Η Άποψή μας | Πρέπει και μπορούμε να νικήσουμε

Αναδημοσίευση από την Εργατική Πάλη Σεπτεμβρίου 2026

Όλα δείχνουν ότι σύντομα πηγαίνουμε σε βουλευτικές εκλογές. Κατά πάσα πιθανότητα αμέσως μετά την Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης (ΔΕΘ), τον προσεχή Οκτώβριο. Αυτές οι εκλογές είναι εξαιρετικά κρίσιμες, μιας και θα διεξαχθούν σ’ ένα περιβάλλον οικονομικό, πολιτικό, διεθνές και εθνικό, που χαρακτηρίζεται από μεγάλη κρίση. Τόσο μεγάλη, που έχει πάρει τη μορφή ανοικτών πολεμικών συγκρούσεων σε δυο τεράστια πολεμικά μέτωπα (Ουκρανία, Ιράν), στα οποία συμμετέχουν άμεσα όλες οι ιμπεριαλιστικές και μεγάλες δυνάμεις της εποχής μας, ενώ και άλλα εξίσου μεγάλα πολεμικά μέτωπα είναι υπό διαμόρφωση και μια γενικευμένη παγκόσμια σύρραξη (ένας Γ΄ Παγκόσμιος Πόλεμος) από ένα πιθανό ενδεχόμενο έχει γίνει μια πραγματική απειλή. Επιπλέον, κάτι που δείχνει με τον καλύτερο τρόπο την κτηνώδη περίοδο στην οποία έχουμε μπει -χαρακτηριστικό δείγμα παρόμοιων κρίσιμων περιόδων στην ιστορία της ανθρωπότητας-, γίνεται γενοκτονία σε βάρος του ηρωικού παλαιστινιακού λαού και όλοι παρακολουθούν απαθείς, πολλοί μάλιστα χειροκροτούν.

Απέναντι στην τόσο επικίνδυνη και εκρηκτική κατάσταση, τα αστικά κόμματα στη χώρα μας (παλιά και νεοϊδρυόμενα), δείχνουν σα να μη συμβαίνει τίποτα ή με κάθε τρόπο προσπαθούν να «κρύψουν» ότι σ’ όλα αυτά τα πολεμικά μέτωπα το ελληνικό αστικό κράτος συμμετέχει με όλες τις δυνάμεις του.

Η κυβέρνηση Μητσοτάκη και η «αντιπολίτευση»

Πρώτα και κύρια βέβαια η κυβέρνηση Μητσοτάκη, που ετοιμάζεται, ενόψει εκλογών, να υποσχεθεί τα πάντα προκειμένου να περισωθεί και να συνεχίσει το καταστρεπτικό της έργο: στην οικονομία, στα πολιτικά δικαιώματα και ελευθερίες, στις εργατικές κατακτήσεις και στις εργασιακές σχέσεις, στην εμπλοκή της χώρας σ’ όλα τα πολεμικά μέτωπα, μαζί με τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό και το σιωνιστικό κράτος-δολοφόνο. Λίγα παραδείγματα αρκούν για να δείξουν τι πραγματικά κατάφερε (γιατί περί κατορθώματος πρόκειται) αυτή η άθλια κυβέρνηση:

1. Να φέρει την αγοραστική δύναμη των μισθών των εργαζομένων στην τελευταία θέση της ΕΕ!
2. Να αυξήσει την κερδοφορία των μεγάλων επιχειρήσεων κατά 300%.
3. Να μειώσει το μερίδιο των μισθών στη διαμόρφωση του ΑΕΠ περίπου στο 35%, όσο ήταν σχεδόν και στην περίοδο της Δικτατορίας.
4. Να αυξήσει κατά 40% τα (δηλωθέντα) καθαρά κέρδη των εισηγμένων στο χρηματιστήριο εταιρειών το πρώτο εξάμηνο του 2026 σε σχέση με το αντίστοιχο του 2025.
5. Να «ελαστικοποίησει», με τη χρήση των μηνονιακών διατάξεων αλλά και την τρομοκρατία, όλες τις ρυθμίσεις ωρίμανσης των μισθών, με αποτέλεσμα ένα μεγάλο τμήμα της εργατικής τάξης να υποβαθμίζεται μισθολογικά και να πλησιάζει στα όρια του κατώτατου µισθμού.
6. Να μειώσει την φορολόγηση των κερδών (έχει πέσει στο 22%) και τις εργοδοτικές ασφαλιστικές εισφορές, θέτοντας σε κίνδυνο το ασφαλιστικό σύστημα. Ήδη έχουν δηλώσει ότι θα προχωρήσουν σε νέα αντιδραστική μεταρρύθμιση.
7. Να μειώνει διαρκώς τις δαπάνες για παιδεία, υγεία και κοινωνικές παροχές με αποτέλεσμα να κλείνουν τα δημόσια σχολεία, τα νοσοκομεία, οι παιδικοί σταθμοί και να γίνεται ο Νονός της ιδιωτικής εκπαίδευσης, παρά και ενάντια στο Σύνταγμα.

Όλα τα παραπάνω και πολλά άλλα έχουν αυξήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό τις κοινωνικές και ταξικές ανισότητες, έχουν επιδεινώσει τα νομοθετημένα εργατικά δικαιώματα, τις εργασιακές σχέσεις κ.ά. Στην πράξη, στους χώρους δουλειάς, στα εργοστάσια, στα γιαπιά «βασιλεύει» η πλήρης ασυδοσία και ο νόμος που επικρατεί είναι η αυθαιρεσία του κάθε εργοδότη.

Όμως, η αντιδραστική πολιτική των νεοφιλελεύθερων αγριανθρώπων της κυβέρνησης έχει και άλλα «επιτεύγματα» που μας οδηγούν, χωρίς υπερβολή, στην πλήρη καταστροφή:

α)  Μεγαλώνει διαρκώς τις δαπάνες για πολεμικούς εξοπλισμούς (ήδη έχουν ξεπεράσει το 4% του ΑΕΠ) για την αγορά Ραφάλ, Μπελαρά, Μπεργκαµίνι και F-35 που είναι ενταγμένοι στους πολεμικούς σχεδιασμούς των ιμπεριαλιστών της ΕΕ και των ΗΠΑ και όχι στη «άμυνα της χώρας», όπως ψευδώς ισχυρίζεται ο Μητσοτάκης, ο Δένδιας κ.λπ.

β) Αποτελεί μέρος της αντιδραστικής και επικίνδυνης για τον ελληνικό λαό και τους λαούς της περιοχής συμμαχίας «3+1» (Ελλάδα-Κύπρος-Ισραήλ+ΗΠΑ), συμμετέχοντας άμεσα στη γενοκτονία του παλαιστινιακού λαού και στον πόλεμο κατά του Ιράν.

γ) Έχει μετατρέψει την Αλεξανδρούπολη και τη Σούδα σε ορμητήρια των δυο μεγάλων πολεμικών συγκρούσεων, συμμετέχει ενεργά (με χρήματα, πολεμικό υλικό, φρεγάτες κ.ά.), για τα οποία η χώρα μας έχει γίνει στόχος από τις θιγόμενες χώρες (Ρωσία, Ιράν).

δ)  Κλιμακώνεται διαρκώς η ένταση με τη γειτονική Τουρκία, σε σημείο να μην αποκλείεται ακόμη και ένα θερμό επεισόδιο.

Απέναντι σ’ όλα αυτά, η «αντιπολίτευση» (ΕΛΑΣ, ΠΑΣΟΚ, κ.λπ.) ακόμη και για τα κοινοβουλευτικά δεδομένα, όχι μόνο σιωπά και μένει αδρανής, αλλά λίγο έως πολύ συμφωνεί. Άλλωστε, στη διαμόρφωση αυτών των πολιτικών κατευθύνσεων και συμμαχιών συνετέλεσαν ή και εξακολουθούν να παίζουν ρόλο. Όλοι τους, με τη βοήθεια των ΜΜΕ, χαλάνε τον κόσμο, ξεκατινιάζονται για την α’ ή β’ παρόλα του Άδωνη, αλλά για τα ουσιαστικά προβλήματα που αφορούν στο βιοτικό επίπεδο, στα δημοκρατικά και εργατικά δικαιώματα  και ελευθερίες αποφεύγουν ακόμη και να αναφερθούν. Όποτε αναγκάζονται να μιλήσουν, δείχνουν το πραγματικό τους πρόσωπο, που δεν είναι καλύτερο από εκείνο του Μητσοτάκη. Π.χ, για τα ιδιωτικά «πανεπιστήμια» -παρότι το ΣτΕ τα έβγαλε παράνομα-, το ΠΑΣΟΚ λέει ότι θα επιτρέψει «τα ιδιωτικά μη κρατικά αρκεί να μην είναι κερδοφόρα»! Η ΕΛΑΣ του Τσίπρα λέει ότι «δε θα ίδρυε τα ιδιωτικά πανεπιστήμια» και «δε θα καταργήσει το άρθρο 16 του Συντάγματος», αλλά ταυτόχρονα «δε θα καταργήσει και τον νόμο Πιερρακάκη», που επιτρέπει τη λειτουργία των ιδιωτικών! Σε συνέντευξή του, ο Αλ. Τρίπρας δήλωσε το εξής, κλείνοντας το μάτι στο μεγάλο  κεφάλαιο: «Τον πλούτο θα τον φορολογήσουμε. Τους επιχειρηματίες γιατί; Δε θα αυξήσουμε ούτε ένα ευρώ τον φόρο σε αυτό που ονομάζουμε ‘επιχειρηματικότητα’ και ‘μεσαία τάξη’. Ούτε ένα ευρώ».

Πρέπει να τελειώνουμε με όλους αυτούς!

Πρέπει να τελειώνουμε με όλους αυτούς, όχι μόνο με την άθλια κυβέρνηση. Γιατί, προκειμένου να ευνοήσουν τους ιμπεριαλιστές και το κεφάλαιο, όλοι τους δε θα αφήσουν ούτε ένα ευρώ για μας από τον πλούτο που παράγουμε με την εργασία μας, ούτε μια μέρα ειρήνης και ευημερίας. Το έργο φαίνεται δύσκολο, και είναι όντως, αλλά όλα εξαρτώνται από εμάς, που είμαστε η τεράστια πλειοψηφία της κοινωνίας. Το πρώτο βήμα μπορεί να γίνει στις εκλογές που έρχονται. Οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία μπορούν να δείξουν τη δύναμή τους, να χαράξουν έναν δρόμο διαφορετικό και όχι αυτόν της βέβαιης καταστροφής των αστικών και ρεφορμιστικών κομμάτων, όπως του σταλινικού ΚΚΕ.  Η ΟΚΔΕ με το πρόγραμμά της, την πολιτική και τη δράση της δείχνει πώς να αποφύγουμε την καταστροφή, πώς θα επιτύχουμε μια κοινωνία χωρίς φτώχεια και πολέμους. Ενίσχυσε και υποστήριξέ την!