Υπόθεση Marfin: Στήνουν προεκλογική σκευωρία 16 χρόνια μετά
Όχι στη στοχοποίηση του χώρου της Άκρας και Επαναστατικής Αριστεράς
Κάτω το Κράτος Έκτακτης Ανάγκης
Η υπόθεση της Marfin, που προβάλλεται εμμονικά τις τελευταίες μέρες από τα συστημικά ΜΜΕ ως ένα συναρπαστικό «αστυνομικό δράμα», δε συνιστά μόνο μια προεκλογική επικοινωνιακή φιέστα για τη δήθεν αποτελεσματικότητα της λαομίσητης κυβέρνησης Μητσοτάκη. Άλλωστε, οι αμέτρητες αντιφάσεις, το πώς και πότε άνοιξε ξανά η υπόθεση και με ποια στοιχεία κατέληξαν σε «ενόχους», έχουν μετατρέψει την υποτιθέμενη εξιχνίαση σε ένα επικίνδυνο φιάσκο.
Αποσιωπάται πλήρως ότι χωρίς ουσιαστικά κανένα αποδεικτικό στοιχείο ταυτοποίησης —μαρτυρίες που κατονομάζουν πρόσωπα ή βιομετρικά δεδομένα (DNA, αποτυπώματα, αναγνώριση προσώπου)—, η αστική «δικαιοσύνη» προχώρησε στην προφυλάκιση δύο ανθρώπων και στην έκδοση εντάλματος για έναν τρίτο.
Μάλιστα, όπως καταγγέλλουν δικηγόροι, γίνεται αναφορά και ευρεία αναπαραγωγή ονομάτων και δημοσιοποίηση φωτογραφιών, που αφορούν τη μία κατηγορουμένη και πρόσωπα του περιβάλλοντος της – πρακτική παράνομη, δεδομένου δεν έχει εκδοθεί οποιαδήποτε εισαγγελική διάταξη, που επιτρέπει τη δημοσιοποίηση στοιχείων των κατηγορουμένων. Αυτοί που βρίσκονται σήμερα κατηγορούμενοι υποδείχθηκαν στην Ελληνική Αστυνομία μέσω ενός… ανώνυμου email. Το ίδιο είχε συμβεί και με τον Θ. Σίψα, που είχε κατηγορηθεί για τον εμπρησμό της Marfin, σύρθηκε για πάνω από τρία χρόνια στα δικαστήρια, με μόνο «στοιχείο» ένα ανώνυμο τηλεφώνημα.
Πέρα από την κατασκευή ενόχων, στοιχείων και κατηγορητηρίων, οι μιντιακοί μαϊντανοί βρίσκουν ξανά την ευκαιρία να επιχειρήσουν μια συνολικότερη ιδεολογική ενοχοποίηση της Αριστεράς και του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, αποδίδοντας συλλογικές ευθύνες για το τραγικό περιστατικό της Marfin και τον θάνατο των τριών εργαζομένων (σε άρθρο της κυβερνητικής Καθημερινής: «οι του αντιεξουσιαστικού χώρου και της επαναστατικής Αριστεράς γνωρίζονται μεταξύ τους[…] γνώριζαν και σιώπησαν»).
Αυτό το εμφυλιοπολεμικό κλίμα, η τρομοϋστερία, οι κραυγές για «ακροαριστερούς δολοφόνους», ακολουθούν τις υποδείξεις και υπαγορεύσεις αποφάσεων από την Πρεσβεία και τον ΥπΕξ των ΗΠΑ ενάντια στην «τρομοκρατία». Εκτός από τη δαιμονοποίηση του αναρχικού/αντιεξουσιαστικού χώρου, η κυβέρνηση της ΝΔ, οι Αμερικάνοι ιμπεριαλιστές στοχεύουν σε ισχυρά χτυπήματα –αν τα καταφέρουν να παρασύρουν την ελληνική κοινωνία– στις δημοκρατίες ελευθερίες και μάλιστα στον πυρήνα των αγωνιστικών δυνάμεων, στην άκρα και επαναστατική αριστερά, στις οργανώσεις και τους αγωνιστές της. Όμως αυτή είναι και η πολιτική σύσσωμου του «δημοκρατικού τόξου» των αστικών δυνάμεων (ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ κ.ά.) – που συμπαρατάσσεται με τη μοναδική πραγματική τρομοκρατία: αυτήν των ιμπεριαλιστών και των πολέμων τους, των αστικών δικαστηρίων και των θεσμών της διαφθοράς και συγκάλυψης, της αστυνομίας των κρατικών δολοφονιών, για να επιβάλλει μια «σιωπή των αμνών» και να τσακίζει εργατικές κατακτήσεις, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα.
Την ίδια ώρα που ποινικοποιούν την απεργία και κάθε εργατικό αγώνα (ΠΕΝΕΝ, εκπαιδευτικοί κ.ά.), καταστέλλουν βίαια διαδηλώσεις, δολοφονούν εν ψυχρώ «υπόπτους» όπως τον 20χρονο στο Άργος… απολαμβάνουν πλήρη ατιμωρησία για τα αμέτρητα εγκλήματα και σκάνδαλά τους, ακόμα κι όταν όλα τα στοιχεία έχουν βγει στη φόρα!
Μπροστά στο χάσμα που χωρίζει αυτήν την άθλια και επικίνδυνη ελίτ από όλους τους «από κάτω», των οποίων η πραγματικότητα χειροτερεύει μέρα με τη μέρα, με τη σκιά μιας επικείμενης κρίσης, μιας νέας χρεοκοπίας και της απειλής του πολέμου, η τρομοϋστερία αποκαλύπτει κάτι ακόμα: τον πραγματικό φόβο τους απέναντι στην προοπτική να ξαναβγεί το εργατικό κίνημα, οι αγώνες στο προσκήνιο.
