Οι ΗΠΑ σημαδεύουν το Ιράν
Αναδημοσίευση Εργατικής Πάλης Φεβρουαρίου
Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές, υπό την ηγεσία του Τράμπ, έχουν ξεκινήσει την βίαιη επιβολή των συμφερόντων τους σε κομβικά σημεία του πλανήτη, προετοιμάζοντας το έδαφος για την απευθείας αναμέτρησή τους με τον βασικό τους αντίπαλο, την Κίνα και τους συμμάχους της. Η αδυναμία των ΗΠΑ να ανακόψουν την οικονομική γιγάντωση της Κίνας σε βάρος των δυτικών ιμπεριαλιστών, με οικονομικά/πολιτικά μέσα και περιφερειακές συγκρούσεις/πολέμους/πορτοκαλί επαναστάσεις, τους οδηγεί στην καταφυγή στο στρατιωτικό τους πλεονέκτημα ως το μόνο μέσο για να διατηρήσουν την πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο ιμπεριαλιστικό σύστημα.
Επιχειρούν την επαναποικιοποίηση της αμερικάνικης ηπείρου βλ. επίθεση στην Βενεζουέλα, στραγγαλισμό Κούβας, απειλές και εκβιασμούς σε Κολομβία, Παναμά, Μεξικό, Καναδά κ.ά. Απαιτούν την παραχώρηση/προσάρτηση της Γροιλανδίας απειλώντας με επέμβαση την κυβέρνηση της ίδιας και της Δανίας και συνολικά την Ευρώπη, ώστε να κόψουν τους νέους θαλάσσιους εμπορικούς δρόμους σε Κίνα, Ρωσία. Έχουν επιβάλει στην ΕΕ να πληρώνει τη συνέχιση του πολέμου στην Ουκρανία και να αγοράζει αμερικάνικα όπλα και ενέργεια (1,5 τρισ. δολάρια θα πληρώσει ως το 2030 με την εμπορική συμφωνία ΗΠΑ – ΕΕ που έγινε υπό τον τραμπικό εκβιασμό για επιβολή υψηλών δασμών στα ευρωπαϊκά εμπορεύματα). Στη Μέση Ανατολή μαζί με το σιωνιστικό κράτος – δολοφόνο του Ισραήλ προσπαθούν να επιβάλουν μια αναδιάταξη χωρών και δυνάμεων ενάντια σε κάθε αντιμπεριαλιστική φωνή και ενάντια στην επιρροή Κίνας/Ρωσίας που, μαζί με το Ιράν, αποτελούν βασικό ανταγωνιστή τους στην περιοχή. Υποστηρίζουν τη συνεχιζόμενη γενοκτονία των Παλαιστινίων και τη συστηματική εξόντωση των παλαιστινιακών οργανώσεων της αντίστασης, τον βομβαρδισμό του Λιβάνου με σκοπό την εξολόθρευση της Χεζμπολάχ, χτυπάνε τους αντάρτες Χούθι που κυριαρχούν στην Υεμένη και επιτέθηκαν στον βασικό αντίπαλο το Ιράν με τον λεγόμενο πόλεμο των «12 ημερών» τον Ιούνιο του 2025. Ένα ολιγοήμερο πόλεμο όπου το Ισραήλ, παρά την αεροπορική του υπεροπλία και την βοήθεια των ΗΠΑ στην άμυνά του, αναγκάστηκε να υποχωρήσει σύντομα μιας και δέχτηκε καίρια χτυπήματα στο εσωτερικό του από τους ιρανικούς πυραύλους, απομυθοποιώντας τον – υποτίθεται – αδιαπέραστο αντιαεροπορικό του θόλο. Ακόμα και οι αμερικάνικοι βομβαρδισμοί με στόχο τις πυρηνικές εγκαταστάσεις του Ιράν που ο Τράμπ τους παρουσίασε ως συντριπτικούς, αποδείχτηκαν ανεπαρκείς κινήσεις εντυπωσιασμού. Πιο αποδοτικές είναι οι χρόνιες οικονομικές κυρώσεις των δυτικών ιμπεριαλιστών, που ειδικά τον τελευταίο χρόνο συμπίεσαν αφόρητα την ιρανική οικονομία οδηγώντας σε βαθιά οικονομική κρίση και στην λαϊκή εξέγερση που ξέσπασε στις 28/12/2025 με πυροδότη τους εμπόρους της κεντρικής αγοράς της Τεχεράνης.
Ένας λαός στην μέγενη των ιμπεριαλιστικών κυρώσεων και του θεοκρατικού κατασταλτικού καθεστώτος
Το Ιράν των 92 εκ. κατοίκων το 2012 είχε ΑΕΠ 700 δισ. δολάρια, ενώ ανήκει στις 5 πρώτες χώρες του πλανήτη σε αποθέματα πετρελαίου και αερίου και με σημαντικά κοιτάσματα πολύτιμων ορυκτών. Η ακύρωση από τις ΗΠΑ της συμφωνίας για το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, οδήγησε σε νέο γύρο σκληρών κυρώσεων από ΗΠΑ και ΕΕ που οδήγησε το ΑΕΠ του Ιράν στα 356 δισ. δολάρια το 2025. Ειδικά τον τελευταίο χρόνο το νόμισμά του (ριάλ) υποτιμήθηκε κατά 80% και ο πληθωρισμός τρέχει με 40% και στα τρόφιμα ακόμα περισσότερο. Η άθλια οικονομική κατάσταση έθρεψε την εξέγερση του Δεκέμβρη μαζί με όλα τα αιτήματα για δημοκρατικά δικαιώματα και ελευθερίες που το θεοκρατικό καθεστώς τούς στερεί για δεκαετίες. Φυσικά οι πράκτορες και τα ΜΜΕ των ιμπεριαλιστών έδρασαν μέσα και έξω από την χώρα ελπίζοντας στην ανατροπή του Χαμενεΐ. Το καθεστώς, με βίαιη καταστολή και κατηγορίες για αντεθνική δράση, έπνιξε τις διαδηλώσεις στο αίμα, χρησιμοποιώντας κυρίως τους πραιτοριανούς των «Φρουρών της Επανάστασης» και εξαρτώμενες από αυτούς παραστρατιωτικές πολιτοφυλακές. Οι φρουροί της επανάστασης δεν είναι μόνο στρατιωτική αλλά και οικονομική δύναμη στο Ιράν, ενώ υπολογίζετε σε 1 εκ. ο αριθμός των εξοπλισμένων δυνάμεών τους. Εκτός όμως από την καταστολή, το καθεστώς έχει και την κοινωνική στήριξη σημαντικών λαϊκών στρωμάτων στη βάση θρησκευτικών/οικονομικών συμφερόντων αλλά και αντιιμπεριαλιστικών/αντιαμερικάνικων αισθημάτων. Η αποτυχία ανατροπής του Χαμενεΐ και η έλλειψη εναλλακτικής πρότασης για την αντικατάστασή του (ο εκλεκτός του Ισραήλ Παχλαβί, γιός του ανατραπέντος Σάχη, είναι περιγέλαστος στις λαϊκές μάζες του Ιράν) οδήγησαν τον Τραμπ, με την πίεση του Ισραήλ σε νέα επίθεση στο Ιράν (μεταφορά αμερικάνικου στόλου στον Περσικό κόλπο και ενίσχυση με αεροπλάνα των βάσεων στις γύρω χώρες).
Να σημειώσουμε εδώ πως η λαϊκή επανάσταση που ανέτρεψε τον Σάχη (Βασιλιά) το 1979 (δικτάτορας από το 1953 με την στήριξη Αμερικανών/Βρετανών στους οποίους παρέδωσε τα πετρέλαια της χώρας) ήταν μια γνήσια λαϊκή και προλεταριακή επανάσταση που κατέλαβε εργοστάσια, κολεκτιβοποίησε αγροτικές περιοχές, λειτούργησε ένοπλες πολιτοφυλακές στη θέση της αστυνομίας. Η λαοφιλία του εξόριστου Χομεϊνί, σε συνδυασμό με την στήριξή του από το μεγάλο κομμουνιστικό κόμμα του Ιράν (Τουντέχ) λόγω της πολιτικής συνεργασιών με την «προοδευτική» αστική τάξη που προωθούσε η γραφειοκρατία της Σοβιετικής Ένωσης, οδήγησαν στη σταθεροποίηση του θεοκρατικού καθεστώτος που μετέπειτα εξόντωσε όλους τους κομμουνιστές και διαφωνούντες για να εδραιωθεί πλήρως.
Ο αμερικάνικος ιμπεριαλισμός μαζί με τους σιωνιστές ζητούν ουσιαστικά τον αφοπλισμό του Ιράν. Την ακύρωση του πυρηνικού του προγράμματος και την μεταφορά όσου απεμπλουτισμένου ουρανίου έχουν σε «τρίτη» χώρα. Τον περιορισμό σε αριθμό και εμβέλεια του πυραυλικού προγράμματος ώστε να μην απειλεί το Ισραήλ. Την αναστολή κάθε βοήθειας προς Χαμάς, Χεζμπολάχ, Χούθι. Στην ουσία ζητούν την παράδοση του Ιράν και μέσω αυτής τον ξεριζωμό της κινέζικης και ρώσικης επιρροής στην περιοχή. Το Ιράν είναι σημαντικός κόμβος για τους εμπορικούς δρόμους της Κίνας, εταίρος των BRICS, ενώ συμμετέχει στον Οργανισμό Συνεργασίας της Σαγκάης τον οποίο επίσης παρακολουθούν ως συνομιλητές Αίγυπτος, Σαουδική Αραβία, Κατάρ, ΗΑΕ, Κουβέιτ, Τουρκία. Χαρακτηριστικά, με τη διαμεσολάβηση της Κίνας εξομαλύνθηκαν οι σχέσεις Ιράν/Σαουδικής Αραβίας. Αυτές τις εξελίξεις επιχείρησαν να διακόψουν οι ΗΠΑ/Ισραήλ με τις λεγόμενες συμφωνίες του Αβραάμ και την στρατιωτική επιβολή τους σε Γάζα, Λίβανο, Συρία, Υεμένη, Ιράν. Ωστόσο μια ολοκληρωτική επίθεση στο Ιράν απειλεί με απρόβλεπτη γενίκευση του Πολέμου. Αυτό το καταλαβαίνουν όλες οι γείτονες χώρες που προσπαθούν να ωθήσουν σε διπλωματική λύση, πιέζοντας όμως το Ιράν να κάνει υποχωρήσεις. Μια γενίκευση του πολέμου θα απειλήσει σημαντικά την παγκόσμια οικονομία και το παγκόσμιο εμπόριο. Οι γείτονες χώρες (Άραβες και Τούρκοι) διαμηνύουν στο Ιράν πως δεν θα επιτρέψουν τη χρήση του χώρου τους για εναντίον του επιθέσεις ώστε να αποφύγουν ιρανικά αντίποινα. Οι διαπραγματεύσεις κυρίως χρησιμοποιούνται ως κέρδισμα χρόνου για την καλύτερη προετοιμασία και των δύο στρατοπέδων και της εκτίμησης των κινδύνων. Το Ιράν είναι πολύ σημαντικό για Κίνα/Ρωσία, ώστε πέρα από τον εξοπλισμό του με αντιαεροπορικά συστήματα και άλλα όπλα, να μοιάζει αναγκαστική η σταδιακή εμπλοκή τους σε μια πιο μακροχρόνια σύγκρουση. Έτσι, αργά ή γρήγορα, η γενίκευση του ιδιότυπου Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου που σηματοδοτήθηκε από την σύγκρουση στην Ουκρανία, θα απειλεί συνολικά τη Μέση Ανατολή και τον κόσμο όλο.
Οι δυνάμεις του εργατικού κινήματος οφείλουν να σηκώσουν ψηλά την σημαία του αντι-ιμπεριαλισμού και αντικαπιταλισμού ενάντια στους δυτικούς φονιάδες των λαών και ενάντια στα αστικά καθεστώτα που μας στέλνουν κρέας για τα κανόνια ώστε να υπερασπιστούν τα κέρδη τους και τα συμφέροντα των αστικών τάξεων. Αγώνας παντού για να σταματήσουμε τον πόλεμο, να διώξουμε τους ιμπεριαλιστές, να ανατρέψουμε τις πολεμοκάπηλες/καταπιεστικές αστικές κυβερνήσεις.
