ΟΠΕΚΕΠΕ: Μια εικόνα της σαπίλας της ΝΔ και των αστικών κυβερνήσεων
Προδημοσίευση από την Εργατική Πάλη Ιουλίου – Αυγούστου
Με περισσή και πρωτοφανή υποκρισία ο Kυρ. Μητσοτάκης στο υπουργικό συμβούλιο της 30ής Ιουνίου δήλωσε «Δεν διστάζω κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να αναλάβω το βάρος της ευθύνης και στο όνομα όσων κυβέρνησαν και δεν άλλαξαν ένα κράτος που έπρεπε να αλλάξει»! Επίσης, κάπου στο λόγο του παραδέχτηκε γεμάτος θλίψη, «δυστυχώς αποτύχαμε» και υποσχέθηκε ότι θα δουλέψει για να συνεχιστούν «οι σημαντικές προσπάθειες εξυγίανσης, όσο δύσκολη κι αν είναι η μάχη με το βαθύ κράτος». Και η ωραία μητσοτακική θεατρική παράσταση έκλεισε με βαθυστόχαστες ατάκες για «χρόνιες παθογένειες»… και «συμβαίνουν και αλλού»!
Βέβαια η παράσταση έχει ξαναπαιχτεί τον Μάρτιο του 2023 με αφορμή το έγκλημα των Τεμπών, όπου ο Μητσοτάκης πάλι γεμάτος θλίψη δήλωνε, «ζητώ συγγνώμη και στο όνομα όλων όσοι κυβέρνησαν τη χώρα εδώ και χρόνια» και πάλι υπόσχονταν ότι θα τα άλλαζε όλα. Αλλοίμονο, τα ίδια έλεγε ο Μητσοτάκης και η κυβέρνησή του για την ακρίβεια, ότι «είναι διεθνές πρόβλημα» κ.λπ.
«Κάναμε μια σύσκεψη κλεφτών για επιδοτήσεις»
Αυτή η δήλωση στον δημοσιογράφο Κωνσταντίνο Ζούλα, ανήκει στο μεγαλοστέλεχος και υπουργό του ΠΑΣΟΚ Θόδωρο Πάγκαλο, όπου, όπως λέει, κάλεσε «κομματική συνέλευση» στην Κρήτη, παρουσία μόνο στελεχών του ΠΑΣΟΚ «να μιλήσουν μεταξύ κλεφτών» και τους πρότεινε «να δηλώνουν διπλάσια παραγωγή, όχι τετραπλάσια», επειδή «έχει και όρια η απάτη».
Αυτή η δήλωση του Πάγκαλου δείχνει με χυδαίο αλλά και ωμό τρόπο μια σημαντική πτυχή της διακυβέρνησης όλων των αστικών κομμάτων. Πράγματι, αναφέροντας μονάχα τα μεγαλύτερα έχουμε:
1. Στα τέλη της δεκαετίας ’80 με αρχές ’90 της κυβέρνηση Ανδρέα Παπανδρέου υπήρξε το τεράστιο πολιτικό-οικονομικό σκάνδαλο Κοσκωτά (έμεινε στη ιστορία ως το σκάνδαλο του αιώνα). Είχαν προηγηθεί δυο μικρότερα σκάνδαλα: α) το σκάνδαλο Τόμπρα (διοικητή ΟΤΕ και προσωπικού φίλου του Ανδρέα) που αφορούσε σε τηλεφωνικές υποκλοπές πολιτικών προσώπων (κάτι σαν το μητσοτακικό Predator) και απευθείας ανάθεση 470.000 ψηφιακών παροχών αξίας 32,5 δισ. δραχμών. β) Το σκάνδαλο του γιουγκοσλαβικού καλαμποκιού που βαφτίστηκε, με πλαστά έγγραφα, ελληνικό. Γι’ αυτή την κομπίνα υπήρξε καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο 600 εκατ. δραχμών πρόστιμο και ο Νίκος Αθανασόπουλος, αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών καταδικάστηκε σε φυλάκιση τρεισήμισι ετών.
2. Το σκάνδαλο του Χρηματιστηρίου 1999-2002, όπου εκατοντάδες απλοί πολίτες, παρασυρόμενοι από το προεκλογικό σύνθημα/προπαγάνδα του Σημίτη, «ισχυρό Χρηματιστήριο που στοιχειοθετεί μια ισχυρή εθνική οικονομία», κυριολεκτικά ληστεύτηκαν χάνοντας περιουσιακά στοιχεία (καταθέσεις, σπίτια, χωράφια κ.ά.) αρκετών δισεκατομμυρίων ευρώ.
3. H Siemens, το πιο πολύπλοκο σκάνδαλο της Μεταπολίτευσης που υποτίθεται ότι ερευνάται από το 2008, τόσο από την ελληνική Δικαιοσύνη, όσο και από μια εξεταστική επιτροπή του ελληνικού Κοινοβουλίου. Τόσα χρόνια «δεν έχει βρεθεί» τίποτα, ο δε κύριος ένοχος και γνώστης της υπόθεσης Μ. Χριστοφοράκος (γιός δωσίλογου), διέφυγε/φυγαδεύτηκε στη Γερμανία, η οποία αρνήθηκε να τον εκδώσει στην Ελλάδα. Υπολογίζεται ότι έδωσε μίζες 130 εκ. μάρκων σε Έλληνες και στον Κυρ. Μητσοτάκη «δώρο» ένα τηλεφωνικό κέντρο αρκετών χιλιάδων μάρκων!
4. Το σκάνδαλο της λίστας Λαγκάρντ (2012), η οποία περιλαμβάνει Έλληνες καταθέτες στην τράπεζα HSBC της Ελβετίας, οι οποίοι ήταν και φοροφυγάδες. Ο Ελ. Βενιζέλος και ο πρωθυπουργός Αν. Σαμαράς, που χειρίστηκαν την υπόθεση, έκαναν ό,τι μπορούσαν για να συσκοτίσουν το σκάνδαλο και το κατόρθωσαν.
5. Το σκάνδαλο του «φτερωτού γιατρού» Βασίλη Παπαγεωργόπουλου, που υπεξαίρεσε 30 εκατ. ευρώ από τον Δήμο Θεσσαλονίκης όταν ήταν Δήμαρχος της πόλης.
6. Το σκάνδαλο της Μονής Βατοπεδίου του Αγίου Όρους (κυβέρνηση Κώστα Καραμανλή) αφορά μια σειρά ανταλλαγών ακινήτων, εκτάσεων και οικοπέδων, μεταξύ του ελληνικού Δημοσίου και της Μονής, με φερόμενο (κατά την κατηγορία) απώτερο σκοπό να περιέλθουν αυτά, δια της πλαγίας οδού, αγοραπωλησιών μέσω της Ιεράς Μονής, σε συγκεκριμένες υπεράκτιες εταιρείες. Στις 21 Μαρτίου 2017 μετά από απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Κακουργημάτων αθωώθηκαν οι 14 εμπλεκόμενοι δημόσιοι λειτουργοί ή ιδιώτες μη πολιτικά πρόσωπα. Οι ενδεχόμενες ποινικές ευθύνες υπουργών κρίθηκαν παραγεγραμμένες.
7. Το σκάνδαλο της πολυεθνικής φαρμακοβιομηχανίας Novartis (η δικογραφία έφτασε στη Βουλή στις 6 Φεβρουαρίου 2018), το οποίο υποτίθεται ότι διερευνάται ακόμη και στο οποίο εμπλέκονται πάρα πολλά πολιτικά πρόσωπα (Σαμαράς, Βενιζέλος, Λοβέρδος, Γεωργιάδης κ.λπ.). Η ζημιά του δημοσίου υπολογίζεται σε 3 δισ. ευρώ!
Τα σκάνδαλα στην εξαετία που κυβερνάει η νεοφιλελεύθερη μαφία του Μητσοτάκη έχουν ξεπεράσει όλα τα προηγούμενα. Προηγήθηκαν του σκανδάλου του ΟΠΕΚΕΠΕ (πρότυπο ακόμη και για την Καμόρα) που βρίσκεται σε εξέλιξη, δεκάδες άλλα όπως: του Πάτση, Διαματάρη, Δοξιάδη, Χειμάρα, Παπαθανάση, Καππάτου, Μαραβέγια, Σοφίας Νικολάου, λίστα Πέτσα κ.ά., όπου φαγώθηκα δισ. ευρώ. Είναι και το «κούρεμα» χρεών σε «ημέτερους», ο «μη καταβαλλόμενος φόρος» για τις τράπεζες, οι φοροαπαλλαγές κ.ά. Αν υπάρχουν «παθογένειες», αυτές είναι χρόνιες και έμφυτες στο καπιταλιστικό σύστημα, ιδιαίτερα στη νεοφιλελεύθερη εκδοχή/παρακμή του.
Φτάνει πια
Όλα αυτά τα σκάνδαλα αποτέλεσαν και αιτία που χρεοκόπησε η χώρα το 2010 και τον λογαριασμό με την κωδική ονομασία «Μνημόνια» που θα ξεπληρώνουμε μέχρι το 2060(!) τον έστειλαν σ’ όλους εμάς, τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία. Στην πραγματικότητα το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, όπως και όσα προηγήθηκαν, είναι αποτέλεσμα όλων των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων, των ιδιωτικοποιήσεων, των «μεταρρυθμίσεων» που «γέννησαν» τους σημερινούς διαχειριστές των επιδοτήσεων (το 80% καταβροχθίζεται από αυτούς «νόμιμα» ή παράνομα), της εμπορευματοποίησης των πάντων, της καταστροφής καλλιεργειών, της πλήρους υποταγής στην αύξηση της κερδοφορίας των εταιρειών και της συγκέντρωσης της παραγωγής και του πλούτου σε λίγα χέρια καπιταλιστών. Και ακόμη, γιατί δίνουν εξευτελιστικούς μισθούς, γιατί θέλουν να εφαρμόσουν την 13ωρη ευέλικτη εργασία, την αξιολόγηση των δημοσίων υπαλλήλων, γιατί αυξάνουν τις πολεμικές δαπάνες στο 5% του ΑΕΠ, γιατί δολοφονούν τους μετανάστες και σφιχταγκαλιάζονται με τον Νετανιάχου, σφαγέα του παλαιστινιακού λαού. Τώρα πια τα πράγματα φαίνονται ξεκάθαρα. Αν δεν απαλλαγούμε από τις μαφιόζικες συμμορίες των νεοφιλελεύθερων του Μητσοτάκη και οικοδομήσουμε μια κοινωνία των εργαζομένων, μια σοσιαλιστική κοινωνία, τότε το άμεσο μέλλον είναι ορατό. Έρχεται νέα κρίση μπροστά στην οποία η κρίση του 2010 θα μοιάζει μ’ ένα απλό κρυολόγημα.