Κούβα: Μια ανάσα πριν από την αμερικάνικη εισβολή

Αναδημοσίευση Εργατικής Πάλης Ιουνίου

Η περικύκλωση της Κούβας συνεχίζεται για έκτο μήνα, με το σκηνικό της χώρας να θυμίζει την πολιορκία της Γάζας από τους σιωνιστές. Εκατομμύρια άνθρωποι έχουν μείνει χωρίς ρεύμα, καθώς δεν έχει μείνει σταγόνα καυσίμου, εκτός τους υγραερίου. Μια κοινωνία χωρίς ηλεκτρισμό σήμερα, οπισθοχωρεί τουλάχιστον έναν αιώνα πίσω: δεν μπορεί να λειτουργήσει η βιομηχανία, η αγροτική παραγωγή, ο τουρισμός, οι δημόσιες υπηρεσίες, οι συγκοινωνίες και βεβαία η καθημερινότητα των ανθρώπων. Η κουβανική οικονομία είναι σε πολεμική κατάσταση, έχοντας υποστεί μείωση κατά 50%. Αυτή η φρικτή, γενοκτονική και πειρατική κίνηση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, που καταδικάζει έναν ολόκληρο λαό σε εξόντωση, θυμίζει τις πιο σκοτεινές σελίδες της «πολιτισμένης» Δύσης.

Εξάντληση, «πορτοκαλί επανάσταση» και επέμβαση: Τα σχέδια των Αμερικάνων

Ο κλοιός σφίγγει παραπάνω από τους αμερικάνους τρομοκράτες με όλα τα μέσα οικονομικού και νομικού πολέμου. Τον περασμένο Μάιο, ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ και απόγονος εξόριστων κουβανών μαφιόζων στο Μαϊάμι, Μάρκο Ρόυμπιο, ανακοίνωσε την επέκταση των δευτερογενών οικονομικών κυρώσεων των ΗΠΑ απέναντι στην κρατική «Ομάδα Επιχειρηματικής Διεύθυνσης» (GAESA), έναν μηχανισμό άμυνας που συγκέντρωνε πόρους και επέτρεπε στο κράτος να διαθέτει συναλλαγματικά έσοδα, παρά τις κυρώσεις. Με αυτή την ενέργεια, όποιο πρόσωπο, εταιρεία ή θυγατρική εταιρεία δραστηριοποιούνταν στις ΗΠΑ, απαγορευόταν να συναλλάσσεται εμπορικά με την Κούβα. Έτσι, απομακρύνθηκαν οι τελευταίες ξένες επιχειρήσεις από την Κούβα στους τομείς των εξορύξεων, της ναυτιλίας και του τουρισμού, βυθίζοντας το νησί σε περαιτέρω εξαθλίωση. Παράλληλα, οι ΗΠΑ προσφεύγουν σε διώξεις «αλά Μαδούρο»: ο Ραούλ Κάστρο, ένα από τα πιο εμβληματικά πρόσωπα της Κουβανικής Επανάστασης και ηγέτης της Κούβας για πολλά χρόνια, διώκεται από τα αμερικάνικα δικαστήρια για μια υπόθεση του ’96 (!) όπου η Κούβα είχε καταρρίψει αμερικανικά ιδιωτικά αεροπλάνα κουβανών ακροδεξιών όταν είχαν παραβιάσει τον εναέριό της χώρο. Κυρώσεις επιβλήθηκαν σε κουβανούς στρατιωτικούς, υπουργούς και στον πρόεδρο της Βουλής.

Η πρωτοφανής κρίση του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού και η ήττα του στο Ιράν, τον οδηγεί σε πιο επικίνδυνες και τυχοδιωκτικές ενέργειες σε αυτό που θεωρεί «πίσω αυλή». Έτσι μπορεί να εξηγηθεί η μέγιστη πίεση που ασκεί πάνω στην Κούβα το τελευταίο διάστημα. Ο Τραμπ θέλει να επιδείξει μία «νίκη» που θα φέρει αλλαγή καθεστώτος στην Κούβα και παλινόρθωση του καπιταλισμού. Προσδοκούν ότι ο αργός και θανατηφόρος στραγγαλισμός θα προκαλέσει εσωτερικές αναταραχές, ιδιαίτερα όσο μπαίνουμε στο καλοκαίρι και τα μπλακ άουτ θα προκαλούν μεγαλύτερη δυσαρέσκεια. Μια «πορτοκαλί», αντιδραστική εξέγερση θα δικαιολογούσε και θα συνέδραμε την αμερικάνικη επέμβαση. Μαζί με τον οικονομικό καταναγκασμό, προσπαθούν να βρουν μια ομάδα που θα συνεργαστεί με τις ΗΠΑ και θα υπακούσει, όπως έγινε αντίστοιχα με τη Ντ. Ροντρίγκες στη Βενεζουέλα. Η επίσκεψη του αρχηγού της CIA στην Αβάνα και οι συναντήσεις στρατιωτικών στην αμερικάνικη βάση του Γουαντάναμο δεν κατέληξε σε τίποτα περισσότερο από αυτόν τον εκβιασμό.

Η κουβανική αντίσταση

Όμως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά όσο νομίζουν οι Αμερικάνοι. Η Κούβα αποτελεί βαθύ πλήγμα στον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Για πάνω από 60 χρόνια, οι ΗΠΑ δεν έχουν πατήσει το πόδι τους, δηλαδή δεν έχουν διείσδυση στον κρατικό μηχανισμό και στην κουβανική οικονομία. Το κουβανικό εργατικό κράτος έχει δείξει απαράμιλλη αντοχή και συνοχή σε τέτοιου είδους πιέσεις (άλλωστε μετά την Κουβανική Επανάσταση δεν παρέμεινε απολύτως τίποτα στο κράτος από την εποχή Μπατίστα). Οι ονειρώξεις των Αμερικάνων για «πρόθυμους» συνεργάτες-δωσίλογους μάλλον είναι σχέδια επί χάρτου, ανάλογα με αυτά που ευελπιστούσαν και, εντέλει, απέτυχαν στο Ιράν. Μια στρατιωτική επέμβαση στην Κούβα όχι μόνο δεν θα είναι περίπατος για τους αμερικάνους ιμπεριαλιστές, αλλά ενδέχεται να τους γυρίσει μπούμερανγκ: η Κούβα, σε αυτή την περίπτωση έχει (και πρέπει να) απαντήσει και μάλλον έχει εξοπλιστεί από Ιράν και Κίνα. Η καταστροφή της αμερικάνικης βάσης στο Γουαντάναμο (ένα κατάλοιπο από την μισο-αποικιακή εποχή της Κούβας) ή ακόμα μια επίθεση στη Φλόριντα (η οποία απέχει μόνο 90 ναυτικά μίλια από τις ακτές της Κούβας) θα σήμαινε κάτι το πρωτοφανές: οι ΗΠΑ θα δέχονταν για πρώτη φορά επίθεση στο έδαφός τους και η ταπείνωση θα ήταν πολύ μεγαλύτερη από το Ιράν. Ωστόσο, ακόμα και αν υποθέσουμε ότι οι ΗΠΑ καταφέρνουν δια πυρός και σιδήρου μια νίκη στην Κούβα, θα είχαν ξοδέψει τόσες δυνάμεις μα και πάλι δεν θα φρέναραν επ’ ουδενί την ιστορική παρακμή τους και την ήττα τους στα υπόλοιπα μέτωπα.

Η υπεράσπιση της Κούβας και της Κουβανικής Επανάστασης άνευ όρων, είναι πρωταρχικό ζήτημα πάλης και άμεσο πρακτικό καθήκον για τους επαναστάτες μαρξιστές. Μια χώρα που έχει καταφέρει να εξαλείψει τον αναλφαβητισμό, που διαθέτει ένα από τα πιο σύγχρονα συστήματα υγείας και που γενικά έχει απόλυτη προτεραιότητα στην επίλυση των κοινωνικών προβλημάτων μέσω της κινητοποίησης των μαζών, δεν μπορεί να θεωρείται «αποτυχημένο έθνος», ούτε «κράτος-τρομοκράτης» όπως το ανακηρύσσουν τα διεστραμμένα μυαλά των αμερικάνων ιμπεριαλιστών. Αντίθετα, η Αμερική είναι μια αυτοκρατορία, όπου, πλέον, η ιστορική εξέλιξη την καταδικάζει σε παρακμή. Άμεσο καθήκον των αγωνιστών όλου του κόσμου είναι δείξουν την διεθνιστική τους αλληλεγγύη στην Κούβα μέσα από τους αγώνες. Να πιέζουν τις κυβερνήσεις τους προς την άμεση ενίσχυση του νησιού και την έμπρακτη αμφισβήτηση των κυρώσεων των ΗΠΑ. Η Κούβα αποδεικνύει ότι η σοσιαλιστική επανάσταση δεν είναι μόνο ζήτημα ιστορικής προοπτικής, αλλά με μια επαναστατική πολιτική μπορεί να γίνει δυνατότητα, ακόμα και κάτω από τον ασφυκτικό έλεγχο των ΗΠΑ. Αντιπροσωπεύει μια πολύ μικρή εικόνα για το πώς μπορεί να οργανωθεί μια κοινωνία του μέλλοντος, μια σοσιαλιστική κοινωνία. Μόνο με την ύπαρξη κινημάτων αντίστασης και επαναστατικών διεργασιών και σε άλλες χώρες, η Κούβα μπορεί να αντέξει και να σπάσει την ασφυξία της. Τα προβλήματα του ελληνικού και κουβανικού εργατικού κινήματος συνδέονται άρρηκτα και, στη δική μας περίπτωση, θα πρέπει να λύσουμε τα ζητήματά μας ακολουθώντας το παράδειγμά της.