Προϋπολογισμος 2026: Φοροληστεία για τον λαό, δαπάνες για εξοπλισμούς και κεφάλαιο

Αναδημοσίευση από την Εργατική Πάλη Νοεμβρίου 2025

Κατατέθηκε στη Βουλή το προσχέδιο του κρατικού προϋπολογισμού του έτους 2026, και θα ψηφιστεί μέχρι το τέλος του 2025. Το Υπουργείο Οικονομικών μιλάει για «βιώσιμη ανάπτυξη και ουσιαστική βελτίωση του βιοτικού επιπέδου των πολιτών»  και παρουσιάζει μια «άριστη» εικόνα της οικονομίας, με υψηλό ρυθμό ανάπτυξης, μείωση του πληθωρισμού, αύξηση των επενδύσεων, μείωση της ανεργίας και του Χρέους. Στην πραγματικότητα είναι ένας ακραίος ταξικός προϋπολογισμός, με φοροληστεία των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, επιπλέον μειώσεις των κοινωνικών δαπανών και των μισθών για χάρη των «ματωμένων» πλεονασμάτων και του χρέους. 

Η «ατσαλάκωτη» εικόνα της Οικονομίας 

Το ονομαστικό ΑΕΠ αναμένεται να αυξηθεί από τα 249,6 δισ. ευρώ το 2025 σε 260,9 δισ. ευρώ το 2026. Ο ρυθμός ανάπτυξης προβλέπεται στο 2,2% το 2025 και 2,4% το 2026, ποσοστά που ούτε το ΔΝΤ δεν προβλέπει. Παρά το διαρκές ξεκοκάλισμα του ταμείου Ανάκαμψης, την υπερεκμετάλλευση των εργαζομένων με ελαστικές σχέσεις εργασίας, υπερωρίες και 13ωρη εργασία, είναι σίγουρο ότι λίγο αργότερα θα αναθεωρηθούν προς τα κάτω αυτές οι προβλέψεις. 

Η ανάπτυξη των επενδύσεων προβλέπεται στο 10,2%(!) το 2026 έναντι 5,7% το 2025. Υπέρμετρη αισιοδοξία από το υπουργείο Οικονομικών, όταν πάνω από 20 επιχειρήσεις έχουν βάλει λουκέτο λόγω υψηλού κόστους ενέργειας τα τελευταία χρόνια. Η αγροτική παραγωγή ξεδοντιάστηκε πλήρως με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, την ευλογιά και το κόστος ενέργειας, ενώ δεν έχει ορθοποδήσει από τις καταστροφικές πυρκαγιές και πλημμύρες. Στον προϋπολογισμό προβλέπονται 100 εκατ. για αγροτικό πετρέλαιο, ποσό αστείο μπροστά στις ανάγκες. 

Το ποσοστό ανεργίας προβλέπεται στο 8,6%, έτσι όπως την υπολογίζουν, δηλαδή αποκρύπτοντας τους (δεκάδες χιλιάδες) μη εγγεγραμμένους ανέργους, ενώ κι εδώ το ΔΝΤ προβλέπει υψηλότερο ποσοστό. Όμως, όπως μόνιμα αναφέρουν τα κυβερνητικά στελέχη, «η αισιοδοξία είναι το καύσιμο της οικονομίας»!

Ο εγχώριος πληθωρισμός αναμένεται να αποκλιμακωθεί από 2,6% το 2025 σε 2,2% το 2026. Στο 3,7% εκτιμάται η αύξηση του μέσου μισθού το 2025, ενώ μετά την αύξηση του κατώτατου μισθού, που θα ανακοινωθεί την 1η Απριλίου, ο μέσος μισθός για το 2026 αναμένεται να διαμορφωθεί γύρω στα 1.445 ευρώ. Σύμφωνα με τον υφυπουργό Οικονομικών Κ. Πετραλιά οι αυξήσεις από το 2019 έως σήμερα είναι μεγαλύτερες από τον πληθωρισμό. Όμως, η πραγματικότητα λέει ότι η αξία του μέσου μισθού σήμερα είναι μικρότερη από ότι πριν 15 χρόνια (το 2011)! Οι διάφορες ανατιμήσεις σε ρεύμα, βασικά αγαθά και ενοίκια διασύρουν τις υποτιθέμενες αυξήσεις. Στη χώρα μας το μερίδιο των μισθών στο ΑΕΠ είναι μόλις 35,1% και το μερίδιο των κερδών 50,2%, ενώ στην ΕΕ η πραγματικότητα είναι αντίστροφη, 48% το μερίδιο των μισθών και  40,9%, το μερίδιο των κερδών!

Κατά τα άλλα, το χρέος προβλέπεται να μειωθεί κάτω από το 140%, καθώς οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα συνεχίζουν να αποπληρώνουν ένα χρέος που δεν δημιούργησαν οι ίδιοι.

Η φοροαφαίμαξη συνεχίζεται

Το πρωτογενές πλεόνασμα θα παραμείνει θηριώδες, 3,6% το 2025 και 2,8% του ΑΕΠ το 2026. Ένα πλεόνασμα «ματωμένο» από την ακρίβεια και την αφαίμαξη των μισθών και των κοινωνικών υπηρεσιών. Τα φορολογικά έσοδα για το 2026 προβλέπονται 73,5 δις (έναντι 70,8 το 2025), με τα 40,8 δις να προέρχονται από τους άδικους και ταξικούς έμμεσους φόρους. Ο ΦΠΑ θα φτάσει τα 29,1 δισ. ευρώ το 2026 έναντι 27,5 δισ. το 2025, ενώ ο Ειδικός Φόρος Κατανάλωσης θα φτάσει τα 7,44 δισ. ευρώ το 2026 έναντι 7,39 δισ. το 2025. Το πιθανότερο είναι τελικά η φορολογική αφαίμαξη να είναι ακόμη μεγαλύτερη, αν σκεφτούμε ότι μέσα στα 3 πρώτα τρίμηνα του 2025 ο στόχος φορολογικών εσόδων υπερβλήθη κατά 1,2 δις. 

Ενδεικτικά είναι τα πλεονάσματα στους προϋπολογισμούς των Οργανισμών Κοινωνικής Ασφάλισης, που από  περίπου 1 δισ. που προϋπολογιζόταν εμφανίζουν πλεόνασμα 2,087 δις για το 2025, ενώ εκτιμάται ότι ανάλογο πλεόνασμα (2,026 δισ.) θα εμφανίσουν και το 2026. Γενικά οι κοινωνικές δαπάνες θα παραμείνουν παγωμένες στα επίπεδα του πληθωρισμού, παρά τις τεράστιες ανάγκες και ελλείψεις. Ο ετήσιος ρυθμός μεταβολής των καθαρών πρωτογενών δαπανών θα μειώνεται κάθε χρόνο από το 3,7% το 2025 έως το 3% το 2028.

Η φοροληστεία συνεχίζεται και με τους αυτοαπασχολούμενους, που με βάση τη συνέχιση του «τεκμαρτού» και παρά τις υποτιθέμενες μειώσεις των φορολογικών συντελεστών, θα βρεθούν να πληρώνουν το 2026 περισσότερο φόρο από το 2025. 

Ο εμπαιγμός των παροχών

Οι παροχές που ανακοίνωσε ο Μητσοτάκης στη ΔΕΘ αποτελούν για άλλη μια φορά κοροϊδία για τη συντριπτική πλειοψηφία των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Αγγίζουν μόλις τα 1,76 δις για το 2026, όταν τα φορολογικά έσοδα είναι πάνω από 70δις το 2025 και θα εκτιναχθούν στα 73,5 δισ. ευρώ το 2026. 

Το 46% των φορολογούμενων που έχουν εισόδημα έως 10.000 ευρώ δεν θα έχει καμία ελάφρυνση, αφού ο συντελεστής φορολόγησης διατηρείται ως έχει σήμερα, στο 9%. Όμως με τη θέσπιση ενδιάμεσου συντελεστή από 44% στο 39% για εισοδήματα από 40-60.000 ευρώ δίνεται ακόμη ένα δωράκι στους πλούσιους.

Το 75% των νέων έως 30 ετών έχουν εισόδημα κάτω από 10.000 ευρώ και δεν φορολογούνται. Η πλειοψηφία των νέων που αμείβεται με τον κατώτατο μισθό, με τον μηδενισμό του φόρου θα δει αύξηση μόλις 19 ευρώ τον μήνα (από 743 σε 762 ευρώ)!

Παρά την αύξηση του αριθμού των συνταξιούχων, οι δαπάνες για το 2026 αυξάνονται μόνο κατά 1,3 δις στα 35,6 δις. Οι χαμηλοσυνταξιούχοι με σύνταξη κάτω από 1.000 ευρώ τον μήνα δεν έχουν κανένα απολύτως όφελος, ενώ όσοι έχουν ετήσιο εισόδημα 16.000 ευρώ θα εξοικονομήσουν 10 ευρώ τον μήνα. Γενικά οι ανακοινωμένες «αυξήσεις» των συντάξεων είναι μια ακόμη κοροϊδία, πολύ μακριά από την ακρίβεια και τις ανάγκες. 

Η προσπάθεια της κυβέρνησης να πείσει ότι οι αλλαγές στη φορολογία θα βοηθήσουν στο δημογραφικό είναι καθαρή πρόκληση για τους νέους. Το δημογραφικό αφορά το σύνολο των όρων εργασίας και ζωής των νέων. Με το νέο αντεργατικό νομοσχέδιο για τη 13ωρη εργασία-σκλαβιά, τους χαμηλούς μισθούς, την ελαστική και απλήρωτη εργασία, την ακρίβεια, τη διάλυση/ιδιωτικοποίηση των συστημάτων Παιδείας-Υγείας-Ασφάλισης συντρίβεται κάθε προγραμματισμός της προσωπικής και οικογενειακής ζωής. Την ίδια στιγμή συνεχίζεται το ξεσπίτωμα με τους πλειστηριασμούς, τις εξώσεις ενοικιαστών κτλ.

Όλα για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τον Πόλεμο, ξεζούμισμα για τους εργαζόμενους 

1,76 δις για τους εργαζομένους και τα φτωχά λαϊκά στρώματα, 20 δις ευρώ από τον προϋπολογισμό για τις μεγάλες επιχειρήσεις και τον Πόλεμο: 16,7 δις από το Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων, 800 εκατ. για «πράσινες επενδύσεις», 300 εκατ. για εφοπλιστές, 200 εκατ. για εξαγωγικές εταιρίες, 200 εκατ. για ενεργοβόρες βιομηχανίες και 50 εκατ. για φαρμακοβιομηχανίες. Οι εξοπλιστικές δαπάνες θα φτάσουν τα 2,3 δις, γιατί σύμφωνα με τις εξαγγελίες Μητσοτάκη στη ΔΕΘ «Η κυβέρνηση δεν πρόκειται να κάνει κοινωνικές δαπάνες και να μην προμηθεύεται Belharra»! Η υπερέκπτωση στις δαπάνες για άμυνα διπλασιάζεται και φτάνει τα 150 εκατ. ευρώ το 2026, ενώ 45 εκατ. θα διατεθούν για την Ουκρανία, ενισχύοντας το πολεμικό μέτωπο με το κλεμμένο πλεόνασμα. 

Η ομιλία του προέδρου της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Στουρνάρα ήταν ωμή: «πραγματικές αυξήσεις μισθών – πάνω από τον πληθωρισμό – είναι εφικτές μόνο αν αυξηθεί η παραγωγικότητα, μέσω επενδύσεων και μεταρρυθμίσεων». Τα έσοδα της ελληνικής οικονομίας βασίζονται στην ελαστικοποίηση της εργασίας και στο ξεζούμισμα των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Το 95% των φορολογικών εσόδων το πληρώνουν τα χαμηλά εισοδήματα, και μόλις το 5% το κεφάλαιο. Οι πλούσιοι φοροδιαφεύγουν με χιλιάδες τρόπους, ενώ οι εφοπλιστές δεν φορολογούνται. 

Στο ίδιο το προσχέδιο του προϋπολογισμού ομολογούνται οι πολλαπλοί κίνδυνοι από τη διεθνή κατάσταση, που απειλούν με εκτροχιασμό τον κατά τα άλλα «πυλώνα σταθερότητας» που αποτελεί η χώρα: «Η όξυνση των γεωπολιτικών αναταραχών, πιθανή παρέκκλιση από τη δασμολογική συμφωνία μεταξύ ΗΠΑ και Ε.Ε., μεγαλύτερη του αναμενόμενου επίπτωση των δασμών στην παγκόσμια και την ευρωπαϊκή οικονομία, εντονότερη εκδήλωση των φαινομένων κλιματικής αλλαγής, καθυστέρηση (!) της πραγματοποίησης προγραμματιζόμενων επενδύσεων. η ανατίμηση του ευρώ ενέχει κινδύνους για το εξωτερικό ισοζύγιο και την ανταγωνιστικότητα στην ευρωζώνη, ενώ η εφαρμογή συσταλτικής δημοσιονομικής πολιτικής σε μεγάλες οικονομίες της Ε.Ε. ενδέχεται να επιδράσει αρνητικά στην εξωτερική ζήτηση». Άλλωστε, το τέλος του Ταμείου Ανάκαμψης τον Αύγουστο του 2026 και μαζί του ο εκμηδενισμός των κρατικών διαθέσιμων εσόδων, θα φρενάρουν απότομα την ψεύτικη «σταθερή και αισιόδοξη πορεία» της ελληνικής οικονομίας, ενώ ένα χτύπημα της κρίσης θα την τσακίσει, καθώς ο ελληνικός καπιταλισμός βρίσκεται μόνιμα και σταθερά αντιμέτωπος με μια επόμενη κατάρρευση.