομένων σε συνδυασμό με τον πληθωρισμό και την ιδιωτικοποίηση κάθε τομέα της καθημερινότητας (μεταφορές, υγεία, κ.ά.) έχουν πλέον συστηματοποιήσει τη λεηλασία των εισοδημάτων των πιο αδύναμων οικονομικά στρωμάτων. Παράλληλα, η εκτίναξη των τιμών σε πρώτες ύλες, εφόδια, ρεύμα, πετρέλαιο κ.ά., έχει καταρρακώσει την αγροτική οικονομία και την πρωτογενή παραγωγή, όπως και η πολιτική του «1 στο χωράφι – 5 ευρώ στο ράφι», με τους μεσάζοντες και τους επιχειρηματίες να απομυζούν το εισόδημα τόσο των εργαζομένων όσο και των αγροτών.

Να τους ξεφορτωθούμε!

Μπροστά στην δυσβάσταχτη ακρίβεια και το τσάκισμα του εισοδήματός τους, οι εργαζόμενοι ακούν τους διάφορους κυβερνητικούς και τα ΜΜΕξαπάτησης να επαναφέρουν το «λαέ σφίξε το ζωνάρι», αλλά και να συμβουλεύουν τα νοικοκυριά να κάνουν «προσεκτικό οικονομικό σχεδιασμό». Απέναντι σε αυτή την αισχρότητα και την αλαζονεία των αστικών ελίτ και της κυβέρνησης των σκανδάλων και της διαφθοράς, να ενωθεί ολόκληρη η κοινωνία με τον αγώνα των αγροτών με Γενική Απεργία, να βάλουμε ένα τέλος στις εγκληματικές πολιτικές και τις λεηλασίες τους, να έρθουμε σε κεντρική πολιτική σύγκρουση με το νεοφιλελεύθερο καθεστώς που μας έχουν επιβάλει, να ρίξουμε την κυβέρνηση του Μητσοτάκη, τον δολοφόνων, των ληστών.