Έφυγε από κοντά μας η σ. Πόπη Γανιάρη
ΟΚΔΕ, 8/2/2026
Το Σάββατο 7 Φεβρουαρίου, έφυγε από κοντά μας η αγαπητή σε όλους αγωνίστρια του εργατικού και επαναστατικού κινήματος Πόπη Γανιάρη, αφού ταλαιπωρήθηκε αρκετά χρόνια από σοβαρά προβλήματα υγείας. Η σ. Πόπη θα είναι πάντα κάτι το ξεχωριστό στην ιστορία του εργατικού κινήματος και της άκρας και επαναστατικής αριστεράς. Δυστυχώς έφυγε πολύ νωρίς από κοντά μας αφήνοντας ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην πάλη για μια καλύτερη κοινωνία χωρίς εκμετάλλευση και καταπίεση, για μια σοσιαλιστική κοινωνία.
Η σ. Πόπη γεννήθηκε στη Χίο και ήρθε στην Αθήνα για να σπουδάσει στη σχολή Μεταλλειολόγων- Μεταλλουργών Μηχανικών του ΕΜΠ. Από τα πρώτα φοιτητικά της χρόνια ασχολήθηκε ενεργά με το φοιτητικό κίνημα και μετά από λίγο εντάχθηκε στην επαναστατική αριστερά και συγκεκριμένα στην ΟΚΔΕ. Μετά την αποχώρησή της αρχές της δεκαετίας του ’80 θα συνεχίσει την πάλη της μέσα από διάφορα ακροαριστερά σχήματα («Ομάδα Συντρόφων της Άκρας Αριστεράς, Ελένη», «Σε φόντο κόκκινο» κ.ά.), με την «Επιτροπή για το Στρατό» και με το Σωματείο Μισθωτών Τεχνικών, του οποίου υπήρξε ιδρυτικό μέλος.
Θα συμμετάσχει στην ΑΝΤΑΡΣΫΑ από την ίδρυσή της το 2009 και στο κεντρικό όργανό της, για τους στόχους της οποίας θα δώσει όλες της τις δυνάμεις.
Σίγουρα, σε κάθε εποχή υπάρχει μια μικρή ομάδα Ανθρώπων, που ξεχωρίζει με την ευγένειά της, την καλοσύνη της, την αγωνιστικότητά της, την αυταπάρνησή της, τον διεθνισμό της. Κάποιοι άλλοι είναι πολύ τυχεροί, γιατί τους γνώρισαν, γιατί πάλεψαν μαζί τους. Η Πόπη Γανιάρη ήταν μία από αυτή την ξεχωριστή ομάδα Ανθρώπων, και σίγουρα εμείς, όπως και χιλιάδες άλλοι, είμαστε από τους τυχερούς που τη γνωρίσαμε. Η σ. Πόπη με την παρουσία της δημιούργησε σχέσεις, που θα υπάρχουν πέρα από το κενό του θανάτου. Θα είναι πάντα μαζί μας, πάντα συντρόφισσα στην πάλη για μια καλύτερη ζωή, για την πλήρη απελευθέρωση του ανθρώπου.
Αντίο, σ. Πόπη, που έδωσες τόσα σε όλους εμάς, στο κίνημα στην άκρα και επαναστατική αριστερά. Σε ευχαριστούμε για όσα ζήσαμε.
Η ΟΚΔΕ εκφράζει τα βαθιά της συλλυπητήρια στην αγαπημένη αδελφή της Έφη, στο σύντροφό της Οδυσσέα, στο κουνιάδο της Μήτσο και στην ανιψιά της, στους συγγενείς, στους συντρόφους και φίλους της και στη μεγάλη οικογένειά της, τους εκμεταλλευόμενους, τους καταπιεσμένους και όλους τους αδικημένους.
Στη συνέχεια θα μεταφερθεί στη Ριτσώνα, όπως ήτανε η επιθυμία της.
