Ο πόλεμος των 12 ημερών στο Ιράν, ένα βήμα πιο κοντά στην γενίκευση του πολέμου
Το κράτος-τρομοκράτης των ΗΠΑ με μπροστάρη το Ισραήλ, προχώρησαν σε επίθεση στο Ιράν, φέρνοντας την ανθρωπότητα ένα ακόμα βήμα πιο κοντά στον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι ΗΠΑ και οι συνεργάτες τους σιωνιστές πιστεύουν ότι έχει έρθει η ώρα να επιβάλουν το αιματοβαμμένο όραμά τους για το «Μεγάλο Ισραήλ» – ένα κράτος τρομοκράτης των Αμερικανών για τους λαούς της Μ. Ανατολής. Έχοντας αποτύχει να «κοντύνουν» το Ιράν, παρά τις δολοφονικές τους «επιτυχίες» (γενοκτονία Παλαιστινίων, χτυπήματα σε Λίβανο και Συρία), προχώρησαν στην κατά μέτωπο επίθεση.
Η επίθεση του Ισραήλ στο Ιράν έγινε σε πλήρη συντονισμό με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό. Οι υποσχέσεις του «ειρηνοποιού» Τραμπ πέρασαν τον πόλεμο σε ένα άλλο επίπεδο, αρχής δεδομένης από την γενοκτονία των Παλαιστινίων στη Γάζα. Ταυτόχρονα ο πόλεμος στην Ουκρανία συνεχίζεται, και παρότι ΗΠΑ-ΕΕ-ΝΑΤΟ βρίσκονται σε δεινή θέση, δοκιμάζουν διαρκώς τα όρια της Ρωσίας (επιθετικές ενέργειες σε Βαλτική, ρωσικά εδάφη κ.ά.). Μέσα από τις αποτυχίες και τα αδιέξοδα του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, την αποτυχία των δασμών στην Κίνα και τη δυσκολία του να υπερασπιστεί την ηγεμονική θέση του, ο «μπαμπάκας» Τραμπ φέρνει το χάος μιας ξέφρενης κούρσας εξοπλισμών μαζί με τον γλείφτη Ρούτε και τους υπόλοιπους στην ΕΕ που ψήφισαν αύξηση των αμυντικών δαπανών στο 5% του ΑΕΠ για να προχωρήσουν στην εξάπλωση των πολεμικών μετώπων.
Το Ιράν αποτελεί ένα εξαιρετικά κρίσιμο μέτωπο, οι σχέσεις του (οικονομικές, στρατιωτικές, πολιτικές) με τους ιμπεριαλιστές Ρωσίας-Κίνας είναι στρατηγικές και βαθαίνουν διαρκώς, όπως δείχνει η συμμετοχή του στους BRICS και στο Σύμφωνο της Σαγκάης, η κομβική θέση του στον κινέζικο Νέο Δρόμο του Μεταξιού κ.ά. Για τις ΗΠΑ, η υποταγή ή η διαίρεσή του είναι αναγκαία για να στραφούν με όλες τις δυνάμεις τους στην αντιμετώπιση της Κίνας σε Ασία-Ειρηνικό. Οι ύαινες των «παλιών» ιμπεριαλιστών της ΕΕ, αφού έχουν βάψει τα χέρια τους με το αίμα των Παλαιστινίων, ακολουθούν πιστά τη γραμμή για το «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα».
Οι στόχοι των ΗΠΑ-Ισραήλ ενάντια στο Ιράν φάνηκαν στην πρώτη φάση ιδιαίτερα δύσκολοι (αλλαγή καθεστώτος ή και πιθανός διαμελισμός της χώρας, πλήρης υποταγή στις «διαπραγματεύσεις» με τις ΗΠΑ, διακοπή των σχέσεων με Κίνα-Ρωσία κ.ά.), όμως είναι αδύνατο να σταματήσουν και θεωρητικά είναι δεδομένο ότι αργά η γρήγορα η σύγκρουση θα ξεσπάσει ξανά. Ο στόχος για μια γρήγορη και ολοκληρωτική νίκη του Ισραήλ είναι περισσότερο ένα παραλήρημα των Δυτικών παρά ρεαλιστική προοπτική – όλα τα πολεμικά μέτωπα που έχουν ανοίξει δείχνουν ότι έχουν διάρκεια και μάλιστα ετών – πόσο μάλλον με έναν αντίπαλο αρκετά ισχυρό.
Οι Δυτικοί και ιδιαίτερα οι Σιωνιστές φάνηκαν στην πραγματικότητα πιο αδύναμοι από ό,τι θέλουν να προβάλουν (δεν μπόρεσαν να επιτύχουν την επιδιωκόμενη πλήρη εξάλειψη της Παλαιστινιακής Αντίστασης, της Χεζμπολάχ κ.ά.). Βεβαίως και το Ιράν υπέστη πλήγματα από τους βομβαρδισμούς, όμως μια πολυπληθή και αχανή χώρα όπως αυτή απέδειξε ότι μπορεί να τους επιφέρει και σημαντικά πλήγματα. Επί 12 ημέρες ο «άτρωτος» ισραηλινός πληθυσμός ξημεροβράδιαζε στα καταφύγια. Ανάμεσα στα υποτιθέμενα απόρθητα ισραηλινά οχυρά που χτυπήθηκαν από το Ιράν είναι οι αεροπορικές βάσεις Νεβατίμ, Όβντα και Τελ Νοβ, τα αρχηγεία του υπουργείου Άμυνας και της Μοσάντ, η μονάδα κυβερνο-τρομοκρατίας 8200, τα κέντρα διοίκησης στις βάσεις Αλ Τζαλίλ και Κίργια και μια σειρά από μεγάλες πολεμικές βιομηχανίες, όπως η Rafael και το «Τεχνολογικό Πάρκο» στην Κιργιάτ Γκατ. Χτυπήθηκαν επίσης το αεροδρόμιο Μπεν Γκουριόν, επιστημονικά κέντρα όπως το Ινστιτούτο Βάισμαν και το Κέντρο Πυρηνικών Ερευνών στην έρημο Νεγκέβ, αλλά και ένα μεγάλο ινστιτούτο βιολογικών ερευνών που, σύμφωνα με τους Ιρανούς, εξέλισσε βιολογικά και χημικά όπλα. Το υψηλότερο από στρατηγικής άποψης πλήγμα δόθηκε στο σημαντικότερο για τον εφοδιασμό του Ισραήλ λιμάνι της Μεσογείου, τη Χάιφα. Εκεί όπου, εκτός από τις λιμενικές εγκαταστάσεις, καταστράφηκε τόσο το διυλιστήριο πετρελαίου όσο και ο μεγάλος ηλεκτροπαραγωγικός σταθμός. Εξίσου βαριά ήταν τα χτυπήματα στο λιμάνι και το διυλιστήριο της Ασντόντ αλλά και στους ηλεκτροπαραγωγικούς σταθμούς του Χαντάρ και της Ασκελόν.
Στις 12 αυτές ημέρες φάνηκε ότι χωρίς τις πλάτες των ΗΠΑ δεν υπάρχει Ισραήλ, θα χρεοκοπούσε οικονομικά και στρατιωτικά μέσα σε λίγες εβδομάδες — τις τελευταίες ημέρες πριν την εκεχειρία οι σιωνιστές ξέμειναν από πυραύλους για τα συστήματα αναχαίτισης Arrow και THAAD. Η αμερικανική επιδρομή στο Φόρντο, τη Νατάνζ και το Ισφαχάν πιθανά να ήταν μια προσπάθεια του Τραμπ για να χτυπήσει αποφασιστικά το Ιράν, αλλά μάλλον πέτυχε το απόλυτο κενό. Γι’ αυτό και έχει λυσσάξει να μας πείσει πως οι περσικές εγκαταστάσεις «εξαϋλώθηκαν» και απειλεί θεούς και δαίμονες για να απολυθεί από το CNN η ρεπόρτερ που διέρρευσε ότι τελικά το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα είναι ουσιαστικά άθικτο και «πήγε πίσω» μόνο λίγες εβδομάδες. Μόνο που η «διαρροή» έγινε από το ίδιο το αμερικανικό Πεντάγωνο! Αν οι δυτικοί όντως έφερναν το Ιράν σε δύσκολη θέση λογικά δεν θα σταματούσαν μέχρι να το διαλύσουν.
Από κοντά και οι ευρωπαίοι ιμπεριαλιστές — είναι ενδεικτική η δήλωση του γερμανού καγκελάριου Μερτς μιλώντας στο περιθώριο της Συνόδου Κορυφής της G7 στον Καναδά. «Το Ισραήλ κάνει την βρώμικη δουλειά για όλους μας. Είμαστε και εμείς θύματα αυτού του καθεστώτος. Το καθεστώς των Μουλάδων έχει προκαλέσει θάνατο και καταστροφή στον κόσμο». Αν μη τι άλλο οι δηλώσεις αυτές δείχνουν την ταξική του συνείδηση…
Η κυβέρνηση Μητσοτάκη έχει αναδειχτεί σε έναν από τους μεγαλύτερους υποστηρικτές και βοηθούς των Σιωνιστών και των Αμερικανών. Η χώρα έχει μετατραπεί σε ορμητήριό τους, με την παροχή στρατιωτικής εκπαίδευσης και εξοπλισμών, βάσεων (Σούδα κ.ά.). Η στάση της ελληνικής κυβέρνησης αποτελεί μια ιστορική προσβολή και τεράστιο κίνδυνο για τον λαό (ούτε η χούντα δεν είχε προχωρήσει σε τόσο στενές σχέσεις με το Ισραήλ), καθώς μας έχει βάλει βαθιά μέσα στη σύγκρουση και συμβαδίζει με μια ανυπολόγιστη οικονομική αιμορραγία και κοινωνική καταστροφή (τεράστιοι εξοπλισμοί σε βάρος κάθε κοινωνικής ανάγκης, διαλυμένοι μισθοί και συντάξεις, ιδιωτικοποίηση της υγείας, παιδείας κ.λπ.). Η ανατροπή αυτής της κυβέρνησης, με την ενότητα και ενίσχυση όλων των αγώνων, με την προοπτική της Πολιτικής Απεργίας, είναι η αναγκαία συμβολή του εργατικού κινήματος – μας ρουφάνε κυριολεκτικά το αίμα για να μπορούν να συμμετάσχουν στον πόλεμο. Οι εργαζόμενοι, η νεολαία και τα φτωχά λαϊκά στρώματα πρέπει να βοηθήσουμε για να αναπτυχθεί ένα ισχυρό αντιπολεμικό-αντιιμπεριαλιστικό κίνημα, να σταματήσουμε τη γενοκτονία των Παλαιστινίων και την εξάπλωση του πολέμου στη Μ. Ανατολή.
Ένα αντιπολεμικό κίνημα σε παγκόσμιο επίπεδο είναι το μόνο που μπορεί να σταματήσει την εξάπλωση και γενίκευση του πολέμου, να εξαλείψει την απειλή του πυρηνικού ολέθρου. Κάθε αγωνιστής και εργαζόμενος πρέπει να δείξει μηδενική ανοχή στην αντιδραστική προπαγάνδα των δυτικών ιμπεριαλιστών για «αλλαγή καθεστώτος στο Ιράν», «θεοκράτες μουλάδες», «δικαίωμα του Ισραήλ στην αυτοάμυνα». Πρέπει να παλέψουμε για να ηττηθεί αυτή η εκστρατεία Σιωνιστών-ΗΠΑ-ΝΑΤΟ-ΕΕ ενάντια στο Ιράν και σε όλους τους πολέμους που έχουν ανοίξει και ιδιαίτερα ενάντια στη γενοκτονία των Παλαιστίνιων. Η νίκη των Δυτικών στη Μέση Ανατολή θα μας φέρει ένα βήμα πιο κοντά στην γενίκευση του πολέμου, στη σύγκρουση ΗΠΑ-ΝΑΤΟ και Κίνας-Ρωσίας, στον πυρηνικό όλεθρο που θα στείλει την εργατική τάξη. Οι ήττες από την άλλη πλευρά των δυτικών ιμπεριαλιστών μπορούν να υπάρξουν αν αυτές έρθουν και μέσα από την ανάπτυξη αντιπολεμικών κινημάτων ακόμα και την σοσιαλιστική επανάσταση.
Κάθε υποχώρηση στο ζήτημα ήττας των δυτικών ιμπεριαλιστών και στην ανάπτυξη του αντιπολεμικού κινήματος (οι υποχωρήσεις αυτές είναι υπαρκτές σε μεγάλο μέρος της Αριστεράς σε όλη την Ευρώπη) σημαίνει ακόμα και υποταγή μπροστά στους. Πρέπει να παλέψουμε για την ήττα του «δικού μας» ιμπεριαλιστικού στρατοπέδου και να αξιοποιήσουμε κάθε δυσκολία ή αποτυχία τους για την ανάπτυξη των δικών μας ταξικών αγώνων, που θα σπάσουν τον αντιδημοκρατικό και αντιδραστικό κλοιό ενάντια στους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Στη χώρα μας πρέπει το αντιπολεμικό κίνημα να απαιτήσει την ήττα/διάλυση του κράτους του Ισραήλ και την αναγνώριση του παλαιστινιακού κράτους, να φύγουν οι βάσεις και να διαλυθεί το ΝΑΤΟ. Απαραίτητη προϋπόθεση για να γίνουν αυτά είναι να διώξουμε την πολεμοκάπηλη κυβέρνηση Μητσοτάκη και να προετοιμάσουμε το έδαφος για την μοναδική Κυβέρνηση που μπορεί να μας εξασφαλίσει την νίκη – την Κυβέρνηση των Εργαζομένων.
