Νεκρός 53χρονος οικοδόμος στην Κεφαλονιά

ΩΣ ΕΔΩ ΟΙ ΕΡΓΑΤΙΚΕΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ

Τη Δευτέρα στις 5 Οκτωβρίου ένας 53χρονος εργαζόμενος έχασε τη ζωή του σε οικοδομή στη περιοχή Άμμες Σβορωνάτων στη Κεφαλονιά. Συγκεκριμένα, εργάζονταν σε οικοδομή ξενοδοχείου στη Κεφαλονιά ως χειριστής σκαπτικού μηχανήματος όταν έπεσε σε αφύλακτο φρεάτιο βάθους τεσσάρων μέτρων. Απεγκλωβίστηκε από την πυροσβεστική χωρίς τις αισθήσεις του και μετά τη μεταφορά του στο νοσοκομείο διαπιστώθηκε ο θάνατός του.

Την επόμενη μέρα 54χρονος εργάτης στο Λιμάνι Θεσσαλονίκης καταπλακώθηκε από εμπορευματοκιβώτιο μέσα στην αποθήκη. Ο συνάδελφος τραυματίστηκε σοβαρά στη λεκάνη και τα πόδια, χωρίς ευτυχώς να κινδυνεύει η ζωή του.

Η μαύρη λίστα των νεκρών συναδέλφων εν ώρα εργασίας μεγαλώνει συνεχώς. Από την αρχή του χρόνου έχουν δολοφονηθεί τουλάχιστον 140 εργαζόμενοι με τους σοβαρά τραυματίες να ξεπερνούν τους 300. Ειδικά οι κλάδοι της οικοδομής και του επισιτισμού-τουρισμού έχουν μετατραπεί σε καθημερινή κόλαση για τους εργαζόμενους. Στην οικοδομή οι νεκροί εργάτες, μόνο το 2026, είναι 49, ενώ στον επισιτισμό μόνο οι νεκροί διανομείς τα τελευταία χρόνια έχουν ξεπεράσει τους 80.

Δεν είναι ατυχήματα, είναι εργοδοτικές δολοφονίες! Κατά τη θητεία Μητσοτάκη έχουν τριπλασιαστεί οι εργατικές δολοφονίες, γεγονός καθόλου τυχαίο που οφείλεται στο ελεύθερο που δίνει η κυβέρνηση σε κάθε εργοδότη να καταπατά επανειλημμένα. ότι έχει απομείνει από την εργατική νομοθεσία. Ταυτόχρονα, διαλύουν τους ελεγκτικούς μηχανισμούς και με νόμους εκτρώματα (Χατζηδάκη, Άδωνι, Κεραμέως) θέλουν να βάλουν ταφόπλακα σε ιστορικά δικαιώματα της εργατικής τάξης όπως το 5μερο, το 8ωρο και το δικαίωμα στο συνδικαλισμό. Θέλουν να είμαστε έρμαια των εργοδοτών και απαξιούν για κάθε ανθρώπινη ζωή μπροστά στα κέρδη τους. Εξάλλου, δεν μπορεί η κυβέρνηση να υλοποιήσει τα πολεμοκάπηλα σχέδιά της εάν δεν ξεζουμιστεί και τρομοκρατηθεί η εργατική τάξη.

Ως εδώ! Να μην επιτρέψουμε άλλες εργατικές δολοφονίες. Με την οργάνωση μας στα σωματεία μας με επιτροπές σε χώρους δουλειάς μας να διεκδικήσουμε αξιοπρεπείς όρους εργασίας και διαβίωσης. Να παλέψουμε για μέτρα προστασίας, συλλογικές συμβάσεις, ανθρώπινα ωράρια και μισθούς προσαρμοσμένους στην ακρίβεια. Μόνο έτσι θα οργανωθεί η αντεπίθεσή μας και θα υπερασπιστούμε εμείς οι ίδιοι τα δικαιώματά μας, χωρίς να περιμένουμε κάποιον επιδέξιο «σωτήρα».