Στον αέρα η «συμφωνία ειρήνης» – Συστηματική παραβίαση της εκεχειρίας από τους σιωνιστές
Αναδημοσίευση από την Εργατική Πάλη Νοεμβρίου 2025
Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, 20 μέρες μετά την έγκριση της Συμφωνίας Ειρήνης του Τραμπ από την εβραϊκή Κνεσέτ και την αναγκαστική αποδοχή της από τη Χαμάς και την παλαιστινιακή αντίσταση, το Ισραήλ δεν έχει τηρήσει ούτε έναν από τους όρους που προβλέπει η πρώτη φάση της, ούτε καν την κατάπαυση πυρός.
Μονόπλευρη εκεχειρία
Σε αυτό το διάστημα έχουν πέσει στη Γάζα εκατοντάδες τόνοι βομβών, κατά μέσο όρο 20 Παλαιστίνιοι σκοτώνονται κάθε μέρα, η ημερήσια ανθρωπιστική βοήθεια που εισέρχεται είναι μόλις 89 φορτηγά αντί για τα 600 που προβλέπονται, το πέρασμα της Ράφα παραμένει κλειστό αποκλείοντας πλήρως τη βόρεια Γάζα από την παροχή οποιασδήποτε βοήθειας και δεν έχει επιτραπεί η είσοδος σε κανένα από τα βαρέα οχήματα που είναι απαραίτητα για την απομάκρυνση των ερειπίων. Από την πλευρά της κυβέρνησης Νετανιάχου, επινοούνται διάφορα προσχήματα για να συνεχίζουν τον αποκλεισμό και τη γενοκτονία, να εισβάλλουν και να ισοπεδώνουν∙ προσχήματα που δικαιολογεί και υιοθετεί ο Τραμπ την ίδια ώρα που διατείνεται ότι η Συμφωνία τηρείται και προχωρά.
Δεν υπήρχε, βέβαια, η παραμικρή αμφιβολία ότι ο Νετανιάχου δεν θα παραβίαζε με κάθε τρόπο και σε κάθε ευκαιρία ακόμα κι αυτή την εκεχειρία που είναι κομμένη και ραμμένη στα μέτρα του, εφόσον τού το επιτρέπει ο αμερικανός προστάτης του. Όπως δεν υπήρχε καμιά αμφιβολία πως θα έριχνε την ευθύνη για κάθε τέτοια παραβίαση στη Χαμάς. Έτσι, παρόλο που όλοι οι ζωντανοί ισραηλινοί όμηροι (αυτοί που γλίτωσαν από τα ισραηλινά πυρά) επιστράφηκαν, η προφανής δυσκολία να ανεβρεθούν οι σωροί των νεκρών κάτω από τους τόνους ερειπίων και να παραδοθούν, καταλογίστηκε ως αθέτηση των όρων της εκεχειρίας από τη Χαμάς και τιμωρήθηκε με παρακώλυση της ανθρωπιστικής βοήθειας. Από τη λίστα των 2.000 φυλακισμένων Παλαιστινίων που δεσμεύτηκε το Ισραήλ να απελευθερώσει αφαιρέθηκαν, αυθαίρετα, σημαντικές προσωπικότητες, όπως το λαοφιλές στέλεχος της Φατάχ Μαρουάν Μπαργούτι, ο επικεφαλής του Λαϊκού Μετώπου για την Απελευθέρωση της Παλαιστίνης Αχμάντ Σααντάτ, οι ηρωικοί γιατροί Χουσάμ Αμπού Σαφίγια και Μαρουάν αλ Χαμς, κ.ά. Η προσωρινή κίτρινη γραμμή στην οποία υποχώρησαν τα ισραηλινά στρατεύματα, και η οποία κόβει τη Γάζα στη μέση αφήνοντας το 53% υπό ισραηλινό έλεγχο, όχι μόνο οριοθετήθηκε πιο μέσα από ότι προβλεπόταν, αλλά ήδη αντιμετωπίζεται ως νέα συνοριακή γραμμή, με την κατασκευή ενός τσιμεντένιου φράχτη ύψους 3,5 μέτρων που προετοιμάζει την ντε φάκτο προσάρτηση του ανατολικού κομματιού.
Όσο για τη Δυτική Όχθη και την ανατολική Ιερουσαλήμ, που άλλωστε δεν περιλαμβάνονται στο σχέδιο ειρήνης, οι επιθέσεις, οι συλλήψεις, οι δολοφονίες, οι καταστροφές, η αρπαγή γης και οι εκτοπισμοί συνεχίζονται απερίσπαστα — τελευταίος στόχος των φανατικών εποίκων οι ελαιώνες. Είναι χαρακτηριστικό των προθέσεων ότι μόλις στις 22 Οκτωβρίου ψηφίστηκε στην ισραηλινή βουλή νομοσχέδιο για την προσάρτηση της κατεχόμενης Δ. Όχθης και την επέκταση ενός από τους μεγαλύτερους οικισμούς εποίκων.
Η Αντίσταση δεν έχει ηττηθεί
Είχαν, λοιπόν, άδικο οι Παλαιστίνιοι να πανηγυρίζουν για την εκεχειρία και να παίρνουν κατά χιλιάδες το δρόμο της επιστροφής στα ισοπεδωμένα σπίτια τους; Αποτελεί αυτή η ξεκάθαρη υποχώρηση στον εκβιασμό των Αμερικανών και των υπόλοιπων ιμπεριαλιστών ήττα της Χαμάς και των δυνάμεων της παλαιστινιακής αντίστασης; Η απάντηση είναι ένα απερίφραστο όχι.
Ο παλαιστινιακός λαός δεν έχει αυταπάτες για τις προθέσεις και τις μεθόδους των σιωνιστών. Μετά από δυο χρόνια θανάτου και πείνας, τόσο ο λαός όσο και οι δυνάμεις της αντίστασης είχαν ανάγκη την ανάπαυλα μιας κατάπαυσης του πυρός, έστω και μισής. Η παλαιστινιακή αντίσταση άντεξε δυο χρόνια σφυροκοπήματος από την πιο προηγμένη στρατιωτική μηχανή του κόσμου, που δε σταμάτησε λεπτό να ταΐζει ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός. Είχε, όμως, τεράστιες απώλειες σε ηγετικά στελέχη, μαχητές και στρατιωτικό υλικό. Επιπλέον, έμεινε μόνη της μετά τα ισχυρά πλήγματα που δέχτηκαν από τους ιμπεριαλιστές και το Ισραήλ, οι δυνάμεις του Άξονα της Αντίστασης (Χεζμπολάχ, Χούθι, Ιράν και Συρία). Βρίσκεται, λοιπόν, σε εξαιρετικά δύσκολη θέση, όμως δεν έχει ηττηθεί.
Ο ηρωικός αγώνας των Παλαιστινίων και των οργανώσεών τους έφερε στο προσκήνιο το παλαιστινιακό ζήτημα, που σκόπευαν να ενταφιάσουν τόσο οι Αμερικανοί, όσο και τα αραβικά καθεστώτα που διαπραγματεύονταν, πριν την 7η Οκτώβρη 2023, τις Συμφωνίες του Αβραάμ. Η θυσία και αποφασιστικότητά τους ανέτρεψε τη σιωνιστική προπαγάνδα και γέννησε ένα τεράστιο διεθνές κίνημα αλληλεγγύης που απομόνωσε το σιωνιστικό καθεστώς και στρίμωξε τον Τραμπ και τους συμμάχους του. Το μαρτυρά η «επιδημία» αναγνωρίσεων του παλαιστινιακού κράτους ακόμη και από στενούς συμμάχους των ΗΠΑ, οι καταδικαστικές αποφάσεις του ΟΗΕ, η καταδίκη του Νετανιάχου ως εγκληματία πολέμου, η αναγνώριση της γενοκτονίας που συντελείται στα παλαιστινιακά εδάφη. Το αποδεικνύει αυτή καθ’ αυτή η καταφυγή σε μια Συμφωνία Ειρήνης όταν ήταν ξεκάθαρο ότι ΗΠΑ και Ισραήλ είχαν βάλει πλώρη για τον πλήρη εκτοπισμό των Παλαιστινίων και τη δημιουργία της Ριβιέρας της Μ. Ανατολής. Όροι της συμφωνίας ειρήνης, όπως ο τερματισμός που υποχρεωτικού εκτοπισμού και το δικαίωμα των κατοίκων της Γάζας να επιστρέψουν στη γη τους, αποτελούν μια πολιτική νίκη, έστω και υπό αίρεση. Το ίδιο μπορεί να πει κανείς για την έναρξη εφαρμογής της πρώτης φάσης χωρίς την αποδοχή, από τη Χαμάς, του τελεσίγραφου Τραμπ «ή δέχεστε τη συμφωνία στο σύνολό της ή η Γάζα αφανίζεται από προσώπου γης».
Από την άλλη, η επιστροφή των ισραηλινών ομήρων, του ισχυρού χαρτιού που κρατούσε η Χαμάς και ασκούσε πίεση στο Νετανιάχου στο εσωτερικό του Ισραήλ, είναι μια αδιαμφισβήτητη υποχώρηση. Όμως δεν έχει συναινέσει σε κανένα από τους άλλους όρους της συμφωνίας: ούτε στον αφοπλισμό της, ούτε στην παράδοση της εξουσίας στην «Προσωρινή Διεθνή Αρχή» και τη Διοικούσα Επιτροπή των επιχειρηματιών του Τραμπ. Η ταχύτητα και η αποτελεσματικότητα με την οποία αναπτύχθηκε και έλεγξε τις περιοχές από τις οποίες αποχώρησαν οι Ισραηλινοί, εκκαθαρίζοντας μάλιστα τις ένοπλες προδοτικές συμμορίες που χρηματοδοτούσαν και εξόπλιζαν οι σιωνιστές, δείχνει πως διατηρεί την οργάνωσή της και σημαντικές δυνάμεις.
Τα αγκάθια
Με αέρα νικητή και συμπεριφορά αποικιοκράτη ο Τραμπ με τους εντεταλμένους του έσπευσαν να δρέψουν τους καρπούς της επιτυχίας τους περιδιαβαίνοντας τις χώρες ενδιαφέροντος της Μ. Ανατολής και της Ασίας. Στην Κνεσέτ, όπου τον χειροκροτούσαν όρθιοι επί 2,5 λεπτά, αναγνωρίζοντας την απόλυτη εξάρτησή τους από τη στήριξή του, δεν δίστασε να προτρέψει τον πρόεδρο να δώσει χάρη στο Νετανιάχου από τις κατηγορίες για διαφθορά που αντιμετωπίζει. Με αυτή την αναδίπλωση, ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός ανακτά ερείσματα στον ανταγωνισμό του με την Κίνα, το Ιράν και τη Ρωσία και ξεδιπλώνει τα σχέδιά του για μια Μείζονα Μέση Ανατολή υπό την αμερικανική ηγεμονία. Οι συζητήσεις για την αναβίωση των συμφωνιών του Αβραάμ έχουν αρχίσει και μια σειρά από αραβικά και μουσουλμανικά καθεστώτα, που έσπευσαν να χαιρετήσουν την αμερικανική πρωτοβουλία (Αίγυπτος, Τουρκία, Σαουδική Αραβία), έχουν ήδη πλασαριστεί στην κορυφή της λίστας των προθύμων επιδιώκοντας να παίξουν πρωταγωνιστικό ρόλο στις εξελίξεις στη Γάζα και την ευρύτερη περιοχή.
Στη Δύση, η φιλοσιωνιστική προπαγάνδα βρίσκεται και πάλι σε πλήρη ανάπτυξη και τα ευρωπαϊκά καθεστώτα, με φανερή ανακούφιση, πήραν πίσω οποιαδήποτε συζήτηση είχε ξεκινήσει για μποϊκοτάζ και κυρώσεις στο γενοκτονικό καθεστώς.
Όμως κάθε μέρα που περνάει, κάθε νέα παραβίαση της εκεχειρίας από το Ισραήλ, τα νέα θύματα που συσσωρεύονται και το διεθνές κίνημα αλληλεγγύης που επιμένει, αποδεικνύουν το ανέφικτο των επόμενων σταδίων αυτού του, έτσι κι αλλιώς, εξαιρετικά επισφαλούς σχεδίου. Η Χαμάς και οι οργανώσεις της παλαιστινιακής αντίστασης δεν προτίθενται να αφοπλιστούν και θέτουν ως προαπαιτούμενα την πλήρη αποχώρηση των ισραηλινών στρατευμάτων, την ελεύθερη διέλευση της ανθρωπιστικής βοήθειας και την ανεμπόδιστη επιστροφή των εκτοπισμένων. Αρνούνται επίσης οποιαδήποτε μορφή μεταβατικής διακυβέρνησης της Γάζας (πολυεθνική, τεχνοκρατική, από επιχειρηματίες) χωρίς παλαιστινιακή εκπροσώπηση, όχι απλά στο ρόλο του διοικητικού διεκπεραιωτή που τους επιφυλάσσει η συμφωνία. Με αυτά τα δεδομένα, οι ίδιες οι ΗΠΑ έχουν ξεκαθαρίσει ότι δεν θα στείλουν στρατό και οι αραβικές – μουσουλμανικές χώρες που θα συγκροτήσουν τη στρατιωτική δύναμη ασφαλείας που αναμένεται να αναλάβει δράση, δείχνουν απρόθυμες να το κάνουν, τηρώντας στάση αναμονής. Όλη η ειρηνευτική συμφωνία ακροβατεί.
Σε αυτό το πιο κρίσιμο σημείο στην ιστορία του παλαιστινιακού λαού, καθοριστικός συνεχίζει να είναι ο ρόλος του παγκόσμιου κινήματος αλληλεγγύης που πρέπει να μεγαλώσει και να βαθύνει. Με αιτήματα τη διακοπή κάθε είδους σχέσεων με το σιωνιστικό καθεστώς, την ήττα των σιωνιστών και των ιμπεριαλιστών και την ανατροπή όλων των κυβερνήσεων που στηρίζουν τη γενοκτονία, όπως η αμερικανόδουλη κυβέρνηση Μητσοτάκη, και με ακόμα πιο προωθημένες μορφές αγώνα, όπως γενικές απεργίες και καταλήψεις, να ανατρέψουμε τα σχέδια των ιμπεριαλιστών σε βάρος του παλαιστινιακού λαού, σε βάρος όλων των λαών του κόσμου και της ίδιας της ανθρωπότητας.
