Ενδιάμεσες εκλογές ΗΠΑ- Κύμα καταδίκης του Τραμπ
Αναδημοσίευση Εργατικής Πάλης Νοεμβρίου
Στις 3 Νοεμβρίου διενεργήθηκαν οι ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, δύο χρόνια μετά την πανηγυρική νίκη Τραμπ, που εκλέχτηκε δεύτερη φορά πρόεδρος και εξασφάλισε πλειοψηφία για τους Ρεπουμπλικάνους και στα δύο σώματα (Βουλή των αντιπροσώπων και Γερουσία). Στις ενδιάμεσες εκλογές ανανεώνεται το σύνολο της Βουλής των Αντιπροσώπων (435 έδρες) – τα 35 από τα 100 μέλη της Γερουσίας – εκλέγονται 36 πολιτειακοί κυβερνήτες. Οι εκλογές αποδείχτηκαν σκληρό χαστούκι για τον Τραμπ και τους Ρεπουμπλικάνους, που έχασαν την πλειοψηφία και στα δύο Σώματα, ενώ ηττήθηκαν ακόμα και σε προπύργια του Τραμπικού MAGA, όπως το Τέξας και το Κάνσας, μετά από πολλές δεκαετίες. Παρά την αμέριστη οικονομική «συμπαράσταση» του Έλον Μασκ (πρόσφερε μισό δισ. στην προεκλογική καμπάνια του Τραμπ) και άλλων κροίσων, οι Ρεπουμπλικάνοι πάτωσαν.
Τα αίτια της ήττας
Πριν δύο χρόνια, ο Τραμπ επικράτησε των Δημοκρατικών οι οποίοι καταδικάστηκαν για την ανύπαρκτη κοινωνική τους πολιτική, τους πολέμους που πυροδότησαν, την woke ατζέντα. Ο Τραμπ επικράτησε υποσχόμενος γρήγορη ειρήνη στην Ουκρανία και ειρήνευση στην Μ. Ανατολή, κλείνοντας το μάτι στους μουσουλμάνους/άραβες –οικονομική άνθιση και καλύτερη διαβίωση για όλους– αυστηρό έλεγχο της «παράνομης» μετανάστευσης, χαϊδεύοντας συντηρητικά αντανακλαστικά ισπανόφωνων Αμερικανών – νόμο και τάξη για τους υπερσυντηρητικούς οπαδούς του MAGA.
Ο ίδιος με την φιλοπόλεμη/φιλοσιωνιστική πολιτική του διέψευσε όλες του τις υποσχέσεις. Ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται και συντηρείται από τον Τραμπ, παρά τις αμφίσημες συμφωνίες του με την Ρωσία. Η στήριξη στον Νετανιάχου και η γενοκτονική σφαγή στην Γάζα για να γίνει σιωνιστική Ριβιέρα, τον αποξένωσε από τις αντίστοιχες μειονότητες, την νεολαία, ακόμα και από σημαντικά τμήματα του MAGA, που δεν συμπαθούν το Ισραήλ και διαφωνούν με τον εναγκαλισμό μαζί του.
Η απόφαση για επίθεση στο Ιράν, που ανατίναξε όλη την Μ. Ανατολή και την παγκόσμια οικονομία λόγω της πετρελαϊκής κρίσης, ήταν και το καθοριστικό λάθος. Η εκτίναξη της ακρίβειας σε βενζίνη (6,5 δολάρια το γαλόνι – διπλάσια τιμή από ότι πριν το χτύπημα στο Ιράν), τρόφιμα (ο πληθωρισμός τρέχει στο 3,8%, ενώ τον παρέλαβε στο 3%), στέγη, ακύρωσε το βασικό λόγο που ψήφισαν τον Τραμπ, μια καλύτερη οικονομία για όλους. Ο έλεγχος της «παράνομης» μετανάστευσης εξελίχτηκε σε φράκτες στα σύνορα και την φασιστοσυμμορία πρακτόρων του ICE να επιδράμει σε όποια πολιτεία δεν άρεσε στον Τραμπ, όχι μόνο κυνηγώντας εργαζόμενους μετανάστες αλλά και δολοφονώντας στο δρόμο διαμαρτυρόμενους πολίτες. Η «δημοκρατία» των πλουσίων, με τον «κολλητό» Έλον Μασκ να γίνεται ο πρώτος τρισεκατομυριούχος και την οικογένεια Τραμπ να αυξάνει την περιουσία της κατά κάποια δισ. -ενώ οι φοροαπαλλαγές προς τους υπερπλούσιους να συνεχίζονται- ενόχλησε σημαντικά την συνείδηση των λαϊκών στρωμάτων. Οι επιθέσεις σε Βενεζουέλα, Κολομβία, Κούβα ήταν ένα επιπλέον σήμα κινδύνου για τους λατινοαμερικάνους ψηφοφόρους.
Οι δηλώσεις της τελευταίας στιγμής από τον Τραμπ για να περισώσει ό,τι μπορούσε: πως σταματά την ετήσια χρηματοδότηση του Ισραήλ, ύψους 4 δισ., συμφωνία για Ρώσικο ντίζελ ώστε να πέσουν οι τιμές των καυσίμων, 5 χιλιάδες μετρητά σε κάθε ενήλικο αν κερδίσει στις εκλογές κ.α., δεν έπεισαν κανέναν. Η ιμπεριαλιστική του αλαζονεία και κυρίως η ηρωική αντίσταση του Παλαιστινιακού και του Ιρανικού λαού, καθώς και το αντιπολεμικό κίνημα, τον συνέτριψαν.
Τώρα οι Ρεπουμπλικάνοι ψάχνουν τον επόμενο προεδρικό τους υποψήφιο και αρκετοί θέλουν να απαλλαγεί το κόμμα από το MAGA, που έχει κατακτήσει τις δομές του κόμματος εδώ και μια δεκαετία. Αυτή η ήττα θα δημιουργήσει νέες διαμάχες και διαιρέσεις στο εσωτερικό τους, που τροφοδοτούνται από τα στρατηγικά αδιέξοδα του λαβωμένου αμερικάνικου ιμπεριαλισμού.
Οι Δημοκρατικοί κέρδισαν τις ψήφους καταδίκης του Τραμπ, χωρίς να έχει βελτιωθεί κάτι στα χρόνια προβλήματά τους. Πλήρης ενσωμάτωση στην ιμπεριαλιστική εξουσία, άρνηση υπεράσπισης/διεύρυνσης κοινωνικών/εργατικών δικαιωμάτων, φιλοπόλεμη στάση, ατομικός ψευτο-δικαιωματισμός, έλλειψη ηγεσίας. Η διαίρεση στο εσωτερικό τους ανάμεσα στους συστημικούς και τους προοδευτικούς (ζητούν υγεία για όλους, αύξηση ωρομισθίου στα 20δολ., υπεράσπιση δημοκρατικών δικαιωμάτων, υπεράσπιση της Γάζας και τερματισμό του πολέμου) έφτασε στο σημείο οι συστημικοί Δημοκρατικοί να καλούν σε υπερψήφιση του Ρεπουμπλικανού υποψηφίου ενάντια στον προοδευτικό Δημοκρατικό!
Πολιτική κρίση
Τα επόμενα δύο χρόνια, ο Τραμπ, χωρίς να έχει τον έλεγχο των δύο σωμάτων, δεν θα μπορεί να περνά νόμους και θα πρέπει να διαπραγματεύεται για όλα με τους Δημοκρατικούς. Ούτε και αυτοί θα μπορούν όμως να νομοθετούν μιας και ο Πρόεδρος έχει δικαίωμα άσκησης βέτο, ενώ μπορεί να χρησιμοποιεί και εκτελεστικά διατάγματα. Με βάση τις διευρυμένες εξουσίες που του παραχώρησε το Ανώτατο Δικαστήριο, στην εξωτερική πολιτική, έχει μεγαλύτερες ελευθερίες. Οι Δημοκρατικοί έχουν δηλώσει πως θα ξεκινήσουν έρευνες εναντίον του (βλ. παράνομο οικογενειακό πλουτισμό, λίστα Έπσταϊν κ.α.), αποσκοπώντας στην περαιτέρω αποδυνάμωση του. Το σίγουρο είναι πως η συνοχή του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού αδυνατίζει και μπαίνει σε μια προεκλογική περίοδο δύο χρόνων, που θα κρίνει σημαντικά διακυβεύματα για τις μερίδες του κεφαλαίου που θα επικρατήσουν στο εσωτερικό του και για τις κινήσεις του στον παγκόσμιο ενδοϊμπεριαλιστικό ανταγωνισμό. Η επόμενη περίοδος με τον λαβωμένο Τραμπ, μπορεί να είναι περίοδος ύφεσης των συγκρούσεων (πριν μια νέα επιθετικότητα), μπορεί να είναι και μια απονενοημένη φυγή προς τα εμπρός. Οι εργατικές τάξεις σε όλο τον κόσμο πρέπει να είναι σε αντιπολεμική εγρήγορση.
