Όχι άλλο αίμα για τα κέρδη των εργοδοτών

-Το μεσημέρι του Σαββάτου (21/6), ένας 40χρονος Σύριος εργάτης σε οικοδομή, στην περιοχή του Ροδωπού στα Χανιά, βρήκε τραγικό θάνατο όταν το μπαλκόνι πάνω στο οποίο εργαζόταν κατέρρευσε. Ο 35χρονος, συνάδελφός του, μεταφέρθηκε βαριά τραυματισμένος στο κοντινότερο νοσοκομείο και πλέον έχει σταθεροποιηθεί. Έπειτα από διερεύνηση των συνθηκών αυτού του εργατικού «ατυχήματος», συνελήφθησαν ο ιδιοκτήτης και ο εργολάβος της οικοδομής.

-Την Δευτέρα 23 Ιουνίου, 40χρονος οικοδόμος στην Πάτρα τραυματίστηκε σοβαρά όταν έπεσε από σκαλωσιά ύψους 6 μέτρων κατά τη διάρκεια εργασιών. Παρόλο που εισήχθη στην ΜΕΘ του Πανεπιστημιακού Γενικού Νοσοκομείου Πατρών, την επόμενη μέρα διαπιστώθηκε πως είναι εγκεφαλικά νεκρός. Και στις δύο περιπτώσεις η ευθύνη για τον θάνατο των συναδέλφων βαραίνει την εργοδοσία καθώς αναγκάζει τους εργαζόμενους να δουλεύουν με ελλιπή ή και καθόλου μέτρα προστασίας.

-Το Σάββατο 28 Ιουνίου, 65χρονος οικοδόμος στην Αττική που εργάζονταν στην Τεχνική Υπηρεσία του Δήμου Ιλίου κατέρρευσε λόγω της υψηλής θερμοκρασίας. Την αποκλειστική ευθύνη φέρει ο δήμος και το κράτος που επί της ουσίας υπέγραψαν τον θάνατο αυτού του εργαζόμενου βάζοντας τον να δουλέψει σε αυτές τις συνθήκες. Παρά τις γελοίες και προσχηματικές εγκυκλίους για παύση εργασιών σε συνθήκες καύσωνα τα αφεντικά δεν τις εφαρμόζουν πουθενά και το κράτος δεν τις επιβάλλει.

-Τη πρώτη βδομάδα του Ιουλίου 60χρονος οικοδόμος στο Νέο Ψυχικό και συνταξιούχος ναυτικός έχασε τη ζωή του όταν λόγω της παντελούς έλλειψης μέτρων ασφαλείας έπεσε στο κενό. Ο θάνατος δεν καταγράφηκε πουθενά και το μόνο που έκανε η εταιρεία ήταν με περίσσεια απαξίωση να ενημερώσει την οικογένεια για τον θάνατο του εργαζόμενου με… sms. Η κατασκευαστική εταιρεία για την οποία δούλευε έχει καταγγελθεί στο παρελθόν για ανάλογα περιστατικά αλλά χωρίς καμία συνέπεια.

Πλέον δεν μπορούμε να μιλάμε για μεμονωμένα περιστατικά αλλά για έναν ανοιχτό πόλεμο της μαφίας του Μητσοτάκη απέναντι στην εργατική τάξη. Έναν πόλεμο που το πρώτο εξάμηνο του 2025 έχουν καταγραφεί 114 εργατικά δυστυχήματα, ένα ρεκόρ εικοσαετίας, σύμφωνα με στοιχεία της Ομοσπονδίας Συλλόγων Εργαζομένων Τεχνικών Επιχειρήσεων Ελλάδος (ΟΣΕΤΕΕ). Ενώ σχεδόν 1 στους 3 από τους εργαζόμενους που πήγαν για το μεροκάματο και δεν επέστρεψαν ποτέ στο σπίτι τους είναι συνταξιούχοι που δεν τα βγάζουν πέρα και εξαναγκάζονται να συνεχίζουν να εργάζονται (κυρίως στον κατασκευαστικό κλάδο).

Από την αρχή της θητείας του Μητσοτάκη, οι εργατικές δολοφονίες έχουν τριπλασιαστεί και αυτό δεν είναι κάτι τυχαίο. Είναι το αποτέλεσμα της εργοδοτικής ασυδοσίας και αυθαιρεσίας που με κάθε τρόπο προωθεί και στηρίζει η κυβέρνηση. Με το φόβητρο της ανεργίας πετσοκόβουν μισθούς, καταργούν εξοπλισμό και ελέγχους προστασίας και επιβάλλουν εξοντωτικά ωράρια εργασίας. Απαραίτητο συμπλήρωμα αυτής της κατάστασης οι αντεργατικοί νόμοι Χατζηδάκη και Άδωνη που βάζουν στο στόχαστρο ακόμα και τα πιο βασικά εργατικά δικαιώματα όπως το 8ωρο, την απεργία και των συνδικαλισμό. Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο επικίνδυνη με την κυβέρνηση να προωθεί νέο νομοσχέδιο έκτρωμα (13ωρη εργασία, κουρέλιασμα των συμβάσεων και των σταθερών συνθηκών εργασίας κτλ) και να κυνηγάει με λύσσα συνδικαλιστές και μεροκαμματιάρηδες.

Η πλήρης απαξίωση όχι μόνο της αξιοπρέπειας αλλά και της ίδιας της ζωής των εργαζομένων είναι ο πυρήνας της σκληρής νεοφιλελεύθερης επίθεσης της κυβέρνησης Μητσοτάκη και όλων των μνημονιακών κυβερνήσεων. Μόνη μας λύση είναι να περάσουμε στην αντεπίθεση. Ενάντια στη ασυδοσία κυβέρνησης και εργοδοσίας, να υπερασπιστούμε τα δικαιώματα και την αξιοπρέπειά μας! Η ιστορική απεργία στις 28/2 μας δείχνει τον δρόμο. Με την οργάνωση μας στα σωματεία και τον αγώνα μας σε χώρους δουλειάς, να διεκδικήσουμε ζωή κι εργασία με αξιοπρέπεια! Να μη μετρήσουμε άλλα θύματα για τα κέρδη τους.