Ο αγώνας των αγροτών είναι αγώνας όλων μας – ΟΛΟΙ ΣΤΗ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣΗ: 13/2 16:00 ΣΥΝΤΑΓΜΑ

Θεσσαλονίκη: Συγκέντρωση αλληλεγγύης: Παρασκευή 13/2, 7μμ, άγαλμα Βενιζέλου

Γενική απεργία τώρα!
Κάτω η κυβέρνηση των δολοφόνων και των σκανδάλων

Για 52 ημέρες οι αγρότες έδωσαν έναν αξιοθαύμαστο αγώνα επιβίωσης που αφήνει σημαντικές παρακαταθήκες. Με την αξιόμαχη στάση τους απέναντι στις δολοφονικές επιθέσεις των ΜΑΤ, την αντοχή τους απέναντι στην οικονομική αφαίμαξη από το φιάσκο του ΕΛΓΑ, την ενότητά τους απέναντι στα πρόστιμα και τις δικογραφίες της «ανεξάρτητης» Δικαιοσύνης, κράτησαν τα μπλόκα τους «όρθια» και έστειλαν ένα ελπιδοφόρο μήνυμα σε όλη την κοινωνία.

Με τον αγώνα τους κατάφεραν να επιβάλουν σημαντικά χτυπήματα στην κυβέρνηση και στον κοινωνικό αυτοματισμό της. Η προπαγάνδα των «χρυσοπληρωμένων» ΜΜΕ περί «οργισμένων πολιτών» που ταλαιπωρούνται από τα μπλόκα έπεσε στο κενό. Σύσσωμη η ελληνική κοινωνία αγκάλιασε τους αγρότες, καθώς αναγνώρισε ότι ο αγώνας τους είναι αγώνας επιβίωσης όλων, απέναντι στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές που επιβάλλουν την ακρίβεια και τη διάλυση του βιοτικού μας επιπέδου.

Πέρα από τη μαχητικότητα και τη διάρκεια, οι αγροτικές κινητοποιήσεις ξεχώρισαν για τα ποιοτικά τους χαρακτηριστικά. Αρχικά, η αυτοοργάνωση υπήρξε παράδειγμα προς μίμηση για κάθε αγώνα. Οι αγρότες πραγματοποιούσαν τακτικές συνελεύσεις σε κάθε μπλόκο, αποφάσιζαν όλοι μαζί για τα αιτήματα και το σχέδιο πάλης, εξέλεγαν εκπροσώπους για τα πανελλαδικά συντονιστικά, που λειτουργούσαν σαν δευτεροβάθμια όργανα. Έδειξαν ότι μπορεί να διαμορφωθεί μια νέα γενιά αγωνιστών, μακριά από τον επίσημο συστημικό αγροτοσυνδικαλισμό. Οι διεκδικήσεις δεν είχαν τη μορφή συντεχνιακών μικροαπαιτήσεων, αλλά έθεταν υπό αμφισβήτηση τον πυρήνα των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της ΕΕ, της ΚΑΠ και της «ελεύθερης αγοράς», που προσπαθούν να αφανίσουν τον αγροτικό τομέα, με τα γνωστά “13 σημεία”.

Το καθεστώς Μητσοτάκη, μετά τις αγροτικές κινητοποιήσεις, έχει υποστεί μια πολιτική και ιδεολογική ήττα άνευ προηγουμένου. Η εικόνα μιας σμπαραλιασμένης κυβέρνησης, με τρομερή πολιτική φθορά, με εσωτερικές ρήξεις, δημόσιους καβγάδες και με τρομερή αδυναμία επιβολής, είναι απότοκο αυτού του μεγάλου αγώνα. Ακόμη και τα «ψίχουλα» που έδωσε στους αγρότες (πρόσκαιρες μειώσεις ρεύματος, ΕΦΚ στο πετρέλαιο) αποτελούν μέτρα που πριν από τα μπλόκα δεν έμπαιναν καν στο τραπέζι συζητήσεων. Είναι πολύ σημαντικό το γεγονός ότι οι αγρότες έδειξαν ότι το μόνο μέσο για την επιβίωση τους είναι οι μαχητικοί αγώνες, κάτι που αποτελεί παράδειγμα για εργαζομένους και νεολαία.

Παρόλα αυτά για να καταφέρουν οι παραγωγοί να φτάσουν μέχρι την τελική νίκη, είναι αναγκαίο να αναδυθούν αγωνιστές που σταθερά θα ηγούνται των κινητοποιήσεων, με ένα ολοκληρωμένο σχέδιο. Ένα σχέδιο που θα στοχεύει στην πρακτική ένωση του αγροτικού κινήματος με τα υπόλοιπα κομμάτια της κοινωνίας. Αγωνιστές που θα απαντάνε με ένα δικό τους πολιτικό πλαίσιο απέναντι στην πολεμική προπαγάνδα της κυβέρνησης και στις αδιέξοδες πολιτικές των “πολύμορφων δράσεων” και “ουσιαστικών διαλόγων”. Αγωνιστές που θα “βγουν μπροστά” με μπλόκα διαρκείας και το αίτημα της πτώσης της κυβέρνησης.

Αγρότες, εργάτες, νέοι, να συνεχίσουμε τον αγώνα — καμία υποχώρηση απέναντι στο καθεστώς. Κανένας διάλογος δεν είναι «ουσιαστικός» με την κυβέρνηση των δολοφόνων και των σκανδάλων. Δεν πρέπει να τρέφουμε αυταπάτες: κανένα «διαφορετικό μέσο πάλης» δεν είναι ικανό να συγκρουστεί με το καθεστώς Μητσοτάκη. Τα μπλόκα πρέπει να επανέλθουν στο προσκήνιο, να ξεπεράσουμε τα εμπόδια της γραφειοκρατίας και των «επίσημων» αγροτοσυνδικαλιστών. Παράλληλα, οι εργαζόμενοι και οι νέοι να πιάσουμε το νήμα του αγώνα. Να συγκρουστούμε με την προδοτική στάση της ΓΣΣΕ, να ανοίξουμε το ζήτημα στους χώρους δουλειάς και στις σχολές. Να προχωρήσουμε σε διαδηλώσεις, να προχωρήσουμε σε γενική απεργία ενόψει της 28/2. Για την ήττα της κυβέρνησης Μητσοτάκη, που μας διαλύει τη ζωή.