ΔΕΝ ΘΑ ΓΙΝΟΥΜΕ ΘΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ ΤΟΥΣ

ΑΓΩΝΑΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΜΑΣ, ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ

οι εργαζόμενοι στις τηλεπικοινωνίες και την πληροφορική -όπως και όλοι οι εργαζόμενοι- αντιμετωπίζουμε σήμερα τεράστια προβλήματα, μια ολομέτωπη επίθεση στα δικαιώματα, το βιοτικό επίπεδο, τις ζωές μας.

ΠΛΗΡΩΣΑΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΚΕΡΔΗ ΤΟΥΣ…

Οι εταιρίες του κλάδου θησαύρισαν από την λεγόμενη "απελευθέρωση της αγοράς". Αντί να θεωρείται βασική κοινωνική ανάγκη -όπως και είναι-, το αγαθό της επικοινωνίας (τηλεφωνία, διαδίκτυο, νέες υπηρεσίες κλπ.) εμπορευματοποιήθηκε πέρα από κάθε όριο, με αποκλειστικό κριτήριο το κέρδος των επιχειρήσεων.

Εκμεταλλεύτηκαν την δική μας έλλειψη συλλογικής οργάνωσης και αντίστασης, για να εξαπλώσουν τις ελαστικές εργασιακές σχέσεις (συμβασιούχοι, μερική απασχόληση κλπ.), την εντατικοποίηση της δουλειάς μας, τις απλήρωτες υπερωρίες, την καταστρατήγηση βασικών δικαιωμάτων μας (επιδόματα οθόνης και ακουστικού, ωράρια και άδειες κλπ.), το κράτημα των μισθών όσο το δυνατόν πιο χαμηλά…

Έτσι εκτινάχθηκαν τα κέρδη τους και βγήκαν τα δεκάδες και εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ των προκλητικών μισθών, μπόνους και προνομίων των "χρυσών παιδιών" του κλάδου (στελέχη, διευθυντές, ημέτεροι κάθε πολιτικού χρώματος με τις προμήθειές τους...).

Για να συντηρήσουν αυτή την κατάσταση, χτυπούν το δικαίωμα και την ελευθερία του συνδικαλισμού. Είτε με την καθαρή τρομοκρατία είτε με την διαρκή ατομικοποίηση και διαίρεσή μας - σε δήθεν "καλούς" και "κακούς", "παλιούς" και "νέους", "μόνιμους" και "προσωρινούς", μέσω "αξιολογήσεων", ατομικών "παροχών" και συμβάσεων κλπ.

…ΤΩΡΑ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΤΟΥΣ

Την κρίση που οι ίδιοι και το σύστημα τους δημιούργησαν -αν και λένε με θράσος ότι στον κλάδο δεν είναι τόσο έντονη!- προσπαθούν τώρα να την φορτώσουν στις δικές μας πλάτες:

- Μέσα σ' έναν χρόνο, μετράμε την απώλεια εκατοντάδων θέσεων εργασίας, σε όλες σχεδόν τις εταιρίες: λουκέτα και απολύσεις σε Altec και ΔΙΕΚΑΤ, μαζικές εκβιαστικές "οικειοθελείς αποχωρήσεις" σε Vodafone και Intracom, πώληση καταστημάτων και απόλυση των εργαζομένων τους στην Wind...

- Από τα πρώτα θύματα οι συμβασιούχοι και "ελαστικοί" συνάδελφοι, που μετά από χρόνια δουλειάς πετιούνται στην ανεργία, επειδή ξαφνικά "δεν τους χρειάζονται άλλο". Για να αντικατασταθούν αμέσως μετά με ακόμα περισσότερους συμβασιούχους, ακόμα πιο "ελαστικούς"! Ιδιαίτερα σε τηλεφωνικά κέντρα και καταστήματα, οι εργασιακές σχέσεις όσο πάνε και θυμίζουν σύγχρονο δουλεμπόριο.

- Οι υπεργολαβίες και το φραντσάιζ (σε τεχνικά τμήματα, καταστήματα κλπ.) απειλούν να διαλύσουν κάθε σταθερότητα και έλεγχο των εργασιακών σχέσεων. Πρόσφατα οι τεχνικοί της Vodafone που δέχτηκαν να μεταπηδήσουν σε υπεργολάβο (Kintec), ανακάλυψαν ότι θα εργάζονται… 11ωρα χωρίς υπερωρίες.

- Εκμεταλλευόμενοι την ανασφάλεια όλων μας, προσπαθούν να παγώσουν τους μισθούς και τις συλλογικές συμβάσεις. Η Wind καλεί το επιχειρησιακό σωματείο να συνυπογράψει "αυξήσεις" 0 και 1%, την ίδια στιγμή που ήδη έχει κόψει 50 ευρώ από τον μισθό των εργαζομένων.

Όλα αυτά είναι κομμάτι της συνολικής επίθεσης που δεχόμαστε οι εργαζόμενοι από τις κυβερνήσεις, τους καπιταλιστές, την Ευρωπαϊκή Ένωση. Για να ξεπεράσουν την κρίση, απαιτούν να μην μείνει τίποτα όρθιο από το βιοτικό μας επίπεδο. Με την ακρίβεια έχουν μετατρέψει τους μισθούς σε χαρτζιλίκι - ενώ εμείς προσπαθούμε να τα φέρουμε βόλτα με δεύτερες και τρίτες δουλειές και πνιγόμαστε στα δανεικά. Καταπατούν ακόμα κι αυτή την εθνική γενική συλλογική σύμβαση, για να κάνουν τους μισθούς χειρότερους κι από "βαλκανικούς". Τώρα ετοιμάζουν και νέους φόρους. Θέλουν ελεύθερα τα χέρια τους για απολύσεις χωρίς όριο, για διαθεσιμότητες και εκ περιτροπής εργασία με μείωση μισθών, για την πλήρη διάλυση των εργασιακών σχέσεων…Τα ασφαλιστικά ταμεία (και μαζί τα νοσοκομεία και το σύστημα υγείας) απειλούνται με κατάρρευση από την λεηλασία κράτους-εργοδοτών - κι αυτοί ετοιμάζουν νέα αντιασφαλιστικά μέτρα με συνταγή των διεθνών οργανισμών. Μας σπρώχνουν στον γκρεμό, μόνο και μόνο για να σώσουν τους "αναξιοπαθούντες" επιχειρηματίες, όπως με τα 28 δις που χάρισαν στις τράπεζες!

Θα τους το επιτρέψουμε; Ή θα απαιτήσουμε με τον αγώνα μας την ικανοποίηση των δικών μας αιτημάτων και αναγκών;

ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ - ΟΡΓΑΝΩΣΗ - ΑΓΩΝΑΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΙΚΟΣ ΜΑΣ ΜΟΝΟΔΡΟΜΟΣ

Τα τελευταία χρόνια, οι εργαζόμενοι στον κλάδο απέδειξαν πολλές φορές ότι τα πράγματα "μπορούν να πάνε αλλιώς" και όχι στο αδιέξοδο που μας σπρώχνουν οι εργοδότες.

- Στην Wind, η συγκρότηση του επιχειρησιακού σωματείου οδήγησε μετά από πολύμηνο αγώνα στην υπογραφή για πρώτη φορά επιχειρησιακής συλλογικής σύμβασης, με σημαντικές κατακτήσεις (μισθοί, επιδόματα, θεσμικά θέματα). Ενώ αποκρούστηκαν με επιτυχία -και με την αλληλεγγύη άλλων σωματείων και εργαζομένων- οι προσπάθειες της διοίκησης και στελεχών της να χτυπήσουν το σωματείο σέρνοντας το δύο φορές στα δικαστήρια.

- Στην Altec, με επίμονο και σκληρό αγώνα που έφτασε στην κατάληψη των κτιρίων της από τους εργαζόμενους, το επιχειρησιακό σωματείο που μόλις είχε συγκροτηθεί πέτυχε τελικά την καταβολή των δεδουλευμένων, παρά την πτώχευση της εταιρίας.

- Στην Intracom, έγινε μαζική απεργία για την αποτροπή των απολύσεων που είχε ανακοινώσει η διοίκηση.

- Στην Cosmote έγινε απεργία ενάντια στην απόλυση συναδέλφων.

- Στη Lannet έχουν γίνει κινητοποιήσεις για την πληρωμή των δεδουλευμένων.

Τα νέα σωματεία που φτιάχτηκαν επίσης σε Vodafone, Forthnet, τηλεφωνικά κέντρα του ΟΤΕ σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη, δείχνουν ότι παρά τις δυσκολίες, παρά την εργοδοτική τρομοκρατία (απολύσεις συνδικαλιστών κλπ.), οι εργαζόμενοι δεν "τρώνε το παραμύθι" ότι ο συνδικαλισμός "ανήκει στο παρελθόν" ή είναι "μόνο για το δημόσιο". Ότι αναζητούν αποτελεσματικούς τρόπους να οργανωθούν και να παλέψουν.

Πρέπει να οργανώσουμε περισσότερο και να κάνουμε αυτές τις αντιστάσεις ακόμα πιο μαζικές και αποφασιστικές. Δεν είμαστε μόνοι μας σ' αυτό τον δρόμο! Παντού στην Ευρώπη και τον κόσμο, οι εργαζόμενοι παλεύουν με διαδηλώσεις, απεργίες και καταλήψεις εργοστασίων, φωνάζοντας: ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΝ ΟΙ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΕΣ! Στην Ελλάδα, δίνονται καθημερινά δεκάδες μικρές και μεγάλες μάχες - όπως οι μεγάλες απεργίες για το Ασφαλιστικό, οι απεργίες των δασκάλων, ναυτεργατών και λιμενεργατών, ο αγώνας των ωρομίσθιων για σταθερή δουλειά, οι αγώνες των φοιτητών για την υπεράσπιση της δημόσιας και δωρεάν παιδείας... Το μεγάλο κίνημα αλληλεγγύης στην Κωνσταντίνα Κούνεβα και η εξέγερση της νεολαίας το Δεκέμβρη έδειξαν ότι "δεν πάει άλλο", ότι είναι πια καιρός να μπουν μπροστά τα δικά μας δικαιώματα και ανάγκες, ενάντια σ' ένα βρώμικο καθεστώς που λειτουργεί μόνο με τα σκάνδαλα και τη λεηλασία του δημόσιου χρήματος, με την βία και την καταστολή, σε βάρος της συντριπτικής πλειοψηφίας της κοινωνίας.

ΠΩΣ ΝΑ ΟΡΓΑΝΩΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΛΕΨΟΥΜΕ

Η συνδικαλιστική γραφειοκρατία που κυριαρχεί στην ΓΣΕΕ όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να οργανώσει αυτούς τους αγώνες, αλλά στέκεται αδιάφορη απέναντί τους. Δεν είχε προλάβει να υπονομεύσει τον αγώνα για το Ασφαλιστικό -στην πιο κρίσιμη στιγμή- και υπέγραψε άνευ όρων μια ελεεινή συλλογική σύμβαση με τον ΣΕΒ με "αυξήσεις" 1 ευρώ τη μέρα. Τον Δεκέμβρη, όχι μόνο δεν έκανε τίποτα για να κινητοποιηθούν οι εργαζόμενοι στο πλευρό της νεολαίας (κάτι που θα είχε στριμώξει πάρα πολύ την κυβέρνηση και τους εργοδότες) αλλά ακύρωσε και την απεργιακή πορεία στις 10/12. Τώρα καταθέτει με τους εργοδότες κοινά μνημόνια και προτάσεις για "διέξοδο από την κρίση" - αποδεχόμενη να την πληρώσουμε και πάλι εμείς! Ενώ και την διαδήλωση της Πρωτομαγιάς την μετέτρεψε σε "γιορτή των λουλουδιών" και συναυλία…

Στην ίδια ρότα και η ηγεσία των μεγάλων συνδικάτων και ομοσπονδιών του κλάδου, ιδιαίτερα της ΟΜΕ-ΟΤΕ. Εδώ και χρόνια, δεν έκαναν τίποτα για την οργάνωση των εργαζόμενων στον κλάδο. Αποδέχτηκαν την διαίρεση σε "παλιούς" και "νέους", την εξάπλωση της ελαστικής εργασίας (πχ. στα τηλεφωνικά κέντρα και τις θυγατρικές του ΟΤΕ) - ιδιαίτερα με την απροκάλυπτη εθελούσια έξοδο που αποδέχτηκε ένα κομμάτι τους το 2005. Ήταν απόντες από τα κινήματα και τους αγώνες (στην κατάληψη της Altec, στην αλληλεγγύη στην Κ. Κούνεβα κα.).

Όσο όμως αυτή η συνδικαλιστική γραφειοκρατία ενδιαφέρεται μόνο για τα δικά της προνόμια και καρέκλες, άλλο τόσο ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΠΑΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΤΗΝ ΥΠΟΘΕΣΗ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΜΑΣ.

- Τίποτα δεν βγαίνει όσο απλά γκρινιάζουμε, χωρίς να συμμετέχουμε ενεργά στη ζωή και τις γενικές συνελεύσεις των σωματείων μας, στις κινητοποιήσεις, στον αγώνα για να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις.

- Τίποτα δεν σώζουμε όσο ο καθένας μόνος του βουλιάζουμε στην ανασφάλεια, όσο επιτρέπουμε να μας τρομοκρατούν οι εργοδότες για να μην αντιδρούμε. Το μόνο που έτσι πετυχαίνουμε είναι να φουντώνουν και να έρχονται ακόμα πιο κοντά οι απολύσεις, η επισφαλής εργασίας, η ανεργία, το ξεχαρβάλωμα όλων των δικαιωμάτων μας… Μόνη διέξοδος είναι η συλλογικότητα, η οργάνωση, ο αγώνας!

Το επόμενο διάστημα, πρέπει να οργανώσουμε την ενιαία, κοινή απάντηση όλων των εργαζόμενων στον κλάδο.

Να συντονίσουμε και να ενώσουμε όλες τις προσπάθειες και αντιστάσεις. Να παλέψουμε για ένα κοινό μέτωπο των σωματείων του κλάδου. Να προετοιμάσουμε κοινές δράσεις και κινητοποιήσεις, ανοίγοντας τον δρόμο για τους ακόμα πιο σκληρούς και αποφασιστικούς αγώνες που είναι μπροστά μας.

Να προβάλλουμε τα δικά μας αιτήματα και λύσεις. Όχι για να σώσουμε τους "αναξιοπαθούντες" επιχειρηματίες - αλλά για να σωθούμε εμείς και η κοινωνία από τις επιθέσεις τους! Τα δικά μας αιτήματα και λύσεις, για να είναι πραγματικά αποτελεσματικά, δεν πρέπει να διστάσουμε να τα πάμε μέχρι τη ρίζα του προβλήματος - δηλ. να συγκρουστούμε με τη λογική και το σύστημα της "ελεύθερης αγοράς" και του κέρδους:

- Άμεσο σταμάτημα όλων των απολύσεων. Παλεύουμε για την κατοχύρωση νόμου που θα τις απαγορεύει.

- Κατάργηση κάθε μορφής ελαστικής εργασίας. Όλες οι συμβάσεις να γίνουν αορίστου χρόνου. Κατάργηση των υπεργολαβιών και φραντσάιζ.

- Ελάχιστη αύξηση 100 ευρώ σε όλους τους μισθούς. Στόχος μας 1.400 κατώτερος βασικός μισθός για όλους. Κανένας εργαζόμενος στον κλάδο χωρίς συλλογική σύμβαση.

- Δημοσιοποίηση όλων των μισθών, μπόνους και προνομίων των διοίκησεων και στελεχών των εταιριών του κλάδου.

- Κάθε επιχείρηση που κλείνει ή απολύει, να κρατικοποιείται χωρίς αποζημίωση και να λειτουργεί με ευθύνη του κράτους και κάτω από τον έλεγχο των εργαζομένων. Το μέλλον μας δεν είναι ο καιάδας της ανεργίας. Δουλειά για όλους με 35ωρο-5νθήμερο-7ωρο.