Aπεργία 25 Νοεμβρίου: Να ανατρέψουμε τους υπολογισμούς για μια ακόμη «τουφεκιά στον αέρα»

4bf260d0-6b50-44e5-9cca-334143c1009b

Αναδημοσίευση Εργατικής Πάλης Νοεμβρίου

Να γίνουμε κομμάτι της κοινωνικής έκρηξης στην Ευρώπη

24ωρη πανελλαδική απεργία για τις 25 Νοεμβρίου έχει προκηρύξει η ΑΔΕΔΥ, το Εργατικό Κέντρο Αθήνας, εργατικά κέντρα και ομοσπονδίες σε όλη τη χώρα.  Με αιτήματα ουσιαστικές αυξήσεις μισθών, επαναφορά του 13ου και 14ου μισθού στο Δημόσιο, της 13ης και 14ης σύνταξης, μέτρα για την αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και της ακρίβειας κ.ά.

Η πανεκπαιδευτική κινητοποίηση στις 21 Οκτώβρη έδειξε με τον πιο καθαρό τρόπο τις δυνατότητες για μια αγωνιστική έκρηξη και στη χώρα μας. Παρά το κλίμα τρομοκρατίας που καλλιεργήθηκε τις προηγούμενες μέρες, τις μαζικές προσαγωγές και την αστυνομοκρατία, μαζικές διαδηλώσεις πραγματοποιήθηκαν σε πολλές πόλεις, με μεγάλη συμμετοχή κυρίως μαθητών, αλλά και φοιτητών. Φάνηκε ότι πάει να φυσήξει κι εδώ ο αέρας από την κοινωνική έκρηξη που σαρώνει την Ευρώπη ενάντια στα ασήκωτα βάρη της ακρίβειας, στη διάλυση παιδείας-υγείας-ασφάλισης, στις καταστροφικές νεοφιλελεύθερες πολιτικές. Την επόμενη μέρα ήταν πολύ περισσότεροι αυτοί που δήλωναν έτοιμοι να κατέβουν στο επόμενο συλλαλητήριο και είναι βέβαιο ότι αν δινόταν η ευκαιρία με τη σύγκληση ενός νέου πανεκπαιδευτικού ή μιας απεργίας τις αμέσως επόμενες μέρες, η συμμετοχή μάλλον θα ξεπερνούσε κάθε προσδοκία.

Φρόντισαν, όμως, να πνίξουν αυτή την αγωνιστική διάθεση ακόμη μία φορά οι δυνάμεις της γραφειοκρατίας, που ηγούνται στο συνδικαλιστικό κίνημα. Η ΓΣΕΕ, στα χέρια της αστικοποιημένης συνδικαλιστικής γραφειoκρατίας των ΠΑΣΚΕ/ΔΑΚΕ, προσέτρεξε να βάλει πλάτη στην κυβέρνηση. «Η διάρρηξη του κοινωνικού ιστού αποτελεί μεγάλη απειλή για τη χώρα σε μια περίοδο αμφισβήτησης των θεσμών και του δημοκρατικού πολιτεύματος», ξεστόμισε η ηγεσία της ΓΣΕΕ στον απόηχο των γαλλικών κινητοποιήσεων και με εμφανή τον φόβο της εξάπλωσής τους στην Ελλάδα. Κήρυξε έτσι «σιγή ασυρμάτου» σε ότι αφορά τις κινητοποιήσεις, ανακοίνωσε όμως «πανεθνική καμπάνια» για τη συγκρότηση ευρείας «κοινωνικής συμμαχίας» (με τη συμμετοχή εργοδοτών, επιχειρηματιών, επιστημόνων και καλλιτεχνών) για την προώθηση προτάσεων και την άσκηση πίεσης προς την κυβέρνηση μέσω «διαδραστικής πλατφόρμας»!

Το ΠΑΜΕ/ΚΚΕ, από την άλλη, υπερηφανεύεται ότι σήκωσε την επιτυχία του πανεκπαιδευτικού συλλαλητηρίου και της απεργίας των εκπαιδευτικών στις 21 Οκτώβρη. Όμως, δεν πάνε πίσω και οι γραφειοκράτες του ΚΚΕ στον εμπαιγμό των εργαζομένων και της νεολαίας. Όχι μόνο γιατί οι χωριστές συγκεντρώσεις και η διασπαστική τους τακτική αδυνατίζει το κίνημα και τις προοπτικές των αγώνων. Αλλά γιατί από τότε που βγήκαν «πρώτη δύναμη» σε εργατικά κέντρα ή φοιτητικούς συλλόγους, δεν έχουν να επιδείξουν πολύ διαφορετικό έργο από την αστικοποιημένη γραφειοκρατία. Μετά τις 21 Οκτώβρη, έσπευσαν να δώσουν αγωνιστικό ραντεβού ένα μήνα μετά, προκηρύσσοντας την απεργία στις 25 Νοέμβρη (τι το διαφορετικό έκανε πχ. ο Πολυζωγόπουλος;). Με τη μεσολάβηση αυτού του μεγάλου διαστήματος, υπολογίζουν ότι θα αναχαιτιστεί η άνοδος των αγωνιστικών διαθέσεων και θα αποφευχθεί ο κίνδυνος μιας κοινωνικής έκρηξης κι εδώ. Δεν είναι ολιγωρία, δεν είναι λάθος τακτικής, αυτό είναι το σχέδιό τους. Γιατί μια ενδεχόμενη εξέγερση θα ξέφευγε από τον έλεγχο του Περισσού. Γιατί έρχονται εκλογές και το κόμμα πρέπει να επικεντρωθεί σε αυτό που ξέρει να κάνει καλά, το κυνήγι ψήφων στο κοινοβουλευτικό παιχνίδι. Και κυρίως, γιατί σε όλη του την ιστορία ο σταλινισμός αποτέλεσε δεκανίκι της αστικής νομιμότητας, δεν την αμφισβήτησε ποτέ, αντίθετα την υπηρέτησε πιστά, ειδικά στις πιο κρίσιμες στιγμές ανάτασης του εργατικού και λαϊκού κινήματος (Μάης 1936, ελληνική επανάσταση 1943-’49, Ιουλιανά 1965, Πολυτεχνείο, κίνημα Αγανακτισμένων κ.λπ).

Κυβέρνηση, γραφειοκράτες, ρεφορμιστές, όλοι παρακολουθούν ανήσυχοι τις εξελίξεις στην Ευρώπη και τρέμουν το ενδεχόμενο οι σκόρπιες κινητοποιήσεις να συγκλίνουν σε κοινούς πανευρωπαϊκούς αγώνες. Η απεργία στις 25 Νοεμβρίου προκηρύχτηκε για να γίνει μια ακόμη συμβολική διαμαρτυρία, χωρίς προοπτική συνέχισης του αγώνα. Δεν έχει συγκεκριμένο στόχο ούτε ενοποιητικά αιτήματα, πχ. από το κατεβατό γενικόλογων και επιμέρους αιτημάτων απουσιάζει η απόσυρση του ταξικού, πολεμικού προϋπολογισμού. Η απεργία στις 25 Νοεμβρίου προκηρύχτηκε όχι για να πετύχει, αλλά για να κλείσει τον χορό των κινητοποιήσεων και να σφυρίξει την έναρξη της προεκλογικής μάχης. Το ερώτημα είναι πώς θα απαντήσουμε οι εργαζόμενοι και η νεολαία. Θα υποκύψουμε στους σχεδιασμούς για μια ακόμη εθιμοτυπική απεργία-τουφεκιά στον αέρα, θα απέχουμε από τη μάχη με πρόσχημα τον βρώμικο ρόλο των γραφειοκρατικών ηγεσιών; Ή θα επιβεβαιώσουμε τους φόβους κυβέρνησης και γραφειοκρατών για μια κοινωνική έκρηξη και στη χώρα μας;

Οι μαθητές πρέπει να ξαναβγούν στον δρόμο στις 25 Νοεμβρίου, ακόμη πιο μαζικά, γιατί δε γίνεται μάθημα σε κτίρια-ερείπια, χωρίς καθηγητές αλλά με πολλούς μπάτσους, με διαρκείς εξετάσεις (Τράπεζα Θεμάτων, Ελάχιστη Βάση Εισαγωγής, PISA) για ένα μέλλον ανεργίας, φτώχειας και πολέμου. Οι φοιτητές, αντιμέτωποι με τις διαγραφές, τα ιδιωτικά πανεπιστήμια, τα πειθαρχικά, δεν πρέπει να ανεχτούν τον Κυρανάκη να κομπάζει ότι «για πρώτη φορά μετά τη Μεταπολίτευση δεν υπάρχει κατάληψη σε ελληνικό πανεπιστήμιο». Οι εργαζόμενοι δεν είμαστε «κακομοίρηδες» να ζητιανεύουμε το επίδομα θέρμανσης του Μητσοτάκη, και να μας κουνάει το δάχτυλο κάθε κομπιναδόρος της κυβέρνησης. Ούτε παραμυθιαζόμαστε από τις θριαμβολογίες του ΠΑΜΕ, που βλέπει παντού «σεισμούς» και «νίκες», ενώ τρώμε το ένα χαστούκι μετά το άλλο.

Οι εργαζόμενοι και οι νέοι στη χώρα μας πρέπει να πάρουμε πνοή από το παράδειγμα της γαλλικής νεολαίας και των αγώνων στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.  Η οργή και το μίσος για την κυβέρνηση των Τεμπών, της ακρίβειας, του πολέμου, να βρει αγωνιστική έκφραση στη διαδήλωση του Πολυτεχνείου, στην απεργία στις 25 Νοέμβρη, σε ένα κύμα διαδηλώσεων, απεργιών, καταλήψεων, ώστε να γίνουμε κομμάτι του αγωνιστικού περιβάλλοντος σε όλη την Ευρώπη.

Όλοι στις διαδηλώσεις, Τρίτη 17/11

Αθήνα: 4μμ, πλ. Κλαυθμώνος

Θεσσαλονίκη: 6μμ, Πολυτεχνείο

Πάτρα: 6μμ, Παράρτημα

Ιωάννινα: 6μμ, Δόμπολη