1

Αρκετές χιλιάδες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, αγρότες, φτωχοί και νέοι διαδήλωσαν στο κέντρο της Θεσσαλονίκης ενάντια στην κυβέρνηση το απόγευμα του Σαββάτου 5 Σεπτεμβρίου στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης. Την ίδια ώρα, που ο Μητσοτάκης μοίραζε κούφιες εξαγγελίες, προσπαθώντας να κερδίσει χρόνο για να συνεχίσει το φαγοπότι των «Αρίστων» και να προετοιμαστεί για τις επερχόμενες βουλευτικές εκλογές.

Το κέντρο της πόλης ήταν αποκλεισμένο από νωρίς, με κλειστούς τους σταθμούς του μετρό και τους κεντρικούς δρόμους, ώστε να δυσκολέψει η συμμετοχή στις διαδηλώσεις. Για τον ίδιο λόγο έγιναν πολλές «εξακριβώσεις» που κατέληξαν σε 12 προσαγωγές, εκ των οποίων οι 6 συλλήψεις. Αστυνομικές κλούβες και κιγκλιδώματα γύρω από το «Ι. Βελλίδης» προστάτευαν τον λαομίσητο πρωθυπουργό, ενώ δεκάδες διμοιρίες ΜΑΤ και αναρίθμητοι ασφαλίτες όργωναν την πόλη. Συνολικά 3.500 πραιτωριανοί συνόδεψαν τον «Λουδοβίκο», έτοιμοι να καταστείλουν τις μάζες, αν χρειαστεί, απόδειξη του φόβου των «από πάνω» αλλά και του μίσους τους απέναντι στους αγώνες και ολόκληρη την κοινωνία.

Η μαζική συμμετοχή στις διαδηλώσεις κατέδειξε για άλλη μια φορά ότι οι εργαζόμενοι και η νεολαία ασφυκτιούν κάτω από το καθεστώς Μητσοτάκη, την ακρίβεια, τα βάρβαρα αντεργατικά μέτρα, τις ιδιωτικοποιήσεις, τη διάλυση της Υγείας και της Παιδείας. Πραγματοποιήθηκαν συνολικά 5 συγκεντρώσεις: Αγρότες, κτηνοτρόφοι και αλιείς συγκεντρώθηκαν στον Λευκό Πύργο και διαδήλωσαν μέχρι τη ΔΕΘ, ουσιαστικά ακολουθώντας το ΚΚΕ. Οι οργανώσεις των συνταξιούχων, με πανελλαδική κινητοποίηση και μεγάλη συμμετοχή, συγκεντρώθηκαν στην πλατεία Αγίας Σοφίας και κατευθύνθηκαν στη ΔΕΘ. Το ΚΚΕ είχε συγκέντρωση στη ΧΑΝΘ, από όπου παρέσυρε αγρότες και συνταξιούχους σε μια πορεία με κατεύθυνση όχι προς το Βελλίδειο –όπου μιλούσε ο Μητσοτάκης– αλλά προς το λιμάνι! Μάλιστα, στη συμβολή Τσιμισκή και Βενιζέλου το ΚΚΕ έβαλε την περιφρούρησή του σε ρόλο χωροφύλακα, να καθηλώσει για περίπου 40 λεπτά τη διαδήλωση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ και των σωματείων που κατευθυνόταν προς τη ΔΕΘ, χωρίς να πάρει καμία απάντηση από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία. Στο άγαλμα Βενιζέλου πραγματοποιήθηκε η συγκέντρωση των ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΘ με πενιχρή συμμετοχή Σωματείων και Ομοσπονδιών, ενώ εκεί συγκεντρώθηκαν και κάποιες πολιτικές δυνάμεις (Μ-Λ ΚΚΕ, ΣΕΚ, Νέα Αριστερά, ΣΥΡΙΖΑ). Η ΟΚΔΕ πραγματοποίησε και πάλι προσυγκέντρωση στην Αγ. Σοφίας με Σωματεία και Φοιτητικούς Συλλόγους, όπου φέτος κάλεσε και η «Πρωτοβουλία για μια νέα Ενωτική και Ανατρεπτική Αριστερά», για να κατευθυνθούν στη συνέχεια στο άγαλμα Βενιζέλου στη συγκέντρωση των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ κι από εκεί στη ΔΕΘ. Τα μπλοκ γύρω από την ΟΚΔΕ ήταν φέτος ιδιαίτερα μαζικά, με εργαζόμενους και νεολαίους, με διαρκή συνθήματα που έδωσαν τον τόνο στη διαδήλωση. Παρά την ουσιαστική διακοπή της διαδήλωσης από τους σταλινικούς του ΚΚΕ και την απάθεια της ηγεσίας των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, ολοκληρώσαμε τη διαδήλωση μέχρι το Βελλίδειο. Τέλος, στην Καμάρα συγκεντρώθηκαν η Κομμουνιστική Απελευθέρωση με το ΚΚΕ(μ-λ) και δυνάμεις του αυτόνομου-αναρχικού χώρου.

Η μαζική συμμετοχή στις διαδηλώσεις ενάντια στο κλίμα αστυνομοκρατίας δίνει ελπίδα και αποτελεί μια αφετηρία για την κινητοποίηση των μαζών ενάντια στην ακρίβεια, τις ιδιωτικοποιήσεις και τον πόλεμο. Ωστόσο για να μπορέσει το εργατικό κίνημα να αναπτυχθεί και να τα βάλει με την κυβέρνηση, την ντόπια ελίτ και τους ιμπεριαλιστές είναι απαραίτητο να απαλλαχθεί από την υποτακτικότητα ρεφορμιστών και γραφειοκρατών, να ξεπεράσει τις πολιτικές των ξεχωριστών συγκεντρώσεων που βάζουν διαχωρισμούς και αποδυναμώνουν το εργατικό κίνημα και κυρίως να έρθει σε σύγκρουση με την σεχταριστική, εκλογοκεντρική και επιθετική προς τα Αριστερά πολιτική των σταλινικών του ΚΚΕ, που σε όλες τις κρίσιμες στιγμές βάζουν πλάτη πολιτικά και πρακτικά στην κυβέρνηση. Χρειαζόμαστε μια άλλη πολιτική και την οικοδόμηση της Επαναστατικής Αριστεράς για να οργανώσουμε τους αγώνες, να συγκρουστούμε με το σύστημα, να παλέψουμε για μια Κυβέρνηση των Εργαζομένων, για τον Σοσιαλισμό. Η ΟΚΔΕ είναι μια δύναμη που πρέπει να ενισχυθεί, γιατί δείχνει αποφασιστικότητα στους αγώνες, προσπαθεί να αναγεννήσει σωματεία και συλλόγους, να χτίσει ένα μάχιμο αντιπολεμικό κίνημα. Εξοπλίζει τους αγωνιστές με ιδεολογία και πρόγραμμα, με τις αγωνιστικές και επαναστατικές παραδόσεις της τάξης μας. Συμβάλλει έμπρακτα στην αλλαγή των συσχετισμών υπέρ της Επαναστατικής Αριστεράς.