«Σαν σήμερα» στις 6 Ιουνίου 1943: νέα άθλια κολπάκια και βρωμιές του Ριζοσπάστη
ΟΚΔΕ 9/6/26
Με κάθε ευκαιρία προσπαθεί το ΚΚΕ να δώσει συνέχεια στην επίθεση ενάντια στους τροτσκιστές / επαναστάτες μαρξιστές. Πρόσφατο παράδειγμα λίγες μέρες πριν, το Σάββατο 6 Ιουνίου: είναι η επέτειος της εκτέλεσης το 1943 στο Νεζερό (Φθιώτιδα) 106 κρατούμενων από το στρατόπεδο της Λάρισας από τους Ιταλούς φασίστες ως αντίποινα για την ανατίναξη αμαξοστοιχίας από τον ΕΛΑΣ στο Κούρνοβο. Ανάμεσα στους εκτελεσμένους, η μορφή του Παντελή Πουλιόπουλου, του μεγάλου αγωνιστή και θεωρητικού, του θεμελιωτή του ρεύματος του τροτσκισμού / επαναστατικού μαρξισμού στην Ελλάδα και ιδρυτή της ΟΚΔΕ (1934).
Στη στήλη «Σαν σήμερα» του Ριζοσπάστη του Σαββατοκύριακου 6-7 Ιουνίου 2026, η επέτειος δίνει μια ακόμα αφορμή στη σταλινική «σχολή της πλαστογραφίας» (Τρότσκι) να επαναλάβει τις συκοφαντίες ενάντια στον Π. Πουλιόπουλο για «λικβινταρισμό» και «φραξιονισμό». Ενώ είναι πλέον πλατιά τεκμηριωμένο, όπως άλλωστε είχε καταγγείλει από τότε ο Π. Πουλιόπουλος και η τάση της «Αριστερής Αντιπολίτευσης του ΚΚΕ» (όπως ήταν τότε συγκροτημένη και λειτουργούσε), ότι: α) Οι μόνοι πραγματικοί φραξιονιστές και μάλιστα αδίστακτοι ήταν οι σταλινικοί, που με την ευθεία επέμβαση του μηχανισμού και της σταλινοποιημένης Κομιντέρν (Τρίτης Διεθνούς) συστηματικά έπνιγαν κάθε εσωκομματική συζήτηση και δημοκρατία. Με αυτόν τον τρόπο, άλλωστε, μεθόδευσαν και την τελική διαγραφή του Π. Πουλιόπουλου και εκατοντάδων αγωνιστών. β) Οι μόνοι πραγματικοί «λικβινταριστές» (διαλυτές) ήταν οι σταλινικοί, που η αλλοπρόσαλλη πολιτική τους είχε εξαρθρώσει το ΚΚΕ και είχε οδηγήσει στο ναδίρ την επιρροή του.
Ακόμα και για το επίπεδο και τις μεθόδους της ηγεσίας του ΚΚΕ και του Ριζοσπάστη, ωστόσο, προκαλεί εντύπωση ότι στην ίδια στήλη η εκτέλεση του Πουλιόπουλου ξεχωρίζεται από αυτήν όλων των άλλων κρατούμενων. Είναι μάλιστα τόση η φούρια και αλαζονεία του Ριζοσπάστη, ώστε σημειώνονται δύο διαφορετικοί τόποι εκτέλεσης, το Νεζερό (για τον Π. Πουλιόπουλο – που είναι και το σωστό) και το Κούρνοβο (για όλους τους άλλους). Όπως είναι γνωστό, μία και μόνη εκτέλεση είχε γίνει, στο Νεζερό, στο (κοντινό) Κούρνοβο είχε γίνει η ανατίναξη της αμαξοστοιχίας…
Ο λόγος είναι απλός, «ξεχωρίζουν» τον Π. Πουλιόπουλο ώστε: α) Να επαναλάβουν τις συκοφαντίες για «λικβινταρισμό» και «φραξιονισμό». β) Να θολώσουν τα νερά, ώστε να μην υποχρεωθούν να παραδεχτούν ότι ο Π. Πουλιόπουλος βρισκόταν ανάμεσα στους ακροναυπλιώτες δεσμώτες, που η δικτατορία Μεταξά και η αστική τάξη παρέδωσαν στους Ναζί. Αυτό το στοιχειώδες, πασίγνωστο γεγονός, που είναι τίτλος τιμής για άλλους από τους εκτελεσμένους στο Νεζερό και που το σημειώνει η στήλη “Σαν σήμερα” (54 από τους 106), το “αρνείται” για τον Π. Πουλιόπουλο και προσπαθεί να το θολώσει ή να το κάνει να ξεχαστεί. “Ρίξε λάσπη, όλο και κάτι θα μείνει”….
Είναι μια συνέχεια στην άθλια συκοφαντία τους γύρω από τις φωτογραφίες των 200 ηρώων της Καισαριανής, όπου αποκρύπτουν την ταυτότητα των 12 τροτσκιστών και αρχειομαρξιστών και ψεύδονται χωρίς καμία απόδειξη ότι οι τροτσκιστές και αρχειομαρξιστές στις φυλακές του Μεταξά ήταν «δηλωσίες» (βλ. αναλυτικά Οι αισχροί παραχαράκτες και συκοφάντες του ΚΚΕ και την μπροσούρα «Οι 200 ήρωες της Καισαριανής», εκδ. Εργατική Πάλη).
Πραγματικά άθλιοι οι «ιστορικοί» του ΚΚΕ και του Ριζοσπάστη, αλλά και θλιβεροί και απελπισμένοι… αν νομίζουν ότι έτσι θα θάψουν την ιστορική αλήθεια, που σήμερα πια έχει γίνει πλατιά γνωστή. Αλλά και αν πιστεύουν ότι αυτά θα τους σώσουν από το βούρκο της ρεφορμιστικής, αδιέξοδης και υποταγμένης πολιτικής τους.
