Σε πλήρη εξέλιξη η τελική λύση της σιωνιστικής κυβέρνησης

Προδημοσίευση από την Εργατική Πάλη Σεπτέμβρη 2025

Στις αρχές Αυγούστου η κυβέρνηση Νετανιάχου πέρασε από το ισραηλινό κοινοβούλιο την απόφαση για επέκταση των στρατιωτικών επιχειρήσεων και πλήρη κατάληψη της πόλης της Γάζας, παρά την αντίθετη γνώμη της στρατιωτικής ηγεσίας και της πλειοψηφίας της ισραηλινής κοινής γνώμης και παρά την αυξανόμενη παγκόσμια κατακραυγή που πιέζει τις φιλοσιωνιστικές δυτικές κυβερνήσεις. Επιπλέον, αντί για απάντηση στην πρόταση εκεχειρίας που έφερε στο τραπέζι η διαπραγματευτική επιτροπή Κατάρ – Αιγύπτου – ΗΠΑ (η παλιά πρόταση Γουίκοφ), την οποία έχει ήδη αποδεχτεί η Χαμάς, ήρθε στα μέσα Αυγούστου η εντολή επιστράτευσης 60.000 εφέδρων και η παρουσίαση του εποικιστικού σχεδίου Ε1 που διχοτομεί τη Δυτική Όχθη και ενταφιάζει οποιαδήποτε ελπίδα για παλαιστινιακό κράτος είχε απομείνει.

Οι εικόνες που κάνουν τον γύρο του διαδικτύου με τις ισοπεδωμένες γειτονιές, τα βομβαρδισμένα νοσοκομεία και σχολεία, τα αποσκελετωμένα παιδιά που αργοσβήνουν ανίκανα ακόμα και να κλάψουν στις αγκαλιές των απελπισμένων μανάδων τους, τους πεινασμένους ανθρώπους που γίνονται στόχοι αποκτηνωμένων στρατιωτών όταν πλησιάζουν σε ένα από τα μόλις τέσσερα σημεία διανομής ανθρωπιστικής βοήθειας, όσο αποτρόπαιες κι αν είναι ωχριούν μπροστά στην ασύλληπτη πραγματικότητα που βιώνουν οι κάτοικοι της Γάζας. Οι νεκροί αυξάνονται κάθε λεπτό που περνάει (οι πραγματικές απώλειες ξεπερνούν τις 100.000). Το 1/3 των θυμάτων είναι παιδιά και το 80% άμαχος πληθυσμός. Το 1/4 του συνολικού πληθυσμού της Γάζας και το 1/3 των παιδιών είναι υποσιτισμένο.

Το σχέδιο κατάληψης της Γάζας

Μετά από 23 μήνες σφυροκοπήματος από στεριά, αέρα και θάλασσα ο πάνοπλος, υπερσύγχρονος στρατιωτικός μηχανισμός του Ισραήλ έχει καταφέρει να καταλάβει το 75% της Λωρίδας της Γάζας και να αφανίσει το 5% του πληθυσμού της. Όμως δεν κατάφερε να εξαρθρώσει τη Χαμάς, να πάρει πίσω τους εναπομείναντες ομήρους (εκτός από εκείνους που ανταλλάχθηκαν στα μικρά διαστήματα της εκεχειρίας), να εκδιώξει τον πληθυσμό της και να κάμψει την παλαιστινιακή αντίσταση και την παλαιστινιακή ψυχή.

Η νέα απόπειρα κατάκτησης της Γάζας που αποφασίστηκε από τον Νετανιάχου και τους ακροδεξιούς συμμάχους του συναντά την έντονη αντίδραση της στρατιωτικής ηγεσίας και του συνόλου της αντιπολίτευσης. Όσον αφορά στον στρατό, η κατάσταση δεν είναι καλή: στρατιώτες εξαντλημένοι και με χαμηλό ηθικό, 1.000 νεκροί (οι 51 αυτοκτόνησαν), εκατοντάδες με ψυχολογικά προβλήματα και όλο και περισσότεροι έφεδροι που αρνούνται τη στράτευση. Όσον αφορά στην αντιπολίτευση, παρόλο που δεν διαφωνεί ως προς την εθνοκάθαρση (άλλωστε το 78% των Ισραηλινών αδιαφορεί για την τύχη των Παλαιστινίων), δε θέλει να χρεωθεί τη λαϊκή δυσαρέσκεια και την απώλεια των ομήρων. Οι κινητοποιήσεις δεκάδων χιλιάδων Ισραηλινών σχεδόν σε καθημερινή βάση, η γενική απεργία της 17ης Αυγούστου, οι συλλήψεις διαδηλωτών, έχουν οδηγήσει τα κεντροδεξιά κόμματα της αντιπολίτευσης (Λικούντ, Εθνική Ένωση και Ισραέλ Μπεϊτινού) να ζητούν παραίτηση του Νετανιάχου και προσωρινή κυβέρνηση για τη σωτηρία των ομήρων. Ίσως γι’ αυτό το σχέδιο κατοχής της Γάζας περιορίστηκε, προς το παρόν, στην κατάληψη της πόλης της Γάζας και όχι όλης της Λωρίδας και η επιστράτευση των 60.000 εφέδρων αποφασίστηκε να γίνει σταδιακά μέχρι τις αρχές του 2026. Οι στρατιωτικές επιχειρήσεις, παρόλ’ αυτά, έχουν ξεκινήσει και έχει ζητηθεί από τους κατοίκους της πόλης και όσους έχουν βρει καταφύγιο σ’ αυτήν (1 εκατομμύριο άνθρωποι) να την εκκενώσουν. Οι περισσότεροι, άρρωστοι, εξαντλημένοι, ανήμποροι και γνωρίζοντας ότι δεν υπάρχει κανένα ασφαλές μέρος να καταφύγουν, αρνούνται να υπακούσουν.

Διχοτόμηση της Δυτικής Όχθης

Στο δεύτερο μέτωπο, αυτό της Δυτικής Όχθης, η κυβέρνηση Νετανιάχου δεν αντιμετωπίζει τις ίδιες πιέσεις, καθώς όλες οι ισραηλινές πολιτικές δυνάμεις ενστερνίζονται το όραμα του Μεγάλου Ισραήλ – που οι σιωνιστές προσπαθούν να υλοποιήσουν από το 1948 και περιλαμβάνει τη Δ. Όχθη και κομμάτια από τον Λίβανο, τη Συρία, την Ιορδανία, ακόμα και την Αίγυπτο. Παράλληλα με τις εξαγγελίες για τη Γάζα, ανακοινώθηκε η εφαρμογή του εποικιστικού σχεδίου Ε1, που υπάρχει από το 2012, και προβλέπει τη δημιουργία ενός οικισμού 3.400 κατοικιών που θα συνδέει τους υπάρχοντες (παράνομους) εβραϊκούς οικισμούς στη Δυτική Όχθη με την Ανατολική Ιερουσαλήμ και θα ολοκληρώνει τη διχοτόμησή της.

Ουαί Υποκριταί και Φαρισαίοι

Και ξαφνικά μετά από μήνες τυφλής υπεράσπισης της σιωνιστικής προπαγάνδας, οι κυβερνήσεις της Δύσης «είδαν» το δράμα του παλαιστινιακού λαού και «άκουσαν» τα ποτάμια των διαδηλωτών που γεμίζουν τις πόλεις της Ευρώπης και των ΗΠΑ, απαιτώντας να σταματήσει η γενοκτονία. Ο ΟΗΕ τόλμησε να μιλήσει για ανθρωπογενή κατάσταση λιμού που ισοδυναμεί με έγκλημα πολέμου. Έμειναν όλοι άναυδοι από τον τριπλό βομβαρδισμό του νοσοκομείου Νάσερ και τη δολοφονία πέντε δημοσιογράφων (μάλλον επειδή τα παρακολουθήσαμε ζωντανά), όταν μήνες τώρα είναι γνωστή αυτή η απάνθρωπη τακτική που έχει στόχο τους δημοσιογράφους (έχουν φτάσει τους 244) και τους διασώστες.

29 χώρες της Δύσης – ανάμεσά τους και η Ελλάδα – καταδίκασαν τον βάναυσο τρόπο παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας από το Ισραήλ. Η Γαλλία, η Αγγλία, ο Καναδάς, η Πορτογαλία ανακοίνωσαν ότι θα(!) αναγνωρίσουν το παλαιστινιακό κράτος. Ο Μερτς της Γερμανίας έφτασε να παγώσει την αποστολή όπλων στο Ισραήλ. Κούφια λόγια και ανέξοδες κινήσεις. Κανένας από αυτούς δεν ανέστειλε τα μέτρα καταστολής και λογοκρισίας ενάντια στις κινητοποιήσεις που κατακλύζουν πια όλο τον κόσμο. Κανένας από αυτούς δεν πήρε πραγματικά μέτρα πίεσης προς το Ισραήλ (διακοπή εμπορικών, οικονομικών και πολιτικών σχέσεων, ακύρωση αποστολής πολεμικού εξοπλισμού). Και κανένας δε σκοπεύει να το κάνει, τουλάχιστον όσο ο Τραμπ και οι ΗΠΑ προστατεύουν το μαντρόσκυλό τους και κατεργάζονται τη δημιουργία της Νέας Μέσης Ανατολής που θα διασφαλίζει την κυριαρχία τους και τα συμφέροντά τους.