The results of the 6 May elections are indeed staggering and create a new political, social and –very possibly– a new financial situation in our country and surely –in less degree– in the European Union, too. Summarizing in three basic points the message of the elections, it can be said:

(a) The policy of social and political forces which drove the economy, the politics, the society in an unprecedented crisis and threw back the living standards, the social and political rights of the working people many decades back, was condemned in the most striking manner.

(b) The influence of the struggles, of the general strikes, of the huge demonstrations and revolting clashes and in general of the prolonged social war of the previous period on the consciousness of the working masses, was expressed with them showing a totally different electoral behavior.

(c) The fascist blackmails (“bankruptcy/default”, “empty shelves”, “N. Korea”, “european course of the country and Euro” etc.) of the European Union and of the other imperialists, of the capitalists and their servants (bourgeois politicians, big journalists, money-craving academics and other punks) were ignored or even contempted.

(d) The situation of the labor movement was imprinted, in view of the new, unbelievably cruel attack which was planned for immediately after the elections, by the dictatorship of PASOK-ND, by European Union and IMF. More specifically:

1. The two main bourgeois parties, which are the main responsibles for the country’s bankruptcy and the brutal memorandum policies, faced a true electoral crash, getting unbelievably low percentages (13,18% for PASOK from 43,92% in 2009, 18,85% for ND from 33,47% in 2009, percentage which had been considered its historic low since its founding after 1974) and losing more than 3 million votes (PASOK lost almost 2.180.000 and ND almost 1.105.000 votes). Both bourgeois parties got especially low percentages in big urban centers and above all in Athens and in working class and popular neighborhoods.

In addition, all the rest bourgeois pro-memorandum forces, like the LAOS, the parties of Bakogianni and Manos etc. were openly and thundelry denounced, not managing to enter the Parliament despite the fact that they were reinforced in in any possible way by the capital, the media and the European Union. [Note: Bakogianni and Manos are ultra neoliberals, coming out from ND. Manos has left ND some years ago, Bakogianni quite recently, when she lost the party’s presidency to Samaras, ND’s current president. Bakogianni is leader of “Democratic Alliance”, Manos of “Action” – recently, after the elections, they were in talks for getting together in a new party.]

2. All parties of the left (reformist and far left) were reinforced, showing the clear turn of the working people, of the poor popular layers and of the youth.  They gathered all together a huge percentage, which is an historical record, even bigger than the 24,5% of 1958. [Note: in 1958, just 9 years after the end of the civil war, with the devastating defeat of the left and the huge repression that followed, the formation of EDA (Greek Democratic Left), a reformist formation endorsed by the then illegal KKE, got the second seat in the elections, with 24,5%. This was a political earthquake for the post-civil war regime imposed by the right.]

(a) However, the big winner is SYRIZA, which sky rocketed its electoral percentages at 16,78%, becoming the principal opposition party! It is clear that SYRIZA better expressed the sentiment that basically is predominant –for the moment– in the popular masses, that is of seeking a solution through the elections, possibly inside the European Union. On the other hand, of course, it objectively expresses the militant feeling of the masses, their will to get rid of the pro-memorandum forces, the lust for unity of the left forces and maybe for a left government or for an alternative to the barbarity of the system.

(b) KKE, despite its small increase at national level, comes out seriously injured (which is reflected in its announcement after the elections), which is sure that will have consequences in the future. First, it’s the first time it is electorally outnumbered by another left party – and this was done in a spectatular manner. Second, and maybe the most important, its strength decreases in the basic working class centers and especially of those in Athens, in which the biggest clashes took place and in general were the epicenter of the prolonged social war. This is a quite important fact, meaning that broader masses saw and disapproved the KKE’s policy of dividing the struggles, its absence from every social and revolting process.

(c) The lists of the far left (ANTARSYA, electoral cooperation between ΚΚΕ (m-l) and M-L ΚΚΕ, ΕΕΚ) were reinforced and more the formation of ANTARSYA. [Note: KKE(m-l) and ML-KKE are organizations of stalinist or mao-stalinist origin. EEK is troskyist, linked to the “Committee for Refoundation of the 4th International”/CRFI.] However, it’s a fact that this electoral reinforcement does not constitute a qualitative leap in the electoral interventions of this political “space” so far, despite the fact that the sum of their percentage (adding OKDE) comes close to 2%.

(d) In its first participation in the elections, OKDE (in 26 electoral peripheries – note: out of totally 55) got 2.002 votes and a percentage of 0,03%. It’s a satisfactory result, which could be better. In any case, we thank all those who fought to make OKDE’s programme and positions known and honored us with their vote.

3. The Independent Greeks were reinforced significally, mainly due to their anti-memorandum policy/rhetoric and not due to any of the right or far-right elements they have in their policy. [Note: Independent Greeks are led by Panos Kammenos, former cadre, PM and minister with ND.]

4. The impressive showing up of the fascist gang of Xrysi Avgi (“Golden Dawn”) is surely the negative point of these elections. However, it is the result of the crisis and rottening of the capitalist system and of the sharpening of the political crisis. The movement’s reaction against this “serpent’s egg” must be immediate, with self defence groups of natives and immigrants and with solidarity networks for dealing with the immediate problems of survival created by the crisis.

5. It is clear that after the electoral results, the political evolution speeds up. The bourgeois political forces, shot to pieces and in full decomposition, without visible perspective of reorganising and recomposing themselves, at political and organizational level, find it difficult (or even can not) to form a government – and even more to govern. Everything is in the air, in a vacuum: the memorandums, the loan treaties, their barbarous measures, the policies of subordination… and even the “european course of the country and the Euro” etc. In short, close to the financial crisis a huge political crisis is added, which contains all the basic elements of a prolonged open governmental crisis. A problem which does not seem to be solved neither with new elections (which nobody seems to want and mainly the bourgeois forces, the European Union and the imperialists). Maybe they will resolve to a new Bonapart, of different composition and nature than Papadimos.

The straggles, the huge demonstrations, the revolting clashes and now the electoral results show that the rejection of bourgeois policies has taken big dimensions and moreover that this rejections is growing and acquiring new and qualitative characteristics. This course seems difficult to stop from any bourgeois government with reformist clinchers, which will want to apply the same destructive, memorandum policies. In addition, the quest of the masses for something totally new and radically different is visible and doesn’t seem to be bent. All these show the forthcoming clash. OKDE has taken notice of it during the period before the elections and of course will also do it after the elections, too, taking into account the new situation. We will continue our struggle for strengthening and self-organizing the struggles, for building a new revolutionary force, for socialist revolution.

OKDE – Organisation of Communists – Internationalists (Greece)

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 6ης Μάη είναι πράγματι συγκλονιστικά και δημιουργούν μια νέα πολιτική, κοινωνική και πολύ πιθανόν μια νέα οικονομική κατάσταση στην χώρα μας και σίγουρα -σε μικρότερο βαθμό- και στην ΕΕ. Συνοψίζοντας σε τρία βασικά σημεία το μήνυμα των εκλογών, μπορεί να ειπωθεί:

α) Καταδικάστηκε με τον πιο βροντερό τρόπο η πολιτική των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων που οδήγησαν την οικονομία, την πολιτική, την κοινωνία σε μια κρίση χωρίς προηγούμενο και γύρισαν το βιοτικό επίπεδο, τα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα των εργαζομένων πολλές δεκαετίες πίσω. β) Εκφράστηκε η επίδραση των αγώνων, των γενικών απεργιών, των τεράστιων διαδηλώσεων και των εξεγερσιακών συγκρούσεων και γενικά του παρατεταμένου κοινωνικού πολέμου της προηγούμενης περιόδου πάνω στη συνείδηση των εργαζόμενων μαζών με την εκδήλωση μιας εντελώς διαφορετικής εκλογικής συμπεριφοράς. γ) Αγνοήθηκαν ή και περιφρονηθήκαν οι φασιστικοί εκβιασμοί («χρεοκοπία», «άδεια ράφια», «Β. Κορέα», «ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και ευρώ» κλπ.) της ΕΕ και των άλλων ιμπεριαλιστών, των καπιταλιστών και του υπηρετικού τους προσωπικού (αστοί πολιτικοί, μεγαλοδημοσιογράφοι, αργυρώνητοι πανεπιστημιακοί και άλλοι αλήτες). δ) Αποτυπώθηκε η κατάσταση του εργατικού κινήματος ενόψει της νέας απίστευτης σκληρότητας επίθεσης που προγραμμάτιζαν για αμέσως μετά τις εκλογές, η χούντα ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, ΕΕ και ΔΝΤ. Και πιο συγκεκριμένα:

1. Τα δυο κύρια αστικά κόμματα που έχουν και την κύρια ευθύνη για την χρεοκοπία της χώρας και τις βάρβαρες μνημονιακές πολιτικές, γνώρισαν πραγματική εκλογική συντριβή, συγκεντρώνοντας απίστευτα χαμηλά ποσοστά (13,18% το ΠΑΣΟΚ από 43,92% το 2009, 18,85% η ΝΔ από 33,47% το 2009, ποσοστό που είχε θεωρηθεί το ιστορικό χαμηλό από την ίδρυσή της, μετά την Μεταπολίτευση) και χάνοντας πάνω από 3 εκατομμύρια ψήφους (το ΠΑΣΟΚ έχασε περίπου 2.180.000 και η ΝΔ περίπου 1.105.000). Και τα δυο αστικά κόμματα συγκέντρωσαν ιδιαίτερα χαμηλά ποσοστά στα μεγάλα αστικά κέντρα και πάνω απ’ όλα στην Αθήνα και στις εργατικές και λαϊκές συνοικίες.
Επίσης αποδοκιμάστηκαν με τον ίδιο βροντερό τρόπο και όλες οι υπόλοιπες αστικές μνημονιακές δυνάμεις όπως το ΛΑΟΣ, η Ντόρα, ο Μάνος κλπ. μη κατορθώνοντας να μπουν ούτε στη Βουλή, παρά το γεγονός ότι ενισχύθηκαν με κάθε τρόπο από το κεφάλαιο, τα ΜΜΕ και την ΕΕ.

2. Ενισχύθηκαν όλα τα κόμματα της αριστεράς (ρεφορμιστικής και άκρας αριστεράς), πράγμα που δείχνει τη σαφή στροφή των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας. Συγκέντρωσαν όλα μαζί ένα τεράστιο ποσοστό που αποτελεί ιστορικό ρεκόρ, ακόμη μεγαλύτερο και από το 24,5% του 1958.

α) Ωστόσο, ο μεγάλος κερδισμένος είναι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ που εκτίναξε τα εκλογικά του ποσοστά στα ύψη του 16,78%, εξασφαλίζοντάς του τη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης! Είναι προφανές ότι ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ έκφρασε καλύτερα το πνεύμα που βασικά κυριαρχεί -προς το παρόν- στις λαϊκές μάζες, δηλαδή της αναζήτησης λύσης μέσα από τις εκλογές, πιθανόν και εντός ΕΕ. Από την άλλη βέβαια, αντικειμενικά, εκφράζει την αγωνιστική διάθεση των μαζών, την επιθυμία τους να απαλλαγούν από τις μνημονιακές δυνάμεις, τον πόθο για την ενότητα των δυνάμεων της αριστεράς και ίσως για μια αριστερή κυβέρνηση ή για μια εναλλακτική λύση απέναντι στην βαρβαρότητα του συστήματος.

β) Το ΚΚΕ, παρά τη μικρή άνοδο που σημείωσε πανελλαδικά, βγαίνει σοβαρά τραυματισμένο (πράγμα που αντανακλάται και στην ανακοίνωσή του), πράγμα που είναι βέβαιο ότι θα έχει συνέπειες στο μέλλον. Πρώτον, για πρώτη φορά υποσκελίζεται εκλογικά από ένα άλλο αριστερό κόμμα και μάλιστα μ’ ένα θεαματικό τρόπο. Δεύτερον, και ίσως το σημαντικότερο, η δύναμή του μειώνεται στα βασικά εργατικά κέντρα και κυρίως των Αθηνών όπου έγιναν οι μεγαλύτερες συγκρούσεις και γενικά ήταν το κέντρο του παρατεταμένου κοινωνικού πολέμου. Πρόκειται για ένα γεγονός αρκετά σημαντικό που σημαίνει ότι ευρύτερες μάζες είδαν και αποδοκίμασαν την διασπαστική πολιτική του, την απουσία του από κάθε κοινωνική και συγκρουσιακή διαδικασία.

γ) Τα ψηφοδέλτια της άκρας αριστεράς (ΑΝΤΑΡΣΥΑ, εκλογική συνεργασία ΚΚΕ (μ-λ) και Μ-Λ ΚΚΕ, ΕΕΚ) ενισχύθηκαν και περισσότερο το σχήμα της ΑΝΤΑΡΣΥΑ. Ωστόσο, είναι γεγονός ότι αυτή η εκλογική ενίσχυση δεν συνιστά μια ποιοτική τομή στις μέχρι τώρα εκλογικές παρεμβάσεις αυτού του χώρου, παρά το γεγονός ότι το άθροισμά τους (μαζί με το ποσοστό της ΟΚΔΕ) πλησιάζει το 2%.

δ) Στην πρώτη συμμετοχή της στις εκλογές η ΟΚΔΕ (σε 26 εκλογικές περιφέρειες) συγκέντρωσε 2.002 ψήφους και ποσοστό 0,03%. Είναι ένα αποτέλεσμα ικανοποιητικό, που θα μπορούσε να είναι και καλύτερο. Σε κάθε περίπτωση ευχαριστούμε όλους εκείνους και εκείνες που έδωσαν την μάχη για τη διάδοση του προγράμματος και των θέσεων της ΟΚΔΕ και μας τίμησαν με την ψήφο τους.

3. Σημαντικά ενισχύθηκαν και οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, κυρίως χάρις στην αντιμνημονιακή πολιτική/ρητορεία τους και όχι στα όποια δεξιά και ακροδεξιά στοιχεία έχουν στην πολιτική τους.

4. Η θεαματική εμφάνιση της φασιστικής συμμορίας της Χρυσής Αυγής είναι ασφαλώς το αρνητικό σημείο αυτών των εκλογών. Ωστόσο, είναι το αποτέλεσμα της κρίσης και της σήψης του καπιταλιστικού συστήματος και της όξυνσης της πολιτικής κρίσης. Η αντίδραση του κινήματος απέναντι σ’ αυτό το «αυγό του φιδιού» πρέπει να είναι άμεση με ομάδες αυτοάμυνας ντόπιων και μεταναστών και με δίκτυα αλληλεγγύης για την αντιμετώπιση των άμεσων προβλημάτων επιβίωσης που γεννά η κρίση.

5. Είναι φανερό ότι μετά τα εκλογικά αποτελέσματα οι πολιτικές εξελίξεις επιταχύνονται. Οι αστικές πολιτικές δυνάμεις, διαλυμένες και σε πλήρη αποσύνθεση, χωρίς ορατή προοπτική ανασυγκρότησης και ανασύνθεσης, πολιτικής και οργανωτικής, αδυνατούν ή δυσκολεύονται ακόμη και να σχηματίσουν κυβέρνηση και πολύ περισσότερο να κυβερνήσουν. Όλα βρίσκονται στον αέρα, στο κενό: τα μνημόνια, οι δανειακές συνθήκες, τα βάρβαρα μέτρα τους, οι πολιτικές της υποτέλειας…και ακόμη «η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας και του ευρώ» κλπ. Με λίγα λόγια, κοντά στην οικονομική κρίση προστίθεται και μια τεράστια πολιτική κρίση που περιέχει όλα τα βασικά χαρακτηριστικά μιας παρατεταμένης ανοιχτής κυβερνητικής κρίσης. Πρόβλημα που δε φαίνεται να λύνεται ούτε με νέα προσφυγή σε εκλογές, που κανένας δε φαίνεται να θέλει και κυρίως οι αστικές δυνάμεις, η ΕΕ και οι ιμπεριαλιστές. Ίσως καταφύγουν σ’ ένα νέο Βοναπάρτη, διαφορετικής σύνθεσης και φύσης από τον Παπαδήμ(ι)ο.

Οι αγώνες, οι τεράστιες διαδηλώσεις, οι εξεγερσιακές συγκρούσεις και τώρα τα αποτελέσματα των εκλογών δείχνουν ότι η απόρριψη των αστικών πολιτικών έχει πάρει μεγάλες διαστάσεις και επιπλέον αυτή η απόρριψη μεγαλώνει και αποκτάει νέα και ποιοτικά χαρακτηριστικά. Αυτή η πορεία φαίνεται δύσκολα να ανακόπτεται από την όποια αστική κυβέρνηση με ρεφορμιστικά δεκανίκια που θα θελήσει να εφαρμόσει τις ίδιες καταστροφικές, μνημονιακές πολιτικές. Ακόμη η αναζήτηση των μαζών για κάτι το εντελώς καινούργιο και ριζοσπαστικά διαφορετικό είναι ορατή και δεν φαίνεται να κάμπτεται. Όλα αυτά δείχνουν την επερχόμενη σύγκρουση. Η ΟΚΔΕ την είχε επισημάνει και κατά την διάρκεια της προεκλογικής περιόδου και φυσικά θα το κάνει και μετά τις εκλογές μαζί με τα νέα δεδομένα. Θα συνεχίσουμε την πάλη μας για την ενίσχυση και αυτοοργάνωση των αγώνων, για την οικοδόμηση μιας νέας επαναστατικής δύναμης, για τη σοσιαλιστική επανάσταση.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

ΝΑ ΣΥΝΤΡΙΨΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΥΠΕΥΘΥΝΟΥΣ ΤΗΣ ΧΡΕΟΚΟΠΙΑΣ ΜΑΣ

ΕΜΠΡΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΞΟΔΟ

Μπροστά στην οικονομική και κοινωνική καταστροφή μας

       Μειώσεις μισθών και συντάξεων, φόροι και χαράτσια, δραματική αύξηση των λουκέτων, των απολύσεων και της ανεργίας, εξάπλωση των «ελαστικών»/δουλικών σχέσεων εργασίας, λεηλασία κάθε ατομικής, δημόσιας ή συλλογικής περιουσίας (από ακίνητα και δημόσιους οργανισμούς μέχρι καταθέσεις και ασφαλιστικά ταμεία). Το βιοτικό επίπεδο, τα στάνταρτ ζωής καταρρέουν, μαζί με τα συστήματα παιδείας, υγείας, ασφάλισης, και το όποιο δικό μας μέλλον και των οικογενειών μας. Ο εφιάλτης της πείνας ζώνει όλο και περισσότερα νοικοκυριά, τα παιδιά, τους άνεργους, τους φτωχούς και τους νεόπτωχους εργαζόμενους. Oι ουρές στα συσσίτια και οι άστεγοι αυξάνονται κάθε μέρα. Και ο κατήφορος της εξαθλίωσης και της καταστροφής δεν έχει τέλος…

Με το Μνημόνιο ΙΙ, τη νέα Δανειακή Σύμβαση και το PSI, που μας τα σερβίρουν σαν «επιτυχία» και «σωτηρία της χώρας», αυτή η καταστροφή θα είναι ακόμα πιο μεγάλη και ραγδαία. H ύφεση θα γίνεται όλο και πιο άγρια. Σύντομα μισθοί και συντάξεις θα πέσουν στο 30% σε σχέση με το 2009, η πραγματική ανεργία θα ξεπεράσει το 30% (στους νέους πολύ πάνω από 50%). Αυτό σημαίνει 1,5-2 εκ. ανέργους και περίπου άλλους τόσους υποαπασχολούμενους. Τα ασφαλιστικά ταμεία και η υγεία, μετά το «κούρεμα», πάνε για οριστική διάλυση.

Με τα επόμενα μέτρα (αμέσως μετά τις εκλογές) ετοιμάζουν: κατάργηση του 13ου-14ου μισθού, πλήρη κατάργηση των κλαδικών συμβάσεων, νέα μείωση των συντάξεων, ακόμα και των πιο στοιχειωδών επιδομάτων (τέκνων κλπ.). Kαι για τους «τυχερούς», δουλειά με συνθήκες σύγχρονου σκλάβου, κατάργηση κάθε προστασίας της εργασίας, «Ειδικές Οικονομικές Ζώνες» όπου τα μεροκάματα και τα εργασιακά δικαιώματα δεν θα απέχουν από τις συνθήκες ενός στρατοπέδου καταναγκαστικής εργασίας. Κάθε μέρα που αυτές οι δυνάμεις παραμένουν στην εξουσία, μας ρίχνουν στο Μεσαίωνα, μετατρέπουν την ελληνική κοινωνία σ’ έναν σωρό ερειπίων. Αν τους αφήσουμε, η κόλαση που ζούμε δεν θα έχει τέλος.

 Ή ΑΥΤΟΙ Ή ΕΜΕΙΣ: Να σωθούμε από το σύστημά τους

       Μπροστά στην καταστροφή που μας απειλεί, δεν χωράνε μισόλογα και ημίμετρα. Οι μόνες πραγματικές λύσεις είναι αυτές που μπορούμε και πρέπει να επιβάλλουμε, με αποκλειστικό κριτήριο τα συμφέροντα και τις ανάγκες των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας. Πρέπει να παλέψουμε για:

1. ΑΜΕΣΗ ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ όλων των «μνημονίων» και των βάρβαρων μέτρων, της νέας αποικιοκρατικής δανειακής σύμβασης.

2. ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΤΟΥ ΧΡΕΟΥΣ ― ΑΜΕΣΗ ΠΑΥΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ ΣΕ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ-ΤΟΚΟΓΛΥΦΟΥΣ. Κάθε ευρώ που πάει σε τόκους και χρεολύσια, κόβεται από τους μισθούς, τις συντάξεις, την υγεία, παιδεία και κοινωνική ασφάλιση, τα δημόσια αγαθά και υπηρεσίες. Αρκετά άρμεξαν επιτέλους από το χρέος οι ντόπιοι και ξένοι τοκογλύφοι, που το κράτος τούς ταΐζει και με πακέτα δεκάδων δις! Να σταματήσουμε άμεσα να πληρώνουμε το χρέος, για να βρεθούν πόροι για μια άλλη πορεία της οικονομίας, για την επιβίωσης της ελληνικής κοινωνίας.

3. ΕΞΩ ΑΠΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Ε.Ε. ― ΟΧΙ ΣΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ «ΕΥΡΩ Ή ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ ΚΑΙ ΔΡΑΧΜΗ». Να απορρίψουμε τους εκβιασμούς τους. Μήπως δεν είναι η απόλυτη χρεοκοπία μας το διαρκές κόψιμο μισθών, συντάξεων κ.λπ. ή όταν δουλεύουμε μήνες απλήρωτοι;

Από τα «δάνεια σωτηρίας» που μας σερβίρουν, ούτε μισό ευρώ δεν πάει για μισθούς και συντάξεις, όπως ασύστολα ψεύδονται. Όλα πάνε (και μάλιστα δεσμεύονται μέσω ειδικών λογαριασμών) στους δανειστές–τοκογλύφους. Δεν θέλουμε πια τέτοιες «σωτηρίες» εξόντωσης! Αλίμονο αν δεχτούμε αυτή την εκτέλεσή μας, μόνο και μόνο για να μείνουμε στο Ευρώ!

Η πραγματική αιτία της κόλασης που ζούμε (και που θα χειροτερεύει συνεχώς) είναι η κρίση του ελληνικού καπιταλισμού και η διαχείρισή της τόσα χρόνια απ’ αυτές τις πολιτικές δυνάμεις. Είναι αυτό το σάπιο και καταστροφικό σύστημα που πρέπει να ξεφορτωθούμε. Γι’ αυτό πρέπει να συγκρουστούμε με το καπιταλιστικό σύστημα και το αστικό κράτος ―να παλέψουμε ενάντια στις οικονομικές και πολιτικές αλυσίδες της Ε.Ε. και του Ευρώ― να διαλύσουμε την αντιδραστική Ε.Ε. και να προχωρήσουμε στο χτίσιμο μιας Ενωμένης Σοσιαλιστικής Ευρώπης των εργαζομένων.

4. ΕΘΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΤΟΜΕΩΝ–ΚΛΕΙΔΙΑ ΤΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ. ΕΡΓΑΤΙΚΟΣ–ΚΟΙΝΩΝΙΚΟΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΠΑΝΤΟΥ. Τίποτα δεν θα μείνει όρθιο αν αφήσουμε την οικονομία κάτω από τη διαχείριση αυτών που καταστρέφουν την παραγωγή, τις υποδομές, την καταναλωτική δύναμη αλλά και το μορφωτικό–τεχνικό επίπεδο των εργαζομένων, των νέων, των λαϊκών στρωμάτων. Δεν μπορούν να υποσχεθούν παρά μόνο περισσότερα λουκέτα και ανεργία, μισθούς πείνας και εργάτες–σύγχρονους σκλάβους. Ο μόνος δρόμος είναι να εθνικοποιήσουμε τους τομείς–κλειδιά της οικονομίας (ενέργεια, πρώτες ύλες, συγκοινωνίες, τηλεπικοινωνίες και όλες τις βασικές υποδομές, κοινωνικές υπηρεσίες, μεγάλα εργοστάσια, εμπορικές και κατασκευαστικές επιχειρήσεις κλπ.) – και πρώτα και κύρια τις τράπεζες, που τις έχουμε ήδη «διασώσει» (βλ. χρυσοπληρώσει) με αμέτρητα δις! Όλα αυτά πρέπει να γίνουν δημόσια περιουσία και να λειτουργούν κάτω από τον έλεγχο εκλεγμένων και ανακλητών επιτροπών των εργαζομένων και των καταναλωτών (όχι μεγαλοσυνδικαλιστών γραφειοκρατών). Μόνο έτσι μπορούμε να σώσουμε τις θέσεις εργασίας, να επανεκινήσουμε την οικονομία με ένα σχέδιο κάλυψης των επείγουσων κοινωνικών αναγκών. Όχι με ανοησίες για «ανάπτυξη» μέσω των «αγορών» και για αεριτζίδικη «επιχειρηματικότητα».

5. ΣΥΝΤΑΚΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ. Δεν μπορούμε πια να ανεχόμαστε μια συμμορία βουλευτάδων με παχυλούς μισθούς και τραπεζικούς λογαριασμούς να ψηφίζουν τη θανατική μας καταδίκη, σε μια Βουλή-φρούριο ζωσμένη από δολοφονικές ορδές ΜΑΤ και Δίας. Αυτοί που έχουν ουσιαστικά καταργήσει κάθε νομιμότητα και το ίδιο το Σύνταγμα, που γίνονται δεκτοί με τα γιαούρτια της λαϊκής οργής σε κάθε εμφάνισή τους, δεν έχουν καμία πολιτική και ηθική νομιμοποίηση. Αυτή η σαπίλα δεν αντιμετωπίζεται με ασπιρίνες, δηλαδή απλά με εκλογές. Πρέπει να επιβάλλουμε να γίνουν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση ― δηλαδή για να αποφασίσει ο ελληνικός λαός μια ριζικά διαφορετική οργάνωση και λειτουργία της οικονομίας, της κοινωνίας, της πολιτικής.

 ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΑΝΤΟΥ: Για μια Σοσιαλιστική Διέξοδο από την κρίση

      Ένα τεράστιο κύμα αγώνων έχει πλημμυρίσει την ελληνική κοινωνία: απεργίες, καταλήψεις και αγώνες σε χώρους δουλειάς, κίνημα των «αγανακτισμένων» στις πλατείες, ανυπακοή στα χαράτσια, έκρηξη της λαϊκής οργής στις παρελάσεις, γιγάντιες εξεγερσιακές και συγκρουσιακές διαδηλώσεις (με τελευταία αυτή του Συντάγματος στις 12/2)… Είναι το ίδιο κύμα που σιγά-σιγά απλώνεται στην Ευρώπη, στις ΗΠΑ και σ’ όλο τον κόσμο, με αγώνες των εργαζομένων και της νεολαίας ενάντια στην φρίκη της καπιταλιστικής κρίσης. Με εξεγέρσεις και επαναστάσεις των αραβικών λαών, που γκρεμίζουν αιματοβαμμένες δικτατορίες δεκαετιών, δείχνοντας ότι μια άλλη πορεία των πραγμάτων είναι εφικτή!

Με οδηγό τις εμπειρίες μας, οι εργαζόμενοι, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και η νεολαία πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις. Δεν έχουμε τίποτα να περιμένουμε από κανέναν «σωτήρα», από τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, τη ρεφορμιστική αριστερά ή όσους όψιμα ανακάλυψαν ότι το Μνημόνιο ήταν λάθος.

Xρειαζόμαστε πρόγραμμα, οργάνωση, ένα σχέδιο αγώνων. Κάθε μέρα που χάνουμε, μεγαλώνει και η δική μας ευθύνη για όσα δεν κάνουμε για να σταματήσουμε αυτούς που μας καταστρέφουν. Πρέπει να παλέψουμε παντού, ενισχύοντας τη δική μας οργάνωση και αλληλεγγύη. Στους χώρους δουλειάς και στις σχολές. Στις γειτονιές και στις πλατείες, με Λαϊκές Συνελεύσεις ενάντια στη διάλυση της ζωής μας, με κινητοποιήσεις και κινηματικές δομές (επιτροπές αγώνα, αλληλοβοήθειας κ.α.), να προχωρήσουμε στην αντιμετώπιση των ζωτικών προβλημάτων επιβίωσης, με δυναμικούς, ενωτικούς και συντονισμένους αγώνες. Μπορούμε, όπως ανατρέψαμε τον Τσολάκογλου–Παπανδρέου και οι ρουμάνοι εργαζόμενοι τον δικό τους κουίσλινγκ, να τσακίσουμε τα αστικά κόμματα των τραπεζών, της Τρόικας, της Ε.Ε., να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις, να ανοίξουμε τον δρόμο για τον Σοσιαλισμό.

Γιατί αν δεν πάμε μέχρι τη ρίζα του κακού, αν σταματήσουμε στο κατώφλι της μόνης πραγματικής λύσης, τότε αυτό το σάπιο καπιταλιστικό σύστημα θα «αναπαλαιωθεί» πάνω στα κόκαλά μας. Χρειάζεται καταρχήν να φύγουμε από τις κοινοβουλευτικές πρακτικές, να επιβάλλουμε μια επαναστατική κυβέρνηση των εργαζομένων, τη Σοσιαλιστική Δημοκρατία. Αυτή είναι η μόνη διέξοδος από τη βαρβαρότητα του σάπιου καπιταλιστικού συστήματος, αυτό είναι το αυθεντικό περιεχόμενο του Σοσιαλισμού (και όχι τα εκτρώματα του «υπαρκτού σοσιαλισμού). Και για να τα επιβάλλουμε πρέπει να χτίσουμε μια νέα επαναστατική δύναμη, τη μόνη εγγύηση για να συγκρουστούμε αποτελεσματικά μ’ αυτό το σύστημα, τους υπηρέτες και το κράτος του.

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

Ενάντια στη Νέα Χούντα, στους υπεύθυνους της καταστροφής μας, στους σύγχρονους Τσολάκογλου

Με μια συμβολική πράξη απελπισίας, ο 77χρoνος συνταξιούχος έβαλε εχθές τέλος στη ζωή του, λυγίζοντας στη δολοφονική μέγγενη των Μνημονίων, της κοινωνικής καταστροφής και της απόλυτη εξαθλίωσης, της ταπείνωσης που η Τρόικα, η ντόπια «συμμορία του ευρώ» και οι δοσίλογοι της Νέας Χούντας του κεφαλαίου επιβάλλουν δια πυρός και σιδήρου στην ελληνική κοινωνία.

Η πράξη αυτή δεν ήταν μια αυτοκτονία. Ήταν μόνο μία από τις χιλιάδες εν ψυχρώ δολοφονίες που οι εκτελεστές αυτής της Νέας Χούντας πραγματοποιούν καθημερινά με την πολιτική της «σωτηρίας της χώρας» (!!) – δηλαδή της ολοκληρωτικής καταστροφής των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας Ήταν μόνο μια στιγμή στη διάρκεια του ολοκληρωτικού πολέμου που έχει κηρύξει το κεφάλαιο, της πρωτοφανούς ταξικής και κοινωνικής γενοκτονίας που οι γκαουλάιτερ και οι Τσολάκογλου του χρεοκοπημένου και σάπιου πολιτικού συστήματος έχουν εξαπολύσει ενάντια στην εργατική τάξη, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία.

Με περίσσιο κυνισμό και υποκρισία, οι στυγνοί υπηρέτες του κεφαλαίου και τα κόμματα των Μνημονίων φόρεσαν τη μάσκα της συμπόνιας και έσπευσαν έντρομοι να χύσουν κροκοδείλια δάκρυα για τον νεκρό – την ίδια στιγμή που κατέστειλαν με ΜΑΤ, χημικά και βία τους χιλιάδες που τον τίμησαν με την παρουσία τους στο τόπο του εγκλήματος. Με ανήκουστο θράσος έσπευσαν να υποσχεθούν “γρήγορη έξοδο από την κρίση” (!!) και ελπίδα (sic!) για να μην ξανασυμβούν “τέτοια συμβάντα”! Ποιοι τα λένε αυτά; Αυτοί που μετατρέπουν την ελληνική κοινωνία σε σωρό ερειπίων και απέραντο φρενοκομείο, που μας μετατρέπουν σε δουλοπάροικους του 21ου αιώνα!

Απέναντι σ’ αυτή τη σαπίλα και υποκρισία τους, η εργατική τάξη και η νεολαία έχουμε το χρέος να τιμήσουμε τους νεκρούς μας πυροδοτώντας μια γενικευμένη εξέγερση, για να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις, να στείλουμε στον αγύριστο τη σύγχρονη χούντα που έχει κάτσει στο σβέρκο μας. Ο 77χρονος είναι δικός μας νεκρός, να τον τιμήσουμε με αγώνες για να γίνει η τελευταία του ευχή να γίνει πραγματικότητα. Όλοι στους δρόμους, στις πλατείες, σε απεργίες, καταλήψεις και μαχητικές διαδηλώσεις, μέχρι να τους ξαποστείλουμε, μέχρι τη νίκη!

ΑΝΥΠΑΚΟΗ – ΕΞΕΓΕΡΣΗ ΠΑΝΤΟY

ΝΑ ΦΥΓΟΥΝ ΟΛΟΙ – αστικά κόμματα και πολιτικοί, οι υπεύθυνοι της χρεοκοπίας, οι υπηρέτες του κεφαλαίου, των Μνημονίων, της Τρόικας

Αθήνα, 5 Απριλίου 2012

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΩΝ ΔΙΕΘΝΙΣΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ

- Για να καταγγείλει και να αγωνιστεί ενάντια στις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις που οδήγησαν την οικονομία στη χρεοκοπία και τώρα υποστηρίζουν τα «Μνημόνια», τη χούντα Κυβέρνησης-Τρόικας που μας κυβερνά, τη σήψη και διαφθορά του πολιτικού συστήματος.

- Για να αναδείξει τα ουσιαστικά προβλήματα των εργαζομένων, των φτωχών λαϊκών στρωμάτων και της νεολαίας – και κυρίως για να προβάλει μια ριζικά διαφορετική, μια αντικαπιταλιστική πολιτική και ένα σχέδιο αγώνων που να μπορεί να αντιμετωπίσει τις βάρβαρες επιθέσεις της κατοχικής κυβέρνησης ΠΑΣΟΚ-ΝΔ που κηδεμονεύεται από ΔΝΤ-ΕΕ.

- Για να καταδείξει με επιχειρήματα ότι όσο παραμένουν αυτές οι δυνάμεις στην εξουσία, ο κατήφορος δεν έχει τέλος: Άμεσος στόχος τους, με το Μνημόνιο 2, είναι να κόψουν τους μισθούς και τις συντάξεις στο ένα τρίτο, στο ένα τέταρτο ή και ακόμη λιγότερο: μισθοί τρία, τέσσερα, πέντε κατοστάρικα, μέχρι 750 ευρώ στην καλύτερη περίπτωση! – συντάξεις φιλοδωρήματα 200 ή 300 ευρώ! Να μην αφήσουν κανένα εργασιακό δικαίωμα: κατάργηση των συλλογικών συμβάσεων και επομένως κατάργηση του οκταώρου, της όποιας σταθερότητας-σιγουριάς της εργασίας, της εγγυημένης αμοιβής: θα δίνουν όχι μισθούς αλλά «κάτι» και όποτε θέλουν, θα δουλεύουμε όποτε γουστάρουν, θα μας απολύουν χωρίς αποζημίωση όποτε κρίνουν ότι δεν μας έχουν ανάγκη. H δημόσια ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, η δωρεάν παιδεία, η κοινωνική ασφάλιση, δεν θα είναι «αυτονόητες» ούτε καν συνταγματικά κατοχυρωμένες αξίες και έτσι θα συρρικνωθούν και θα υποβαθμιστούν απελπιστικά, και σιγά σιγά θα καταργηθούν και τυπικά.

- Για να καταγγείλει το κεφάλαιο και τους υπηρέτες του, ΑΥΤΟΥΣ που με τις πολιτικές τους έχουν δημιουργήσει πάνω από 1 εκατομμύριο άνεργους και άλλους τόσους υποαπασχολούμενους, 3 εκατομμύρια συνανθρώπων μας που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, χιλιάδες που συνωστίζονται καθημερινά για ένα «γεύμα» στα συσσίτια ή ψάχνουν στους κάδους των απορριμμάτων… ΑΥΤΟΥΣ που θέλουν να δημιουργήσουν στρατόπεδα συγκέντρωσης σήμερα για τους μετανάστες και πολύ σύντομα για όσους αντιδρούν στη βαρβαρότητα του συστήματός τους.

- Για να καταγγείλει όλους (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΛΑΟΣ, Παπαδήμ(ι)ο κλπ.) που κυβέρνησαν χωρίς καμία πολιτική ή δημοκρατική νομιμοποίηση, με διαρκή πολιτικά πραξικοπήματα και καταργώντας κάθε εθνική και λαϊκή κυριαρχία. Και ακόμη μαζί με τη Μέρκελ, τον Σαρκοζί και την άθλια παρέα τους έχουν επιβάλλει καθεστώς νεοαποικιακού τύπου, όπως κάνουν και στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης.

- Για να δείξει ότι η ρίζα του προβλήματος είναι η κρίση του ίδιου του καπιταλισμού, η ίδια η λογική του συστήματος της εκμετάλλευσης και καταπίεσης, η λογική του κέρδους, της ατομικής ιδιοκτησίας στα μέσα παραγωγής, του ανταγωνισμού. Και όχι όπως προσπαθούν να μας πείσουν οι αστοί πολιτικοί και παπαγάλοι των ΜΜΕ ότι φταίνε κάποιοι «σκοτεινοί κερδοσκόποι» ή πολύ περισσότερο οι «συντεχνίες» και η «καθυστέρηση των μεταρρυθμίσεων» στην Ελλάδα!

- Για να αναδείξει το πολιτικό πρόβλημα, ότι δηλαδή αυτή η σαπίλα που μας κυβερνά δεν αντιμετωπίζεται με ασπιρίνες, δηλαδή απλά με εκλογές. Πρέπει να επιβάλλουμε να γίνουν εκλογές για Συντακτική Συνέλευση – δηλαδή για ν’ αποφασίσει ο ελληνικός λαός μια ριζικά διαφορετική οργάνωση και λειτουργία της οικονομίας, της κοινωνίας, της πολιτικής. Και ακόμη να ανοίξουμε το δρόμο για την πραγματική εναλλακτική λύση, που βρίσκεται έξω από τη λογική της οικονομίας της αγοράς και γενικά το αστικό και καπιταλιστικό σύστημα. Δηλαδή, την εγκαθίδρυση της Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας. Αυτή η Σοσιαλιστική Δημοκρατία θα είναι θεμελιωμένη πάνω σε κινηματικούς και κοινωνικούς θεσμούς, που θα στηρίζονται σε όργανα άμεσης δημοκρατίας και αυτοδιαχείρισης, όπου τα δημοκρατικά, πολιτικά, συνδικαλιστικά, ατομικά δικαιώματα και ελευθερίες θα ξεπερνούν κατά πολύ, ποσοτικά και ποιοτικά, εκείνα ακόμα και των πιο ανεπτυγμένων αστικών δημοκρατιών. Θα είναι μια κοινωνία όπου προτεραιότητα έχουν οι ανάγκες των πολλών και όχι της μειοψηφίας του πλούτου και του κέρδους, όπου ο δημοκρατικός έλεγχος των ίδιων των εργαζόμενων θα υπάρχει σε όλη την κοινωνία.

Η ΟΚΔΕ κατεβαίνει στις εκλογές με τη γλώσσα της ειλικρίνειας – όπως έκανε πάντοτε. Δεν κάνει συμβόλαιο με τη νίκη, κάνει συμβόλαιο με τον αγώνα. Το πρόγραμμα, η πολιτική, η τακτική και η πρακτική της ΟΚΔΕ είναι ένα τέτοιο συμβόλαιο, που έχει μέσα του όλες τις προϋποθέσεις για τη νίκη. Δεν θέλουμε να ξεγελάσουμε κανέναν, ούτε να σκορπίσουμε αυταπάτες δεξιά και αριστερά. Η κατάλυση όλων των εργατικών και λαϊκών κατακτήσεων και δικαιωμάτων ενός αιώνα, που πραγματοποιεί ο ευρωπαϊκός καπιταλισμός και ιδιαίτερα ο ελληνικός καπιταλισμός τα τελευταία 2-3 χρόνια, μπορεί να ανατραπεί μόνο με μεγάλους αγώνες, με εξεγέρσεις και βέβαια με κοινωνικές και προλεταριακές επαναστάσεις. H ΟΚΔΕ, πιστεύει, ότι έχει, σε γενικές γραμμές, μια σαφή αντίληψη αυτής της κατάστασης και προοπτικής. Αυτό θα προσπαθήσουμε να δείξουμε και να διαδώσουμε με την κάθοδό μας στις εκλογές. Και ακόμη, αν είναι και όσο είναι δυνατόν, να προετοιμάσουμε τους αγωνιστές του εργατικού κινήματος και ιδιαίτερα τους αγωνιστές της αντικαπιταλιστικής και επαναστατικής αριστεράς και φυσικά τους εργαζόμενους, τα φτωχά λαϊκά στρώματα και τη νεολαία για μια τέτοια εξαιρετικά αποφασιστική για το μέλλον της ανθρωπότητας γιγαντιαία σύγκρουση.

- Έτσι, η κάθοδός της ΟΚΔΕ στις εκλογές θα είναι μια συνέχεια των παρεμβάσεών της στους αγώνες και μια ανάδειξή τους. Και επιπλέον μια συμβολή στην οργάνωση της εργατικής αντίστασης και αντεπίθεσης των εργαζόμενων μαζών, αξιοποιώντας όλες τις πρόσφατες εμπειρίες: την εξέγερση του Δεκέμβρη του 2008, τον παρατεταμένο κοινωνικό πόλεμο που ξέσπασε από τις αρχές του 2010 (5 Μάη, κίνημα αγανακτισμένων, «Ιουνιανά», 12 Φλεβάρη 2012, παρελάσεις κλπ.). Με στόχο να αναδείξει ένα σχέδιο αγώνων και ανασυγκρότησης-ανασύνθεσης του εργατικού κινήματος.

- Τέλος, μέσα απ’ αυτή την εκλογική κάθοδο θέλουμε να δείξουμε την αναγκαιότητα να οικοδομηθεί μια νέα επαναστατική δύναμη, τη μόνη εγγύηση για να συγκρουστούμε αποτελεσματικά με το σύστημα, τους υπηρέτες και το κράτος του.

Απ’ όλα τα παραπάνω βγαίνει αβίαστα το συμπέρασμα ότι η ΟΚΔΕ έχει μια πολιτική και πρακτική δημοκρατική, ριζοσπαστική και αντικαπιταλιστική – και μ’ αυτή την έννοια είναι απόλυτα αντίθετη και εχθρική με αστικά κόμματα (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, το ακροδεξιό ΛΑΟΣ κλπ.), με τους υποστηρικτές, φανερούς και κρυφούς, των μνημονιακών πολιτικών. Είναι επίσης αντίθετη με τους ρεφορμιστές (ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, ΚΚΕ κλπ.), που η πολιτική τους είναι αποσπασματική και μερική, που κατά κανόνα υποτιμά ή αδιαφορεί για τη ρίζα του κακού, την κρίση του ίδιου του καπιταλιστικού συστήματος. Οι ρητορικές καταγγελίες των Μνημονίων ακυρώνονται στην πράξη με τις συμμαχίες τους με γνωστές «προσωπικότητες» του αστικού στρατοπέδου, ή όπως στην περίπτωση του ΚΚΕ με τη διασπαστική πολιτική του.

Στα ψηφοδέλτια της ΟΚΔΕ συμμετέχουν μέλη διοικήσεων σωματείων, συνδικαλιστές και απλοί εργαζόμενοι με σημαντική συμβολή σε όλες τις απεργίες και τους αγώνες όλης της προηγούμενης περιόδου, άνεργοι εργάτες που δραστηριοποιούνται σε Επιτροπές Ανέργων, αγωνιστές που δραστηριοποιούνται στους μετανάστες, φοιτητές με πλούσια δράση στο φοιτητικό κίνημα.

Με τα ψηφοδέλτιά της, η ΟΚΔΕ, εκτός των μεγάλων αγώνων και κινητοποιήσεων των εργαζομένων, συμβολίζει και αναδεικνύει και εκείνους τους αγώνες και εκείνο το κομμάτι της εργατικής τάξης (με μερική απασχόληση και κάθε είδους ελαστική εργασία, ανασφάλιστους, άνεργους, μετανάστες) που αποσιωπάται απ’ τα ΜΜΕ, τη συνδικαλιστική γραφειοκρατία, την αστική διαπλοκή. Που έπαιξε και παίζει σημαντικό ρόλο σε όλα τα κινήματα, στους μικρούς ή μεγάλους αγώνες της εργατικής τάξης.

Η ΟΚΔΕ κατεβαίνει σε 26 εκλογικές περιφέρειες, που ουσιαστικά αντιπροσωπεύουν το 80-85% του πληθυσμού της χώρας. Αυτές οι Περιφέρειες είναι:

1. Α’ Αθηνών
2. Β’ Αθηνών
3. Αττικής
4. Α’ Πειραιώς
5. Β’ Πειραιώς
6. Α’ Θεσσαλονίκης
7. Β’ Θεσσαλονίκης
8. Αχαΐας
9. Ιωαννίνων
10. Μαγνησίας
11. Λάρισας
12. Εύβοιας
13. Βοιωτίας
14. Έβρου
15. Χανίων
16. Κοζάνης
17. Αιτωλοακαρνανίας
18. Αργολίδας
19. Ηρακλείου
20. Σερρών
21. Ημαθίας
22. Καβάλας
23.Τρικάλων
24. Φθιώτιδος
25. Κορινθίας
26. Κιλκίς

ΘΕΜΑ
” Η Χρεοκοπία του Ελληνικού Καπιταλισμού και τα Mνημόνια της Καταστροφής.
Η πρόταση της ΟΚΔΕ για μια σοσιαλιστική διέξοδο από την κρίση. “

ATTIKΗ

ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ: Παρασκευή 6 Απριλίου, 6:30 μμ, ΚΥΒΕ Περιστερίου (Εθνάρχου Μακαρίου 1 & Κηφισού)

ΚΑΛΛΙΘΕΑ: Τρίτη 10 Απριλίου, 6:30 μμ, δημαρχείο Καλλιθέας (Μαντζαγριωτάκη 74-76)

ΝΙΚΑΙΑ: Πέμπτη 19 Απριλίου, 7:00 μμ, δημαρχείο Νίκαιας (Π. Τσαλδάρη 10)

—————————————————————————————————————————————————-

ΙΩΑΝΝΙΝΑ: Σάββατο 31 Μαρτίου 5μμ Εργατικό Κέντρο Ιωαννίνων

ΒΟΛΟΣ: Σάββατο 31 Μαρτίου 7μμ Πανεπιστήμιο (ΘΟΛΟΣ) – ισόγειο

ΣΕΡΡΕΣ: Σάββατο 31 Μαρτίου 6μμ πρώην ΔΕΠΚΑ (Εθν. Αντιστάσεως 34)

ΚΟΖΑΝΗ: Τετάρτη 4 Απριλίου 7μμ Εργατικό Κέντρο Κοζάνης

ΚΙΛΚΙΣ: Τετάρτη 4 Απριλίου, 6μμ Συνεδριακό Κέντρο Κιλκίς

ΠΑΤΡΑ: Πέμπτη 5 Απριλίου 6:30μμ, Εργατικό Κέντρο Πάτρας (Κολοκοτρώνη 20, πλατεία Όλγας)

ΛΑΡΙΣΑ: Πέμπτη 5 Απριλίου 7μμ Στέκι «paratod@s» (Θουκιδίδου 7- έξι δρόμοι)

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗ: Παρασκευή 6 Απρίλη 6:30μμ Εργατικό Κέντρο Αλεξανδρούπολης

ΚΑΒΑΛΑ: Τρίτη 10 Απριλίου 7μμ Καφέ «Παλαιά βιβλιοθήκη»

ΒΕΡΟΙΑ: Τετάρτη 11 Απριλίου 6μμ Εργατικό Κέντρο Βέροιας

ΤΡΙΚΑΛΑ: Τετάρτη 11 Απριλίου 7μμ Στέκι “ROSSONERO” – Αμαλίας 18

     Με απύθμενα ψέματα και ωμούς εκβιασμούς (αν βγούμε από το ευρώ και την ΕΕ «δεν θα έχουμε γάλα για τα παιδιά μας», «δεν θα έχουμε φάρμακα» κ.α.), η χούντα του Παπαδήμου (ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και μέχρι πρότινος και ΛΑΟΣ) πέρασε το Μνημόνιο II και τη νέα, αποικιοκρατική Δανειακή Σύμβαση, για να πετύχουν αυτό ακριβώς που υπόσχονταν ν’ αποτρέψουν: την πλήρη, διαρκή χρεοκοπία των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων.
Αυτοί οι υπεύθυνοι της χρεοκοπίας και της σημερινής άθλιας κατάστασης, εμφανίστηκαν στις παρελάσεις για την 25η Μαρτίου, περιζωσμένοι από ορδές ΜΑΤ για να τους φρουρούν από την λαϊκή οργή. Θέλοντας να στείλουν μήνυμα ότι θα κάτσουν βρέξει-χιονίσει στο σβέρκο του ελληνικού λαού, για να συνεχίσουν το έργο της οικονομικής-κοινωνικής καταστροφής του και της ταπείνωσής του.
Αυτή η αλαζονική στάση τους είναι συνέχεια της σχεδιασμένης όξυνσης που φέρνουν στην πολιτική ζωή, εξαπολύοντας μιας υστερία αντικομουνισμού και δαιμονοποίησης της αριστεράς, απειλές και εκβιασμούς αν οι αστικές δυνάμεις χάσουν την εξουσία – και προετοιμάζοντας μια ακόμα πιο σκληρή καταστολή των εργατικών και κοινωνικών αγώνων. Αυτή έγινε φανερή με τις εκατοντάδες προσαγωγές και συλλήψεις διαδηλωτών στη Λάρισα και άλλες πόλεις της Ελλάδας, με τα δακρυγόνα και το ξύλο στη Πάτρα και αλλού, ενώ στη Αθήνα επιβλήθηκε απαγόρευση συγκεντρώσεων. Όμως τίποτα δεν τους σώζει. Η κωμωδία των χθεσινών παρελάσεων αποδεικνύει την τεράστια αδυναμία τους και κοινωνική τους απομόνωση. Οι συλλήψεις των συναγωνιστών μας δεν μας τρομοκρατούν, ατσαλώνουν την θέλησή μας για να τους ανατρέψουμε.

Το Μνημόνιο II είναι μια συνειδητή, συστηματική γενοκτονία των εργαζομένων και των φτωχών λαϊκών στρωμάτων, τέτοια που δεν τόλμησαν ούτε οι Ναζί, ούτε η πιο αιματοβαμμένη λατινοαμερικάνικη χούντα. Πέρα από τα καταιγιστικά μέτρα (με όποια κυβέρνηση κι αν εκλεγεί), όχι μόνο τα τωρινά δάνεια (τα περίφημα 130 δις) αλλά και κρατικά έσοδα (φόροι, ξεπούλημα δημόσιου πλούτου κ.α.) θα μπαίνουν σε ειδικό λογαριασμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την αποπληρωμή των δανειστών. Δηλαδή, πρώτα θα ξεπληρώνονται οι ξένοι και ντόπιοι τραπεζίτες, μετά θα δίνονται χρήματα για στρατιωτικές-αστυνομικές δαπάνες και την πληρωμή των κρατικών αξιωματούχων – και στο τέλος, αν περισσέψουν, για μισθούς των εργαζομένων στο δημόσιο, συντάξεις, υγεία, παιδεία, ασφάλιση. Η χούντα του Παπαδήμου και τα κόμματα που την στηρίζουν δεσμεύτηκαν ότι θα το περάσουν αυτό και στο Σύνταγμα (στην επόμενη Βουλή, που είναι αναθεωρητική), για να εξασφαλίσουν τους ευρωπαίους και ντόπιους δανειστές-τοκογλύφους.
Έτσι καταργείται και κάθε έννοια εθνικής και λαϊκής κυριαρχίας, κάθε πολιτικό, δημοκρατικό και συνδικαλιστικό δικαίωμα. Η κυβέρνηση έχει μετατραπεί σε μια χούντα–διεκπεραιωτή των ελλήνων και ευρωπαίων επιχειρηματιών και τραπεζιτών, των εκβιαστών της ΕΕ, της Κομισιόν και του Γιουρογκρούπ. Η Βουλή σ’ ένα κακόγουστο θέατρο όπου 200-250 μαριονέτες ψηφίζουν στο άψε σβήσε ό,τι τους σερβίρουν, χωρίς ούτε καν να το διαβάσουν – και όλοι μαζί καυχιούνται ότι σώζουν την πατρίδα!

Ή Αυτοί ή Εμείς ― Για μια Σοσιαλιστική διέξοδο

    Οι εργαζόμενοι, τα λαϊκά στρώματα και η νεολαία πρέπει να προχωρήσουμε μπροστά, με εμπιστοσύνη στις δικές μας δυνάμεις. Ο δρόμος των εργατών σε Χαλυβουργία, ALTER, Χατζή, GOODY’S κλπ., των απεργιών και καταλήψεων, της εξεγερσιακής, συγκρουσιακής γιγαντιαίας διαδήλωσης στις 12 Φλεβάρη, είναι ο δρόμος που οδηγεί στη νίκη και πρέπει να ακολουθήσουμε μέχρι να διώξουμε τη χουντική συγκυβέρνηση του Παπαδήμ(ι)ου.
Χρειάζεται να ενισχύσουμε παντού τη δική μας οργάνωση και αλληλεγγύη. Στους χώρους δουλειάς, τις σχολές, τις γειτονιές και τις πλατείες, ενισχύοντας τις Λαϊκές Συνελεύσεις. Να προετοιμάσουμε τη Γενική Πολιτική Απεργία Διαρκείας, για να ρίξουμε τη μαύρη συγκυβέρνηση των αστικών κομμάτων, των τραπεζών, της τρόικας, της ΕΕ και να επιβάλλουμε τις δικές μας λύσεις.Όλοι στους δρόμους μέχρι τη Νίκη, για να δώσουμε το τελειωτικό χτύπημα στην καταρρέουσα συγκυβέρνηση!

- Άμεση απελευθέρωση όλων των συλληφθέντων διαδηλωτών από τις παρελάσεις
σε όλη τη χώρα – Απόσυρση όλων των κατηγοριών
- Η αλληλεγγύη όπλο των εργατών, πόλεμο στο πόλεμο των καπιταλιστών

ΟΛΟΙ στη συγκέντρωση στα δικαστήρια της Λάρισας
Δευτέρα 26 Μάρτη – 12μμ

Οργάνωση Κομμουνιστών Διεθνιστών Ελλάδας
www.okde.gr – ergatikipali [at] okde [dot] gr