Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας  
Αρχική σελίδα arrow Σοσιαλιστική Σπουδαστική Πάλη arrow Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση!
12.03.10
 
 
Κεντρικό μενού
Παρεμβάσεις
Εκδόσεις
Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση! PDF Εκτύπωση E-mail
05.12.09

ΝΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΔΙΑΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΔΕΚΕΜΒΡΗ!

Ένα χρόνο μετά τη δολοφονία του 15χρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου στο κέντρο της Αθήνας από δύο αστυνομικούς και την έκρηξη της νεολαίας που την ακολούθησε, οι αιτίες της έκρηξης και της εξέγερσης εξακολουθούν να υπάρχουν και μάλιστα να μεγαλώνουν καθημερινά. Η νέα κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και η Ε.Ε., μαζί με τα συμφέροντα που εκπροσωπούν (ΣΕΒ, τραπεζίτες, εφοπλιστές, μεγαλέμποροι) έχουν βάλει ως στόχο να πληρώσουν για την οικονομική κρίση η νεολαία, οι εργαζόμενοι και τα φτωχά λαϊκά στρώματα. Η ανάγκη των επιχειρήσεων να στηρίξουν τα κέρδη τους και η τραγική κατάσταση της ελληνικής οικονομίας οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια σε τρομακτικές επιθέσεις στα δικαιώματά μας και σε μια κοινωνία μαζικής ανεργίας, ανασφάλιστης-μαύρης εργασίας, μισθών-φιλοδωρημάτων, ιδιωτικής παιδείας-υγείας-ασφάλισης και ωμής καταστολής.

 

Διακηρυγμένος στόχος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, η οποία ανακοίνωσε ότι το έλλειμμα της κυβέρνησης είναι πάνω από 30 δις ευρώ (12,7% του ΑΕΠ), είναι η μείωσή του σε μονοψήφια νούμερα μέσα σε ένα χρόνο. Αυτά τα χρήματα δεν θα τα πληρώσουν βέβαια αυτοί που τα έχουν, δηλαδή οι μεγάλες επιχειρήσεις και οι τράπεζες, αλλά εμείς, μέσω του προϋπολογισμού του 2010, του νέου ασφαλιστικού που ετοιμάζεται και της μεγάλης επίθεσης στην παιδεία:

α) Ο προϋπολογισμός του 2010 ουσιαστικά είναι ψευδής και ανεφάρμοστος. Είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα απορριφθεί από την Ε.Ε. και ότι θα αντικατασταθεί με άλλον σύντομα. Αυτό είναι ενδεικτικό της επίθεσης που ετοιμάζουν, την οποία δεν μπορούν πλέον να συγκαλύψουν. Προβλέπεται «πάγωμα» των προσλήψεων στο Δημόσιο για το 2010, μηδενική αύξηση σε μισό εκατομμύριο δημόσιους υπαλλήλους (για δεύτερη συνεχή χρονιά), αύξηση των έμμεσων φόρων, μείωση των πρωτογενών δαπανών κατά 2,2 δις ευρώ. Το κράτος σταματά να πληρώνει για τα ασφαλιστικά ταμεία και την κοινωνική προστασία. Ο προϋπολογισμός του 2010 «προβλέπει» ότι η ανεργία θα κυμανθεί κάτω από 10% και το ΑΕΠ θα συρρικνωθεί κατά 0,3%, την ίδια στιγμή που όλοι γνωρίζουμε ότι καθημερινά γίνονται εκατοντάδες απολύσεις και κλείνουν συνεχώς μικρές και μεγάλες επιχειρήσεις και ότι η επίσημη ανεργία των νέων είναι πάνω από 25%. Αυτός ο προϋπολογισμός, ο οποίος δεν θίγει ούτε στο ελάχιστο τα κέρδη των επιχειρήσεων και των τραπεζών, καθώς και αυτός που θα τον συμπληρώσει ή αντικαταστήσει τελικά, διαμορφώνουν το κλίμα για την επίθεση στα δικαιώματά μας και αποτελούν μια μεγάλη πρόκληση. Αυτό, την ίδια στιγμή που η οικονομική κρίση καταστρέφει ζωές, τσακίζει οικογένειες, πετάει μαζικά ανθρώπους στο δρόμο, αναγκάζει τους νέους να εργάζονται σαν σκλάβοι και να μην ξέρουν τι τους ξημερώνει αύριο.

β) Το νέο ασφαλιστικό που ετοιμάζεται με τη βιτρίνα του «κοινωνικού διαλόγου» θα αποτελέσει ουσιαστικά το τέλος της κοινωνικής ασφάλισης. Τα Βαρέα Ανθυγιεινά Ένσημα (ΒΑΕ) θα καταργηθούν πλήρως (θα απομείνουν ελάχιστες κατηγορίες επαγγελμάτων), τα όρια ηλικίας ανδρών-γυναικών θα εξισωθούν (καταρχάς) στα 65 έτη (αυτό σημαίνει για τις εργαζόμενες αύξηση ορίων ως και 15 χρόνια), ενώ θα ακολουθήσουν κι άλλες συγχωνεύσεις-χρεοκοπίες ταμείων. Το κράτος ουσιαστικά εγκαταλείπει τα ταμεία στην «τύχη» τους, δηλαδή τη βέβαιη χρεοκοπία, σταματώντας να χρηματοδοτεί τα ασφαλιστικά ελλείμματα τα οποία δημιούργησε το ίδιο και οι επιχειρηματίες με τις εισφοροδιαφυγές, τα δομημένα ομόλογα, τις αποικιακού τύπου συμβάσεις με φαρμακευτικές εταιρίες… Η οριστική κατάρρευση των ταμείων είναι προ των πυλών, και θα σημάνει όχι μόνο την κατάργηση της έννοιας της σύνταξης και της ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης (στα οποία θα έχει πρόσβαση όποιος έχει χρήματα να πληρώσει για ιδιωτική ασφάλιση - δηλαδή σχεδόν κανείς) αλλά και την κατάργηση της κοινωνικής-εργατικής αλληλεγγύης, που θα μετατρέψει την κοινωνία σε πραγματική ζούγκλα.

γ) Η επίθεση στην εκπαίδευση εντείνεται το αμέσως επόμενο διάστημα. Η επίθεση αυτή, σε όλες τις βαθμίδες της εκπαίδευσης, δεν έχει σχέση με την επιστήμη, το πώς πρέπει να είναι η ιδανική εκπαίδευση, κ.ο.κ. αλλά έχει απλούστατα να κάνει με το χρήμα. Το κράτος πολύ απλά δεν επιθυμεί να πληρώνει για την εκπαίδευση και γι’ αυτό επιθυμεί να απαλλαγεί από την ανάγκη να χρηματοδοτεί την εκπαίδευση («αποκέντρωση») και από την ανάγκη να αναγνωρίζει απολυτήρια και πτυχία («δια βίου εκπαίδευση»). Ειδικότερα για την τριτοβάθμια εκπαίδευση, ο στόχος είναι είτε η πλήρης εγκατάλειψή της (όποια σχολή δεν μπορεί να βρει πόρους από μόνη της, ας κλείσει) είτε η επιβολή μεγάλων διδάκτρων σε όλα τα επίπεδα σπουδών, σε συνδυασμό με την πλήρη κατάργηση των όποιων δωρεάν παροχών έχουν απομείνει (λέσχες, εστίες, βιβλία), πράγμα που θα έχει το ίδιο πρακτικά αποτέλεσμα. Στο «πανεπιστήμιο της αγοράς», με το οποίο θέλουν να αντικαταστήσουν το σημερινό πανεπιστήμιο, όλα θα είναι επί πληρωμή: δίδακτρα, βιβλία, σίτιση, στέγαση. Τα σημερινά πτυχία και τα επαγγελματικά-εργασιακά δικαιώματα που κατοχυρώνουν θα γίνουν άχρηστα χαρτιά, καθώς οι σχολές που θα ανταγωνίζονται για φοιτητές-πελάτες (κατάργηση πανελλαδικών) θα προσφέρουν τη μια στιγμή επί πληρωμή προγράμματα σπουδών ποικίλης διάρκειας (μονοετή, διετή κ.λπ.) και την άλλη θα τα καταργούν, όπως θα καταργούνται και οι ίδιες, αν δεν αντέχουν στον ανταγωνισμό («αξιολόγηση»). Αυτά τα «πτυχία» φυσικά και δεν θα αναγνωρίζονται και στην καλύτερη περίπτωση θα έχουν την αξία που έχουν σήμερα τα Κέντρα Ελευθέρων Σπουδών (αναγνώριση ΚΕΣ). Σε ένα τέτοιο πανεπιστήμιο, δεν θα χωράνε Άσυλο και συνδικαλιστικές-δημοκρατικές ελευθερίες. Θέλουν να καταργήσουν το Άσυλο, όχι μόνο γιατί προστατεύει τη διάδοση επαναστατικών ιδεών, τους φοιτητικούς και εργατικούς αγώνες, αλλά και γιατί συμβαδίζει και προστατεύει το δημόσιο χαρακτήρα της εκπαίδευσης.

δ) Η καταστολή εντείνεται καθημερινά, με στόχο την αποτροπή αγώνων που θα απαντούν σ’ αυτήν την επίθεση. Η δολοφονία του Αλέξη δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός από κάποιους «τρελούς» αστυνομικούς. Αντίθετα, είναι η λογική συνέπεια για ένα σύστημα που δεν χρειάζεται τη νεολαία, που τη «σκοτώνει» καθημερινά με την έλλειψη προοπτικής και μέλλοντος, με τις απολύσεις, με τα stage, με τη μαύρη-ανασφάλιστη εργασία. Αυτό το σύστημα ενίοτε θα δολοφονεί και κυριολεκτικά. Το ίδιο επιφυλάσσουν για αυτούς που επιλέγουν να διεκδικούν τα δικαιώματά τους, καθώς και αυτά των συναδέλφων τους (Κ. Κούνεβα). Η αστυνομική καταστολή έχει περάσει πλέον σε ένα ανώτερο επίπεδο. Η αστυνομία έχει μετατραπεί σε στρατό κατοχής, ο οποίος καθημερινά ασκείται σε μαζικές προσαγωγές-συλλήψεις δίχως λόγο και αιτία (300 προσαγωγές στην Αθήνα στις 17-11-09), σε βασανιστήρια και δολοφονίες, (μετανάστες), στον αποκλεισμό περιοχών (Εξάρχεια, κέντρο Θεσ/νίκης) με στόχο τον αυριανό αποκλεισμό γειτονιών-συνοικιών που θα εξεγείρονται.

Απέναντι σ’ αυτήν την κατάσταση, μόνη λύση είναι οι αγώνες μας. Οι διαδηλώσεις του Δεκέμβρη, με αφορμή την επέτειο της δολοφονίας του Αλέξη, θα πρέπει οργανωμένα να πάρουν αυτόν τον χαρακτήρα, με κεντρικό σύνθημα «ΔΕΝ ΘΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ - ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ». Ο Αλέξης δολοφονήθηκε εξαιτίας της κρίσης. Αυτό ήταν εξάλλου το κοινό αίτημα όλων των διαδηλωτών του Δεκέμβρη (νέων εργαζομένων, μαθητών, μεταναστών) και η αιτία που υπογράμμιζε τις επιθέσεις-αποκλεισμούς στα Α.Τ. και τους αποκλεισμούς δρόμων. Ο Δεκέμβρης δεν ήταν «μπάχαλα» και «καταστροφές». Ο Δεκέμβρης ήταν η έκρηξη μιας νεολαίας που νιώθει ότι δεν έχει μέλλον. Οι μόνες «καταστροφές» είναι αυτές που κάνει η οικονομική κρίση, οι επιθέσεις των κυβερνήσεων και η καταστολή στις ζωές μας. Ο Δεκέμβρης «έβγαλε» μια νεολαία που επιτίθεται στα Α.Τ. και συγκρούεται με τις δυνάμεις καταστολής, δηλαδή μια νεολαία που δεν φοβάται να διεκδικήσει το μέλλον της. Γι’ αυτό και δεν πρόκειται να την «καταδικάσουμε» ή να κρατήσουμε «ίσες αποστάσεις». Ο Δεκέμβρης ξεγύμνωσε την αστυνομία, έδειξε τον πραγματικό της ρόλο και έκανε την κυβέρνηση της ΝΔ ένα «άταφο πτώμα». Αν ο Δεκέμβρης είχε αδυναμίες, αυτές ήταν η έλλειψη μορφών οργάνωσης-αυτοοργάνωσης, η έλλειψη πολιτικών στόχων και η μη συμμετοχή των εργαζομένων. Με λίγα λόγια, η αδυναμία του Δεκέμβρη ήταν ότι περιορίστηκε στο επίπεδο της κοινωνικής έκρηξης και όχι της εξέγερσης.

Αυτή πρέπει να είναι η συνεισφορά μας στον φετινό Δεκέμβρη. Να προετοιμάσουμε τις διαδηλώσεις και τους αγώνες που έρχονται, να προωθήσουμε τα αιτήματά μας, να οργανώσουμε δημοκρατικά και ενωτικά τις κινητοποιήσεις μας. Να πραγματοποιήσουμε Γενικές Συνελεύσεις σε όλες τις σχολές. Να δημιουργήσουμε επιτροπές αγώνα. Να ενωθούμε μαζί με τους μαθητές και τους εργαζόμενους σε κοινές επιτροπές και συντονιστικά πόλης αλλά και πανελλαδικά. Να πραγματοποιήσουμε καταλήψεις και διαδηλώσεις. Ο Δεκέμβρης να είναι μήνας πάλης για τα δικαιώματά μας. Το Δεκέμβρη να βάλουμε τις βάσεις για τα μελλοντικά κινήματα μαθητών, φοιτητών, εργαζομένων και φτωχών στρωμάτων, δίχως τα οποία δεν θα μπορέσουμε να σώσουμε το μέλλον μας και τα δικαιώματά μας.

- ΝΑ ΤΙΜΩΡΗΘΟΥΝ ΟΙ ΕΝΟΧΟΙ ΤΗΣ ΔΟΛΟΦΟΝΙΑΣ ΤΟΥ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΓΡΗΓΟΡΟΠΟΥΛΟΥ - Διάλυση των ΜΑΤ - Αφοπλισμός της αστυνομίας - Απαγόρευση χρήσης χημικών στις διαδηλώσεις

- ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΑΙΔΕΙΑ - ΟΧΙ ΣΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟ - Καμία μείωση των δαπανών, αύξησή τους για τις πραγματικές ανάγκες μας - Καμία εφαρμογή του ν. πλαίσιο, κατάργησή του - Κατάργηση των νόμων για την «αξιολόγηση» και τη «δια βίου εκπαίδευση» - Καμία αναγνώριση των ΚΕΣ - Δωρεάν σίτιση-στέγαση-βιβλία – Αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις – Απαγόρευση των απολύσεων

- ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΣΦΑΛΙΣΗ - Όχι στο νέο ασφαλιστικό - Καμία αύξηση ορίων ηλικίας - Κεφάλαιο και κράτος να πληρώσουν για τα ελλείμματα - Φέρτε πίσω τα κλεμμένα

 

ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΣΠΟΥΔΑΣΤΙΚΗ ΠΑΛΗ


 
Επόμ. >
 
Top! Top!