Θέσεις της Αντεπίθεσης των Εργαζομένων για το 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας

Το 33ο Συνέδριο του Εργατικού Κέντρου Αθήνας πραγματοποιείται σε μια περίοδο που ο πόλεμος μπαίνει ντε φάκτο στην ημερήσια διάταξη. Οι πολεμοκάπηλες κυβερνήσεις και ελίτ σε Αμερική και Ευρώπη τον προετοιμάζουν. Σε αυτό το πλαίσιο εντάσσονται οι απειλές και οι επιθετικές ενέργειες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού σε κάθε γωνιά του πλανήτη και η τεράστια αύξηση των στρατιωτικών δαπανών σε κάθε χώρα του ΝΑΤΟ. Οι επιθέσεις της κυβέρνησης Μητσοτάκη αποκτούν πλέον πολεμικά χαρακτηριστικά. Οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, πρέπει να αντισταθούμε! Να λύσουμε και να ξεπεράσουμε τις όποιες αδυναμίες και ενωτικά, μαχητικά, με ένα αντικαπιταλιστικό σχέδιο αγώνων να επιβάλλουμε τα συμφέροντά μας.

Τα αντεργατικά νομοσχέδια δεν έχουν σταματημό. Το 13ωρο της Κεραμέως και τα τερατουργήματα Χατζηδάκη και Άδωνι που έβαλαν στο στόχαστρο ιστορικά εργατικά δικαιώματα όπως το 5μερο, το 8ωρο και το δικαίωμα στον συνδικαλισμό ήταν μόνο η αρχή. Τα πανηγύρια της κυβέρνησης με την ξεπουλημένη ηγεσία της ΓΣΕΕ για την συμφωνία «ενίσχυσης των Συλλογικών Συμβάσεων» αποτελούν ξεκάθαρη κοροϊδία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι μόνο το 20% των εργαζομένων καλύπτεται από συλλογική σύμβαση  με αποκλειστική ευθύνη κυβέρνησης και εργοδοτών.

Η μαύρη λίστα των εργατικών δυστυχημάτων-δολοφονιών μεγαλώνει διαρκώς. Το 2025, πάνω από 200 συνάδελφοι σκοτώθηκαν εν ώρα εργασίας, ενώ οι τραυματισμοί εξαιτίας της εντατικοποίησης και των άθλιων συνθηκών εργασίας ξεπερνούν τις 14.000 ετησίως. Η δολοφονία 5 εργατριών από την έκρηξη στο εργοστάσιο της Βιολάντα πριν μερικές μέρες αποδεικνύουν την πλήρη αδιαφορία της εργοδοσίας για μέτρα προστασίας ακόμα και για την αξία της ανθρώπινης ζωής. Η κυβέρνηση Μητσοτάκη είναι συνένοχη για κάθε έναν από αυτούς τους θανάτους. Ταυτόχρονα συνεχίζει τη δολοφονική πολιτική των ιδιωτικοποιήσεων (Παιδεία–νόμος Πιερρακάκη, Υγεία-νόμος για απογευματινά χειρουργεία κ.α.) παρόλο που ευθύνονται για μια σειρά εγκλήματα εναντίων των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων (Τέμπη, πυρκαγιές/πλημμύρες, διαχείριση πανδημίας, κλπ) και ταυτόχρονα συνεχίζει να μας εμπλέκει στον πόλεμο μετατρέποντας τη χώρα σε μια απέραντη βάση των ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και στηρίζοντας έμπρακτα το φασιστικό καθεστώς του Ζελένσκι στην Ουκρανία και το κράτος-τρομοκράτη του Ισραήλ στην γενοκτονία που διαπράττει απέναντι στον Παλαιστινιακό λαό.

Για να μπορέσουμε να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση επιβάλλεται η ανασυγκρότηση-ανασύνθεση του Εργατικού και Συνδικαλιστικού Κινήματος. Δεν έχουμε να περιμένουμε τίποτα από τις ξεπουλημένες δυνάμεις ΠΑΣΚΕ-ΔΑΚΕ-ΣΥΡΙΖΑ, όπου στηρίζουν ανοιχτά την νεοφιλελεύθερη πολιτική της κυβέρνησης και έχουν την κύρια ευθύνη για τη σημερινή κατάσταση του κινήματος. Η υποστήριξη πολλών άρθρων του Νόμου Χατζηδάκη, η πλήρης ταύτιση με κυβερνητικές επιλογές, η μη πραγματοποίηση αρχαιρεσιών και διαδικασιών, έχουν καταντήσει την συνδικαλιστική γραφειοκρατία ξένο σώμα, ενάντια στα συμφέροντα των εργαζομένων. Ισάξιο μερίδιο ευθύνης έχει και η σταλινική γραφειοκρατία του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, με τις υπέρ-επαναστατικές κορώνες και ταυτόχρονα την χρήση βίας και την διάλυση διαδικασιών σε συνδικάτα κάθε βαθμού, την διασπαστική και σεχταριστική τους πολιτική με πρόσφατο παράδειγμα την διάλυση του Συνεδρίου της Ομοσπονδίας Ιδιωτικών Υπαλλήλων. Η πολιτική του ΠΑΜΕ εξαντλείται σε έναν αγώνα δρόμου για τις ψήφους και τις καρέκλες, λειτουργώντας χωρίς εργατική δημοκρατία, δημιουργώντας εμπόδια σε όποιον παραδειγματικό αγώνα δεν ελέγχει.

Παρά την κρίση του Σ.Κ. και την σφοδρή επίθεση που δέχονται οι εργαζόμενοι συνολικά στα δικαιώματά τους, η υπόθεση του αγώνα και μάλιστα νικηφόρου συνυπάρχει, μεγαλώνει και επεκτείνεται. Ο αγώνας των διανομέων σε efood και wolt, ο μεγαλειώδης αγώνας των εκπαιδευτικών ενάντια στην αξιολόγηση, οι νικηφόροι αγώνες των ναυτεργατών και του σωματείου τους ΠΕΝΕΝ. Οι αγώνες αυτοί μας δείχνουν τον δρόμο! Η μοναδική πραγματική λύση, δεν βρίσκεται πουθενά αλλού παρά στους δικούς μας αγώνες, στηριζόμενοι στις δικές μας δυνάμεις! Με ενότητα, αποφασιστικότητα και αλληλεγγύη, με την οργάνωση μας στα Σωματεία σε κάθε χώρο δουλειάς μπορούμε να νικήσουμε. Η Αντεπίθεση των Εργαζομένων βρίσκεται δίπλα σε κάθε συνάδελφο που θέλει να βρει το δίκιο του, στηρίζει και συμμετέχει με όλες της τις δυνάμεις σε κάθε μικρό και μεγάλο αγώνα. Θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε όλα τα παραπάνω ζητήματα, μιλώντας την γλωσσά της αλήθειας, προτάσσοντας ένα άλλο σχέδιο αγώνων και ένα αντικαπιταλιστικό πρόγραμμα, παλεύοντας για την ανασυγκρότηση-ανασύνθεση των δυνάμεων στο Σ.Κ:

1) ξεκαθαρίζοντας στους εργαζόμενους χωρίς να σπέρνουμε αυταπάτες, ότι δεν θα έρθουν καλύτερες μέρες, πως δεν υπάρχει ανάπτυξη δίκαιη ή άδικη, με οποιοδήποτε πρόσημο αν δεν απαλλαγούμε από τις αντεργατικές νεοφιλελεύθερες κυβερνήσεις κάθε απόχρωσης, από το σάπιο καπιταλιστικό τους σύστημα.

2) παλεύοντας με τους εργαζόμενους για να οργανωθούμε και να ανασυγκροτήσουμε τα Συνδικάτα μας, με Επιτροπές Αγώνα σε κάθε χώρο δουλειάς, με την αυτοοργάνωση μας σε όλους τους κλάδους.

3) δείχνοντας στους εργαζόμενους ένα σχέδιο στην πράξη για αγώνες ενωτικούς, μαχητικούς, οργανωμένους, αποτελεσματικούς και νικηφόρους.

4) λέγοντας στους εργαζόμενους ότι εχθροί μας δεν είναι οι μετανάστες και οι λαοί των Βαλκανίων, της Μακεδονίας, της Τουρκίας αλλά οι ιμπεριαλιστές των ΗΠΑ και ΕΕ, που δημιουργούν πολέμους και σπέρνουν το δηλητήριο του εθνικισμού, που στηρίζουν την σφαγή του ηρωικού Παλαιστινιακού λαού από το δολοφονικό κράτος του Ισραήλ.

5) παλεύοντας με τους εργαζόμενους για να αλλάξουμε τους συσχετισμούς στα Συνδικάτα, να γίνει πλειοψηφία μια άλλη πολιτική, πραγματικά αποτελεσματική, μαχητική, αντικαπιταλιστική. Κόντρα και ενάντια στην κάθε γραφειοκρατία είτε των ΠΑΣΚΕ/ΔΑΚΕ είτε της ΔΑΣ (ΠΑΜΕ).

Η Αντεπίθεση των Εργαζομένων με όλες της τις δυνάμεις επιδιώκει να παρέμβει σε όλους τους κλάδους των εργαζομένων, ιδιαίτερα στους βαριά εκμεταλλευόμενους. Στο πλαίσιο αυτό τα μέλη της Αντεπίθεσης των Εργαζομένων συμμετέχουν και έχουν εκλεγεί στα διοικητικά συμβούλια των σωματείων του κλάδου των τηλεπικοινωνιών όπως του ΠΑΣΕ Vodafone, ΠΑΣΕ Victus Networks, ΠΑΣΕ Vantage Towers και του ΠΑΣΕ ICap, το οποίο και ιδρύθηκε και με την συμβολή της Αντεπίθεσης των Εργαζομένων. Με στόχο την οργάνωση και την υποστήριξη κάθε συναδέλφου απέναντι στους καθηλωμένους μισθούς, την εντατικοποίηση, τα ωράρια- λάστιχο και τις εργοδοτικές αυθαιρεσίες που αποτελούν κανόνα στον κλάδο. Προωθώντας την αυτο-οργάνωση μέσα στα σωματεία, και την δημιουργία μικρών και μεγάλων αγώνων για αυξήσεις στους μισθούς και Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας.